[ ΡΙΠΕΣ ] Ισοπέδωση

ΣΤΟ μαρτύριο της σταγόνας υποβάλλει τους εργαζομένους η κυβέρνηση, με τις «βόμβες» που ρίχνει καθημερινά για τις αλλαγές που σχεδιάζει στο Ασφαλιστικό. Αντί να καταθέσει μια γραπτή, ολοκληρωμένη πρόταση, ώστε να γίνει δυνατή μια ουσιαστική συζήτηση, προτιμά να αναστατώνει τους πολίτες και να φουντώνει τη σύγχυση και την κοινωνική αναταραχή.

ΧΘΕΣ ο υπουργός Απασχόλησης αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα των εργαζόμενων μητέρων να πληρώσουν για τα χάλια των Ταμείων. Ουσιαστικά εξήγγειλε την κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων με ένα ασαφές σκεπτικό. Το ίδιο είπε πως σχεδιάζει και για τις αναπηρικές συντάξεις. Χωρίς να εξηγήσει το παραμικρό, ούτε να αποκαλύψει με βάση ποια στοιχεία και ποιες μελέτες καθίστανται αναγκαίες τέτοιες ακραίες κινήσεις.

ΕΝΑ μέρος των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων ανήκει σαφώς στη σκοτεινή πλευρά του Ασφαλιστικού: διαιωνίζονται υπερβολές και περιπτώσεις που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Ωστόσο, ουδείς μπορεί να συμφωνήσει με τη γενική κατάργησή τους. Η κυβέρνηση οφείλει να εντοπίσει τις στρεβλώσεις και να τις διορθώσει- και όχι να ισοπεδώνει τους ασφαλισμένους.

ΜΕ την τακτική που ακολουθείται δημιουργούνται τόσα προβλήματα, που οποιαδήποτε αλλαγή και αν προχωρήσει, κινδυνεύει να αποδειχθεί ξεπερασμένη. Οι στρατιές των εργαζομένων που σπεύδουν να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα, με την ελπίδα να μην τους πετύχουν οι αλλαγές, οδηγούν σε συνταξιούχους με συντάξεις πείνας και τα προβληματικά Ταμεία σε ακόμα μεγαλύτερη αφαίμαξη. Είναι το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που υποτίθεται ότι επιδιώκει η κυβέρνηση.

ΑΣ το αντιληφθούν επιτέλους: το Ασφαλιστικό είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Και κάθε προσπάθεια αντιμετώπισής του, απαιτεί καθαρές θέσεις και καθαρές σχέσεις.