Περιοδικά
Όταν η ιστορία γίνεται ποίηση «…Δεν είναι κι εύκολο,άλλωστε,να γίνουν τόσο γλήγορα/ αντιληπτές μορφές της σημασίας τ΄ Ανδρούτσου και του Μπολιβάρ,/ Παρόμοια σύμβολα».
(Νίκος Εγγονόπουλος, «Μπολιβάρ», 1944) Στη διάρκεια του έτους που τελειώνει γιορτάστηκαν με διάφορους τρόπους τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου ποιητή και ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου (1907-1985). Από τα έντυπα αφιερώματα που έφτασαν στα χέρια μου άλλα ήταν βιαστικά, πρόχειρα και άλλα φροντισμένα, με γνώση και μεράκι, αντάξια του τιμωμένου. Στη δεύτερη κατηγορία και το πρόσφατο αφιερωματικό τεύχος της «Νέας Εστίας», όπου μεταξύ των άλλων ξεχωρίζουν τρία κείμενα που μελετούν εμμέσως ή αμέσως την «εμπλοκή» της ποίησης του Εγγονόπουλου με την Ιστορία.
Ο Δημήτρης Βλαχοδήμος στο κείμενό του «Από πού η συνύπαρξη Ανδρούτσου- Μπολιβάρ στο ποίημα Μπολιβάρ του Νίκου Εγγονόπουλου;» σημειώνει καταληκτικά ότι σ΄ αυτό το ποίημα, «εύκολα ανιχνεύονται οι γόνιμες προσλήψεις ενός ανθρώπου που θεμελίωσε το μέλλον του πάνω στην πλούσια γνώση του παρελθόντος- που είχε καταλάβει ότι η Τέχνη δημιουργείται από ανθρώπους που συνδιαλέγονται διά μέσου των αιώνων». Η Ευαγγελία Τολιοπούλου με «μια ακόμα απόπειρα ανάγνωσης του Μπολιβάρ», στο κείμενό της «Σιμόν Μπολιβάρ και Οδυσσέας Ανδρούτσος ή πώς η ιστορία γίνεται ποίηση», θα τονίσει ότι «η σύνδεση του προσώπου του Οδυσσέα Ανδρούτσου με το υψηλό παράδειγμα του Μπολιβάρ (…) δεν φαίνεται να βρήκε καμία απήχηση στη σύγχρονή της ελληνική επαναστατική πραγματικότητα. Εισήγαγε βέβαια το λαμπρό άστρο του Libertador στον στενό ελληνικό ουρανό και έριξε ρίζες που άνθισαν και κάρπισαν ένα σχεδόν αιώνα αργότερα, με τον τρόπο που μόνο η ποίηση μπορεί να μετουσιώσει την ιστορία σε διαχρονικό παρόν με το βλέμμα στραμμένο στην αιωνιότητα».
Και ο Μιχάλης Κ. Άνθης στο μελέτημά του «Ιστορία και πολιτική στο έργο του Νίκου Εγγονόπουλου» θα αφορίσει: «Σε σχέση με τους υπόλοιπους ποιητές της γενιάς του ΄30, ο Εγγονόπουλος διέθετε την πιο προωθημένη και ανοιχτή ιστορική αίσθηση των πραγμάτων, ανοιχτή σε βάθος χρόνου, σε μεθοδολογικά εργαλεία και κυρίως ανοιχτή στις αντιφάσεις της ιστορικής σύνθεσης».
ΤΑΞΙΔΙΑ. Το εξαιρετικό «Ελληνικό Πανόραμα» με την πρωτότυπη θεματογραφία του απευθύνεται κατά κύριο λόγο στον συνειδητό ταξιδιώτη και όχι στον αραχτό τουρίστα. Να, λ.χ. η αναζήτηση των αρχαίων οδών στους Δελφούς, που πάνω τους βάδισαν χιλιάδες προσκυνητές από κάθε σημείο της Ελλάδας και τις περιέγραψε αργότερα ο Παυσανίας- με τη βοήθεια του περιοδικού (κείμενα: Θ. Μπασγιουράκης, φωτογραφίες: Άννα Καλαϊτζή) μπορούμε κι εμείς να τις ανακαλύψουμε. Και από τους Δελφούς στα σπηλαιομονάστηρα του βουνού Βαράσοβα, στη γη της Ακαρνανίας, που τα είπαν και «Άγιο Όρος της Δυτικής Ελλάδας». Καταπληκτικό οδοιπορικό για σκληρούς περιπατητές. Για τους ερασιτέχνες φυσιοδίφες, πολλές σελίδες (κείμενα, φωτογραφίες: Γιώργος Αβαγιανός) με τα ερπετά και αμφίβια της Πελοποννήσου. Συναντήσεις με τον βόα της άμμου (τον μόλουρο των αρχαίων), με τον ακίνδυνο λαφίτη («οίκουρος όφις»), με τον αφρικανικό χαμαιλέοντα που ζει και αναπαράγεται μόνο στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο από όλη την Ευρώπη, με το λιμνόφιδο, τον δεντροβάτραχο κ.λπ., κ.λπ. Διαβάστε ακόμα το συγκλονιστικό οδοιπορικό στις καμένες περιοχές της Πελοποννήσου.
ΟΥΤΟΠΙΑ. Συμπλήρωσε 15 χρόνια (75 τεύχη) γόνιμης παρουσίας η «Ουτοπία» που διευθύνει ο Ευτύχης Μπιτσάκης και προχωρεί, τοποθετημένη εξαρχής στο χώρο της- ανένταχτης- Αριστεράς. Από τα θέματα του νέου τεύχους: «Για τον Μακιαβέλι, τον σύγχρονο “Ηγεμόνα” και την πολιτική», «Η διαλεκτική του Ένγκελς και η προώθηση του Μαρξισμού», «Για την αξιολόγηση των Πανεπιστημίων», «Για τη διαμόρφωση της κινηματογραφικής ποιητικής του Μικελάντζελο Αντονιόνι».
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ: Ευριπίδου 84, Αθήνα 105 53, τηλ. 210-
3213.030.
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ: Ανοίξεως 11, Πανόραμα Θεσσαλονίκης- 552 36, τηλ. 2310-331.315.
ΟΥΤΟΠΙΑ: Μαυρομιχάλη 52, Αθήνα- 106 80, τηλ. 210-
3607.742.














