[ Δρόμοι ]

Ένα τέρας…
… γεννιέται στην Ευρώπη. Έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του στη Βρετανία και τη Γερμανία, ενώ από την περασμένη Κυριακή η καρδιά του άρχισε να χτυπάει και στο πολιτικό εργαστήριο της Ιταλίας. Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζουμε το Ενιαίο Κόμμα.

Ένα εκατομμύριο..,
… δύο εκατομμύρια, τρία εκατομμύρια φίλοι και ψηφοφόροι του νεοσύστατου Δημοκρατικού Κόμματος έστεψαν τον Βάλτερ Βελτρόνι αρχηγό του. Το τελετουργικό είχε μια δημοκρατική γεύση. Οι φίλοι και οι ψηφοφόροι του κόμματος, πολλοί από αυτούς νεότατοι (αφού είχαν δικαίωμα ψήφου και οι δεκαεξάρηδες), έναντι «εισιτηρίου» ενός ευρώ, έλαβαν μέρος σε αυτό το θεαματικό γεγονός και αποφάσισαν ποιος θέλει να τους εκπροσωπήσει. Η στέψη του Βελτρόνι είχε πανηγυρικό χαρακτήρα, αφού ξεπέρασε το 75% που είχαν προβλέψει οι δημοσκοπήσεις. Έτσι, οι κληρονόμοι της ιταλικής Αριστεράς ξέκοψαν οριστικά από την ιστορία της, «πετώντας στον Τίβερη το κλειδί», όπως λένε στη Ρώμη για κάποιον που βιάζεται να σβήσει από τη μνήμη του κάτι που τον βασανίζει. Τι απέμεινε; Ένα νέο κόμμα που ξεμπέρδεψε οριστικά με τη φιλοδοξία της αλλαγής. Θα είναι ένα κόμμα διαχείρισης της εξουσίας στο οποίο, με απλά λόγια, θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι. Και για να μπορούν να συμμετέχουν όλοι, ο Βελτρόνι υποσχέθηκε να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα: τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων με τις αυξήσεις των μισθών και των συντάξεων. Όλοι θα πάρουν το κατιτί τους, δηλαδή. Έτσι πεθαίνει η πολιτική.

Η παρατεταμένη…
… αγωνία της ιταλικής Αριστεράς, που άρχισε με τη διάλυση του Κομμουνιστικού Κόμματος το 1991, παίρνει έτσι ένα τέλος και πεθαίνει από το χέρι των «εγγονών» του Τολιάτι και του Μπερλινγκουέρ. Για να ολοκληρωθεί η προσωπικότητα του τέρατος, θα χρειαστεί να εξοντωθούν όσα αριστερά κόμματα θα αρνηθούν να συμμετάσχουν στο πείραμα. Ένα ανάλογο πείραμα ετοιμάζουν και οι δεξιοί (όσοι από αυτούς δεν ενσωματωθούν στο Δημοκρατικό Κόμμα). Η προεργασία έχει ήδη γίνει από την «Φόρτσα Ιτάλια» του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η προοπτική είναι μάλλον τρομακτική. Ένα μεγάλο Ενιαίο Κόμμα που θα συγκεντρώνει περισσότερο από το 80% του εκλογικού σώματος, θα είναι φιλελεύθερο, φιλοαμερικανικό, φιλονατοϊκό και φιλοπόλεμο και θα ελέγχει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Πρόκειται βέβαια για ένα παράδοξο, αλλά οι βάσεις του πειράματος έχουν ήδη τεθεί αλλού: στη Βρετανία, όπου οι Εργατικοί ασπάστηκαν το πρόγραμμα της Θάτσερ για να κερδίσουν τις εκλογές και στη Γερμανία, όπου η Μέρκελ συγκυβερνά με τους Σοσιαλδημοκράτες και εφαρμόζει τις δικές τους φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις.

Το πρόσωπο…
… του τέρατος προδίδει την κατάργηση της πολιτικής. Τα χαρακτηριστικά του είναι στρογγυλεμένα, γιατί στο Ενιαίο Κόμμα δεν χωρούν συγκρούσεις. Μόνο συναινέσεις, τόσες όσες απαιτεί η διαχείριση της εξουσίας. Από όλη αυτή την τερατογένεση όμως δεν αποκλείεται να βγει κάτι καλό. Γιατί δεν θα βλέπουμε πια πολιτικάντηδες να ανεμίζουν μπροστά στη μύτη μας σημαίες και λάβαρα που δεν τους ανήκουν.