Λίστες μαρτυρίου στο «Μεταξά»

Ονόματα στις μακριές λίστες αναμονής: αυτή είναι η μοίρα εκατοντάδων ανθρώπων, οι οποίοι έχουν διαγνωστεί με καρκίνο και περιμένουν έως και τέσσερις μήνες για να βρουν ένα κρεβάτι ή να υποβληθούν σε θεραπεία, στο ειδικό αντικαρκινικό νοσοκομείο «Μεταξά». Οι γιατροί και το προσωπικό από την πλευρά τους δηλώνουν πως κάνουν ό,τι μπορούν με τα ελάχιστα και ξεπερασμένα μέσα που διαθέτουν.

Τα τελευταία τρία χρόνια ο ένας από τους δύο γραμμικούς επιταχυντές (ραδιοθεραπευτικό μηχάνημα για τη θεραπεία του καρκίνου) έχει βγει εκτός λειτουργίας. Δεν έχει προχωρήσει η αντικατάστασή του – ούτε και η επισκευή του. Και όλα αυτά παρ΄ ότι σε καθημερινή βάση πραγματοποιούνται στο νοσοκομείο

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

η υγεία των καρκινοπαθών, καθώς ο κύκλος της χημειοθεραπείας έχει «ανοίξει» από 21 ημέρες, σε 30- 35 και άνω

200 ακτινοθεραπείες. Χαλασμένο όμως είναι τα δύο τελευταία χρόνια και άλλο ένα σημαντικό μηχάνημα, ο αγγειογράφος του νοσοκομείου, ενώ δεν υπάρχει μαγνητικός τομογράφος. Το «Μεταξά» έχει απομείνει με έναν γραμμικό επιταχυντή- απο τον οποίο ωστόσο, λείπουν αρκετά εξαρτήματα, απαραίτητα για να προστατεύονται οι φυσιολογικοί ιστοί των ασθενών- και δύο κοβάλτια (ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα). «Οι γραμμικοί επιταχυντές έχουν συμβάλει σημαντικά ώστε οι παρενέργειες τις ακτινοθεραπείας να είναι πιο ήπιες στους ασθενείς. Συνεπώς, μπορούμε να παλέψουμε έναν όγκο με ισχυρότερη ακτινοβολία. Αυτά όμως φαίνεται πως είναι λεπτομέρειες. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πως οι τελευταίοι τρεις διοικητές ούτε καν γνωρίζουν σε ποιον όροφο βρίσκεται το ακτινοθεραπευτικό», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παναγιώτης Καραγιώργης, διευθυντής του Β΄ Ακτινοθεραπευτικού Τμήματος.

Μηχανήματα σε κούτες
Τους διαδρόμους της κλινικής κοσμεί μια… κούτα, μέσα στην οποία κάθεται τους τελευταίους μήνες ένα ακτινολογικό μηχάνημα για γυναικολογικό καρκίνο. Δεν υπάρχει λόγος να τεθεί σε λειτουργία, αφού δεν υπάρχει προσωπικό για να το δουλέψει!

Όπως παραδέχονται όμως οι γιατροί, είναι καλύτερα να έχει κανείς μηχανήματα στη διάθεσή του, ακόμη κι αν αυτά είναι… ξεπερασμένα, παρά να μην έχει καθόλου. Όσο για τους ασθενείς, «στριμώχνονται» στη λίστα αναμονής περιμένοντας έως και δύο μήνες για να έρθει η σειρά τους να υποβληθούν σε ακτινοθεραπεία: ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος είναι «γεμάτοι», επομένως το επόμενο ελεύθερο προγραμματισμένο ραντεβού είναι για τον Δεκέμβριο- και μάλιστα για ασθένειες όπου ο χρόνος της θεραπείας πολλές φορές είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου!

Στοπ από «Δημόκριτο»
Από μέρα σε μέρα περιμένουν οι διευθυντές των δύο ακτινοθεραπευτικών κλινικών την «καμπάνα» από τον Δημόκριτο: «Μετά τον τελευταίο έλεγχο, οι ειδικοί μάς ανακοίνωσαν πως τα ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα πρέπει να σταματήσουν να λειτουργούν εξαιτίας της έλλειψης φυσικών. Εργάζονται δύο, ενώ θα έπρεπε να έχουν διοριστεί τουλάχιστον τέσσερις», τονίζει ο κ. Καραγιώργης.

«Κορόνα- γράμματα» παίζουν την πορεία της υγείας τους και όσοι καρκινοπαθείς υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία στο «Μεταξά», καθώς οι καθυστερήσεις στα προγραμματισμένα ραντεβού είναι καθημερινό φαινόμενο. Έτσι, αντί ο επόμενος κύκλος της χημειοθεραπείας να γίνει σε 21 ημέρες, όπως επιβάλλεται, γίνεται ύστερα από 30-35 ημέρες, γεγονός που αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες να αποτύχει συνολικά η θεραπεία του ασθενούς. Σε ακόμη χειρότερη θέση ωστόσο, είναι όσοι «παλεύουν» με τον καρκίνο του θυρεοειδούς: αυτοί περιμένουν τουλάχιστον τέσσερις μήνες για να λάβουν θεραπευτικό ιώδιο, όπως τονίζει ο πρόεδρος των εργαζομένων, κ. Λεωνίδας Αθανασιάδης.


Κλειστά τα μισά χειρουργικά κρεβάτια

«ΛΟΥΚΕΤΟ» ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ έχει μπει στα μισά χειρουργεία του «Μεταξά», αφού το νοσηλευτικό προσωπικό δεν επαρκεί. Έτσι από τα έξι χειρουργικά τραπέζια ανοίγουν μόνον τα τρία, έξω από τα οποία σχηματίζονται ουρές καρκινοπαθών. «Για να λειτουργήσει η καθεμία από τις έξι αίθουσες, είναι απαραίτητο να παρευρίσκονται τρεις νοσηλεύτριες- η μία δίνει με αποστειρωμένα χέρια τα εργαλεία στους χειρουργούς, η άλλη φέρνει ό,τι χρειάζονται οι γιατροί, από γάζες έως ράματα, ενώ η τρίτη εκτελεί χρέη βοηθού στον αναισθησιολόγο. Για να καλύπτονται λοιπόν όλες οι βάρδιες χρειαζόμαστε 30 νοσηλεύτριες, εμείς όμως έχουμε μόνο 13. Υπάρχουν φορές που ανοίγουμε και το τέταρτο τραπέζι θέτοντας όμως σε κίνδυνο τη χειρουργική επέμβαση και κατ΄ επέκταση τους ασθενείς», υπογραμμίζει ο διευθυντής της Γ΄ Χειρουργικής Κλινικής του Ογκολογικού Νοσοκομείου Μεταξά και μέλος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας- Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) κ. Θανάσης Νησιώτης.