[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Αντιπαθητικοί αντικαπνιστές

Στην Καλιφόρνια κάπου, σε κάποιο μέρος με όνομα ίσως ισπανικό, δεν θυμάμαι, θα απαγορεύσουν το κάπνισμα ακόμη και στον δρόμο. Ίσως το απαγόρευσαν ήδη, αν κρίνω από τον πονοκέφαλο που έχω κάθε πρωί ύστερα από παραμονή το βράδυ σε αθηναϊκό κλειστό χώρο.

Όπως το πέταγμα της πεταλούδας στην Κίνα κάτι κάνει στη Μέση Ανατολή, έτσι και η απαγόρευση καπνίσματος στον κόσμο κάτι κάνει στη μέση τιμή νικοτίνης στην ατμόσφαιρα.

Για κάθε απαγόρευση οπουδήποτε στην πλανήτη, οι κάτοικοι της Ελλάδας το θεωρούν υποχρέωσή τους να καπνίζουν λίγο παραπάνω σε σχέση με την προηγούμενη μέρα, για να τιμήσουν τους καταπιεσμένους συντρόφους τους ανά τον κόσμο. Τη μέρα που απαγορεύτηκε το κάπνισμα στις παμπ της Αγγλίας ντουμανιάσανε οι ταβέρνες, τα καφενεία και τα ρεστοράν της Αθήνας. Τη μέρα που η απαγόρευση πέρασε στην Ιταλία, έγινε πυκνή ομίχλη η τσιγαρίλα στην ελληνική επικράτεια. Ο καημός των καπνιστών του κόσμου νταλκαδιάζει τους ντόπιους. Το σεκλέτι Ευρωπαίων, Αμερικανών, Αυστραλών κάνει το τσιγάρο τους βαρύτερο, τολμηρότερο, αποφασιστικότερο, πικρόπιοτο, πυκνότερο.Κι αν έχεις περάσει κάποια στιγμή από την κατηγορία των καπνιστών και το έχεις κόψει, μπορείς να βρεις λίγη κατανόηση για λόγους υγείας, αν όμως οι εφηβικές σου προσπάθειες να συνηθίσεις το κάπνισμα απέβησαν άκαρπες επί σειρά ετών, αν ποτέ σου δεν χάρηκες αυτό το πράγμα που λέγεται κάπνισμα, τότε αυτή η χώρα σε φτύνει σαν καμένη γόπα. Και βέβαια δεν είσαι παθητικός καπνιστής, δεν είσαι παρά αντιπαθητικός αντικαπνιστής, όπως λένε καίρια οι τοίχοι των Εξαρχείων, που λένε πάντα τις βαθιές αλήθειες. Πού να κρυφτείς, δεν έχει καφενείο για σένα, δεν έχει οδό, πάλι καλά που στα τρόλεϊ απαγορεύεται από τον καιρό που τα εισήγαγαν και είχαν ξεχάσει να βγάλουν τις πινακίδες.