«Είμαι γεννημένη μπουλουκτσού»

Το ΄70 η Νένα Μεντή «πάει μπουλούκι». «Με τη Μάρθα Βούρτση και τον Γιώργο Καμπανέλλη. Καλός θίασος, παίζαμε το “Στάση λεωφορείου”, είχε σκηνοθετήσει ο Κώστας Μπάκας αλλά επιχειρηματίας ήταν ο “Μπουρνελάκιας”- το τελευταίο μεγάλο όνομα των μπουλουκιών. Πολύ μάγκας, πολύ αλήτης αλλά και πολύ εντάξει στα οικονομικά- γιατί εγώ σ΄ αυτά ήμουνα σκύλα. Μπουλούκι, όμως. Μεροκάματο, παίζαμε παντού- καφενεία, μπαμπακαποθήκες…-, “ρουλεμάν”- δηλαδή δύο παραστάσεις συνεχόμενες όπου ο θεατής έμπαινε όποτε ήθελε και έβγαινε στο σημείο που μπήκε ή όποτε γούσταρε-, να φωνάζουνε, να ψήνονται κάστανα, μπριτζόλες, να τρώνε… Έχω φάει ΤΗΝ απόρριψη από ξενοδόχους που δεν δέχονταν ηθοποιούς, ο “Μπουρνελάκιας” μας πήγαινε σε χάνια να μείνουμε, χιόνια, κρύο, φρίκη… Αλλά, εμένα, το καλύτερό μου! Ε, και τώρα να μου πεις “φεύγουμε τουρνέ”, φύγαμε. Είμαι γεννημένη μπουλουκτσού. Γι΄ αυτό έχω πάει πολλές φορές και στο “Θεσσαλικό”, και σε ΔΗΠΕΘΕ, και σε τουρνέ. Και πόσες φορές δεν το έχω πει να φτιάξουμε ένα θίασο, να έχουμε ένα πούλμαν και ένα φορτηγάκι και να κάνουμε τουρνέ στην επαρχία με εναλλασσόμενο ρεπερτόριο- με καλές δουλειές…».