ΔΡΟΜΟΙ

Μπορούμε…
… να παίζουμε με τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο; Ή μήπως είναι ένα κεφάλαιο που ανήκει οριστικά στην Ιστορία; Μέχρι τώρα, οι κατασκευαστές πολεμικών βιντεοπαιχνιδιών περιορίζονταν κυρίως σε επεισόδια από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως, ένα νέο τέτοιο παιχνίδι που παρουσιάστηκε μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα στην Ισπανία, οι «Σκιές του πολέμου» («Sombras de guerra»), απειλεί τη γιορτινή ατμόσφαιρα των ημερών. Αυτό που το κάνει προκλητικό δεν είναι η βιαιότητά του (αυτή άλλωστε δεν λείπει από κανένα πολεμικό παιχνίδι), αλλά η πρόθεση των κατασκευαστών, όπως αυτή δηλώνεται στο περιτύλιγμα του παιχνιδιού, να αλλάξουν την ιστορία.

Ο παίκτης…
… έχει τη δυνατότητα να επιλέξει την πλευρά της νόμιμης κυβέρνησης των Δημοκρατικών ή την πλευρά των Εθνικιστών του Φράνκο που την ανέτρεψαν. Το παιχνίδι, που είναι ένα δημιούργημα των Στούντιο Λέτζεντ, ρίχνει τους παίκτες στα πιο αιματηρά επεισόδια της εμφύλιας σύγκρουσης, από τη μάχη του Έμπρο μέχρι την πολιορκία του Αλκαζάρ. Και τους παροτρύνει να αναλάβουν ακόμη και τη διοίκηση της διαβόητης λεγεώνας Κόνδωρ, της αεροπορικής δύναμης που έστειλε ο Χίτλερ για να βοηθήσει τον Φράνκο. Τα χιτλερικά αεροπλάνα βομβάρδισαν την αρχαία βασκική πρωτεύουσα Γκερνίκα, σκοτώνοντας περισσότερους από 1.500 κατοίκους της πόλης. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η πρωτοτυπία του παιχνιδιού. Συνήθως, τα πολεμικά παιχνίδια αποσιωπούν επιμελώς τέτοιες μακάβριες σφαγές αμάχων. Όμως, οι «Σκιές του πολέμου» καλούν τους παίκτες να τις ξαναζήσουν.

Το βιντεοπαιχνίδι…
… παρουσιάζεται σε μια ταραγμένη περίοδο για την Ισπανία. Στις 20 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 32 χρόνια από τον θάνατο του δικτάτορα Φράνκο, αλλά η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει κάθε εορτασμό από τους νοσταλγούς του. Λίγες μέρες νωρίτερα είχε γίνει άγριος καβγάς στην ισπανική Βουλή, όταν ψήφισε τον «νόμο της μνήμης», ο οποίος για πρώτη φορά αναγνωρίζει επιτέλους τα πολυάριθμα θύματα του καθεστώτος του Φράνκο. Το παιχνίδι προκαλεί διαφορετικά συναισθήματα. Άλλοι το βλέπουν σαν κάτι επιμορφωτικό για τους νεώτερους. Το παράγγειλαν μάλιστα μερικά ισπανικά μορφωτικά ινστιτούτα, καθώς και το αρχείο του ΒΒC. Άλλοι πάλι το βλέπουν σαν μια ευκαιρία να κερδίσουν τον πόλεμο οι Δημοκρατικοί- έστω στον εικονικό κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών. Όμως, όπως γράφει η εφημερίδα «Φιγκαρό», οι περισσότεροι διακρίνουν σε αυτό έναν κυνισμό. Παρόμοια αντιφατικά συναισθήματα δεν είναι ασυνήθιστα στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών, όταν οι κατασκευαστές τους επιχειρούν να «ξαναγράψουν» την Ιστορία. Η «Πίστη των ασασίνων» είναι ένα άλλο τέτοιο παιχνίδι- πολύ επιτυχημένο εμπορικά- για την ομώνυμη ισλαμική αίρεση, που εκτυλίσσεται την περίοδο των σταυροφοριών. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι παρομοιάζει τους ασασίνους με την Αλ Κάιντα.

Οι δημιουργοί…
… των βιντεοπαιχνιδιών λένε πως διαθέτουν σήμερα τα τεχνικά μέσα για να τα μετατρέπουν σε πραγματικές μηχανές που ταξιδεύουν πίσω στα χρόνια. Όταν όμως επιχειρούν να χειραγωγήσουν την Ιστορία, τότε το ταξίδι για τους παίκτες από το παρόν γίνεται το ίδιο επικίνδυνο όσο ήταν για εκείνους που το έζησαν στο παρελθόν.