[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Εικόνες της κρητικής φύσης

Με μανία που δεν χρειάζεται, γιατί το φυτό δεν αντιδρά, το όργανο της τάξης ξεριζώνει την ινδική κάνναβη. Πράσινο, φρέσκο, αθώο, σαν όλα τα φυτά, πού να ξέρει ότι το προορίζουν να καταντήσει «μαύρο»; Δεν φταίει το δενδρύλλιο, κι όπως πέφτει σιωπηλό θύμα των εκκαθαρίσεων, προκαλεί οικολογικούς συνειρμούς στο βλέμμα των θεατών της φυσικής καταστροφής του καλοκαιριού, με τις πυρκαγιές. Τόση μαυρίλα τότε, και ακόμα, και να βλέπεις τώρα να τιμωρούνται με ξερίζωμα αυτά τα εξόχως φροντισμένα δασύλλια; Θα μπορούσε να μείνει ζωντανό, για να δώσει την ουσία αυτή που θεραπεύει τον καρκίνο του μαστού, ας πούμε. Φυτό είναι κι αυτό, η χλωροφύλλη του δεν ζαλίζει τον ήλιο, αναπνέει και διαπνέει, παράγει κανονικά οξυγόνο. Κανείς δεν μελέτησε τη φυτολογική του παρουσία στην Κρήτη, αν ταιριάζει με την ντόπια χλωρίδα, πώς συμπεριφέρεται με το έδαφος, χρειάζεται πολύ νερό ή όχι, τι αποφέρει ανά στρέμμα, κι αν δεν το εισήγαγαν για λόγους κέρδους θα μπορούσε να έχει φτάσει ο σπόρος του με το αεράκι της Ανατολής; Άσε που κάποτε υπήρχε ακόμα και στην πολιτική η πρόταση να επιτραπεί το χασίσι και όλα τα «μαλακά» ναρκωτικά, η οποία τώρα πια δεν ακούγεται από κανέναν.

Παράξενες εικόνες της φύσης και ζωής στην Κρήτη μας έχει πλημμυρίσει η επικαιρότητα. Λίγο μετά τη σκληρή καταδίκη της φυτείας σε θάνατο, ο φακός σταματά σε κάτι βίλες πάνω στα βουνά, οχυρωμένες με ψηλούς τοίχους, τριγυρισμένες από θηριώδη τζιπ, νεόπλουτα κάστρα των πολυσχιδούς δραστηριότητας νονών και κουμπάρων που τραυματίζουν το τοπίο. Αν η απαγόρευση για τα «μαλακά» δεν υπήρχε, θα ήταν εξίσου πλούσιες (και άσχημες) οι βίλες αυτές, αναρωτιέται κανείς.