[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Δρόμος σοφίας

Μανία ανθρώπων που κάνουν πολλές διαδρομές με τα πόδια ή που θεωρούν βλακωδώς ότι έχουν δικαίωμα να οραματίζονται ένα φαρδύτερο πεζοδρόμιο:

διαρκώς κατεβάζουν ιδέες για το πώς θα μπορούσε να γίνει το περπάτημα ευχάριστο και εποικοδομητικό, σε μέρη όπως η Σόλωνος που έχει τα βιβλιοπωλεία, ας πούμε, αλλά δεν έχει τόπο να βάλεις το ένα πόδι μπροστά στο άλλο, λες και οι πνευματικοί άνθρωποι έχουν γίνει καθαρό πνεύμα και δεν χρειάζονται χώρο να κινήσουν το σώμα τους. Αφού υπάρχουν λεφτά για απαλλοτριώσεις- λέμε τώρα, επειδή θέλουν οπωσδήποτε να απαλλοτριώσουν το πρώτο κτίριο της Αρεοπαγίτου-, αφού περισσεύουν τέλος πάντων, πράγμα που πρώτη φορά συμβαίνει, γιατί μέχρι τώρα οι απαλλοτριώσεις απλώς κηρύσσονταν, αλλά δεν πραγματοποιούνταν, γιατί να μη γίνουν στα ισόγεια της Σόλωνος; Φαντάζεστε έναν δήμαρχο που θα συλλάμβανε την τρομερή ιδέα να ελευθερώσει ένα τετράγωνο μόνο από τον δρόμο αυτό, ο οποίος έχει στο κάτω κάτω της γραφής το όνομα του θρυλικού νομοθέτη και σοφού Αθηναίου και μέλους της επτάδας των σοφών των αρχαίου κόσμου, δηλαδή τύφλα να ΄χει ο Μέγας Αλέξανδρος; Να απαλλοτριώσει μερικά ισόγεια, να βρει έναν τρόπο αρχιτεκτονικά να τα εντάξει στον δημόσιο χώρο, να φτιάξει κάτι σαν στοά, να πλατύνει το πεζοδρόμιο και να μπορούμε να κυκλοφορούμε ανάμεσα σε νεοκλασικούς τοίχους, να περπατάμε σαν άνθρωποι;

Θέλει φαντασία, αλλά δεν θα ήταν καταπληκτικό; Δεν θα ήταν μια επινόηση αντάξια του σοφού αρχαίου με τις ωραίες απαντήσεις για την ευτυχία, που θα μπορούσαμε ενδεχομένως να διαβάζουμε σε εσωτερικούς τοίχους; Και να προσέθετε ο δήμαρχος αυτός- καλά, τώρα παραληρώ κανονικά- και τη δική του άποψη για την ευτυχία, ευτυχισμένος είναι αυτός που την αρχαία δόξα δεν την ατενίζει μόνο μέσα από γυάλινα τείχη, αλλά την αναπνέει διακριτικά στην καθημερινότητά του…