«Από το θέατρο αντλώ χαρά»

Λένε πως ένας λογοτέχνης «ματώνει» πάνω στο χαρτί. Τηρουμένων των αναλογιών, αυτή η βασανιστική προσπάθεια έκφρασης, πόσο την αγγίζει;

«Αυτό το βάσανο δεν το καταλαβαίνω και δεν με εκφράζει. Από το θέατρο θέλω να αντλώ ευχαρίστηση. Την ώρα που εκτίθεται κάτι είναι σαν να προστίθεται ή αφαιρείται μια ερμηνεία του κόσμου. Επέρχεται μια ισορροπία ή μια ανισορροπία. Όπως είναι η ροή της καθημερινής ζωής. Είναι μια διαρκής σχέση με τον εαυτό σου και με τον κόσμο. Όμως, επειδή τα πράγματα τα λέμε με λόγια, οι λέξεις προσπαθώντας να ανταποκριθούν στην πραγματικότητα, αποκτούν μια πλασματική δυνατότητα. Γιατί την ώρα που λέμε κάτι, ανάμεσα στο άνοιγμα και το κλείσιμο των βλεφάρων, μεσολαβούν αισθήματα και σκέψεις τα οποία σχεδόν ποτέ δεν εκφράζονται με λόγια».