[ Διαστάσεις ] Πώς τη γλίτωσε ο Ταλ

«Περιτομή; Όχι, ευχαριστώ!». Η επανάσταση δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει παρά από την πιο ανεπτυγμένη χώρα της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ. Μιας και βρίσκεται εκεί, μήπως να έκανε μια δήλωση ο Γιώργος;

Πριν από λίγο καιρό, ο Ισραηλινός συγγραφέας Μεΐρ Σαλέβ διατύπωνε την απορία του για ένα περίεργο φαινόμενο. Πώς είναι δυνατόν- έγραφε- λαϊκοί Εβραίοι χωρίς θρησκευτικούς δεσμούς, που εργάζονται τα Σάββατα και τρώνε χωρίς δεύτερη σκέψη φαγητά που δεν είναι μαγειρεμένα σύμφωνα με τις γραφές (κοσέρ), να συνεχίζουν να σέβονται την παράδοση της περιτομής; Είναι δυνατόν τον 21ο αιώνα να εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται τα βρέφη (στους Εβραίους, η περιτομή γίνεται την όγδοη ημέρα της ζωήςακόμη κι αν πέφτει Σάββατο!- ενώ οι μουσουλμάνοι πραγματοποιούν τη σχετική τελετή στα 13α γενέθλια του παιδιού) στο όνομα ενός «συμβολαίου με το Θεό» που υποτίθεται ότι συνήψε ο Αβραάμ όταν ήταν 99 ετών; Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι υπέρμαχοι αυτής της παράδοσης επικαλούνταν, εκτός από τη θρησκεία, και λόγους υγιεινής. Το 1999, όμως, η Ένωση Αμερικανών Παιδιάτρων ανακοίνωσε ότι αυτό είναι μύθος. Κι από τότε άρχισε δειλά-δειλά στο Ισραήλ να αμφισβητείται η χρησιμότητα της περιτομής. Ιδρύθηκε μάλιστα και μια οργάνωση γονέων, η Κahal, όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητούν πληροφορίες. Σύμφωνα με τον πρόεδρό της, τον Ρόνιτ, υπάρχουν σήμερα στο Ισραήλ 3.000 παιδιά που δεν έχουν κάνει περιτομή. Πρόκειται βέβαια για μια μικρή μειοψηφία. Το 97% των Ισραηλινών εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η σχετική παράδοση πρέπει να εξακολουθήσει να τηρείται (και ο λόγος, για το 78%, είναι ότι πρόκειται για «ένα στοιχειώδες χρέος κάθε Εβραίου»). Όλες οι άλλες παραδόσεις εξαφανίζονται, λέει ο Ρόνιτ στον ανταποκριτή της Κοριέρε ντέλα Σέρα. «Αλλά ο κόσμος μένει προσκολλημένος σ΄ αυτή, γιατί είναι η πιο εύκολη. Το κάνεις μια φορά, και τέρμα. Και το κυριότερο, το κάνεις σε κάποιον άλλο».

Όμως τα πράγματα σιγά-σιγά αλλάζουν. Ο Εράν, ένας δικηγόρος που ζει στη Γαλιλαία, δεν θεωρεί τον εαυτό του αντάρτη. Μικρός ήταν υπάκουος, κι από τότε πήγαινε πάντα με το ρεύμα. Μέχρι πριν από δύο χρόνια, που γεννήθηκε ο γιος του. Ο Εράν δεν είχε αντιρρήσεις για την περιτομή: ήθελε όμως την επέμβαση να την κάνει ένας χειρουργός, όχι ένας μοχέλ (οι Εβραίοι που κάνουν τις περιτομές). Ψάχνοντας στο Ιnternet, άρχισε να σκέφτεται ότι η αφαίρεση ενός μέρους του σεξουαλικού οργάνου είναι κάτι το παράλογο. Φοβόταν ότι η γυναίκα του θα ήταν ανένδοτη, όταν όμως της διηγήθηκε τους φόβους του εκείνη του εξομολογήθηκε ότι της είχε αφήσει τραύμα η θρησκευτική τελετή (brit milah) στην οποία υποβλήθηκε ο πρώτος της γιος, από άλλο γάμο. Κι έτσι, ο μικρός Ταλ γλίτωσε τη δοκιμασία. «Είμαι χαρούμενος γι΄ αυτόν», λέει ο πατέρας του. «Θα μπορέσει να αισθανθεί κάτι που εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ». Και ο Αβραάμ σίγουρα δεν θα το μάθει ποτέ.

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com