Ματιές Η Εθνική μας

Μέρες κρασιού και λουλουδιών ζει και πάλι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας μας. Βγήκε πρώτη στον όμιλό της και με τους 31 βαθμούς που μάζεψε, ξεπέρασε όλες τις ομάδες της Ευρώπης! Και βέβαια πηγαίνει με ψηλά το κεφάλι στις αρχές του καλοκαιριού, σε Αυστρία και Ελβετία, να υπερασπίσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας του 2004. Φυσικά, με όλα αυτά που πέτυχε, λογαριάζεται και πάλι ως υπολογίσιμη «δύναμη» απ΄ όλους.

Ώς εδώ, όμως. Το ποδόσφαιρο δεν είναι υπόθεση λογαριασμών. Παίζεται στα γήπεδα. Με σθένος και αποφασιστικότητα. Γι΄ αυτό, ας «σταματήσουν οι χοροί». Η ομάδα μας, από τη μια στιγμή στην άλλη, μπορεί ν΄ αλλάξει πρόσωπο. Το είδαμε και την Τετάρτη, στον αγώνα της με την Ουγγαρία (1-2). Δεν ήταν Εθνική Ελλάδας αυτή, ήταν μια ομάδα «στον γάμο του Καραγκιόζη». Χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Ένα σύνολο που θα τσακιζόταν, αν αντιμετώπιζε ένα σοβαρό ποδοσφαιρικό συγκρότημα. Για τη θλιβερή αυτή εικόνα, αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ο Γερμανός προπονητής Ότο Ρεχάγκελ. Πήρε την ομάδα που σάρωσε τη Μάλτα με 5-0 και την έκοψε σε δυο κομμάτια. Από τους 11 παίκτες, άλλαξε τους 5! Το χειρότερο: αυτοί οι 5 ουδέποτε είχαν παίξει μαζί με τους άλλους 6 που απέμειναν από το αρχικό σχήμα! Έτσι, το ποδόσφαιρο που παίζαμε, στο πρώτο ιδίως ημίχρονο, ήταν για κλάματα. Γι΄ αυτό και από το πρώτο λεπτό κινδυνεύαμε να φάμε γκολ! (Το φάγαμε, λίγο αργότερα).

Δικαιολογία του Ρεχάγκελ γι΄ αυτές τις αλλαγές: «Έπρεπε να δοκιμάσω και παίκτες που είχαν ελάχιστα παιχνίδια στα πόδια τους». Πολύ σωστή. Αλλά αυτά τα πειράματα τα κάνεις σε φιλικούς αγώνες. Και όχι σε επίσημο ματς, από την έκβαση του οποίου εξαρτάται η πρώτη θέση της βαθμολογίας του ομίλου! Σκέφτομαι ότι αν μετά το 1-0 των Ούγγρων δεν ισοφαρίζαμε γρήγορα, θα είχαμε κακά ξεμπερδέματα. Γιατί οι αντίπαλοί μας έπαιζαν παθιασμένα, για να κερδίσουν- τι τιμή!- την πρωταθλήτρια Ευρώπης!

Το λάθος αυτό, του Ρεχάγκελ, σημειώνεται στο «ποινικό μητρώο» του! Δεν πρέπει, ωστόσο, να ξεχνάμε, ότι μ΄ αυτόν τον Γερμανό προπονητή η Εθνική απέκτησε προσωπικότητα, δύναμη, αποφασιστικότητα και πίστεψε στον εαυτό της. Έτσι, κατάφερε να κερδίσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και να ξαναβγεί πρώτη στα προκριματικά του Εuro 2008. Επιπλέον: τώρα, παίζει σπουδαίο ποδόσφαιρο, σε αρκετά ματς.

Επειδή θεοποιούμε συχνά διάφορες προσωπικότητες, θέλω να μείνω σε μια δήλωση του Καραγκούνη αμέσως μετά το ματς: σε επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων για τη συμβολή του Ρεχάγκελ, πρωταρχικά, στην αναγέννηση της ομάδας, ο σπουδαίος παίκτης του Παναθηναϊκού μιλούσε μεν για τον προπονητή του, αλλά τόνιζε και ξανατόνιζε ότι οι παίκτες της Εθνικής «τα δίνουν όλα», σε κάθε αγώνα και γι΄ αυτό η ομάδα διακρίνεται και διεκδικεί θριάμβους, σε σπουδαίους θεσμούς! Έτσι είναι. Ο προπονητής είναι ο στρατηγός. Αλλά οι παίκτες ρίχνονται στον αγώνα. Η κλάση τους, η φυσική τους κατάσταση και το πάθος τους φέρνουν τις νίκες. Όχι οι ασκήσεις στην «αμμοδόχο». Ο ποδοσφαιριστής είναι ο βασιλιάς του αθλήματος. Γι΄ αυτόν το λόγο και πρέπει να πληρώνεται καλά. Και, όποτε χρειάζεται, να αποθεώνεται από τον κόσμο.