O έρωτας,ο νάνος και ο ιδανικός άντρας

Δύο συνθέτες που θέλησαν να τρυπήσουν την επιφάνεια των πραγμάτων στην Μπελ Επόκ υπογράφουν τα ερωτικά μονόπρακτα που βρίσκουν σκηνή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
O καθρέφτης δεν λέει ποτέ ακριβώς την αλήθεια. Ούτε όμως και το όνειρο. Αυτή η ιδέα διατρέχει και τα δύο μονόπρακτα με τα οποία ανοίγει ο φετινός κύκλος «Όπερα στο Μέγαρο Μουσικής». «Η πριγκίπισσα που ερμηνεύω είναι σαν μια μικρή Λούλου. Παίζει με τον ερωτευμένο νάνο, τελικά όμως αυτοενοχοποιείται, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει έναν τέτοιον έρωτα, δραπετεύει και φεύγει», λέει η Μαρλίζ Πέτερσεν για τον ρόλο της στη μονόπρακτη όπερα «Νάνος» του Αλεξάντερ Τσεμλίνσκι.

Αν όμως η διάσημη Γερμανίδα σοπράνο- που καταχειροκροτήθηκε από το ελληνικό κοινό ως «Λούλου» του Άλμπαν Μπεργκ- έχει να αντιμετωπίσει τον έρωτα ενός νάνου, στο άλλο μονόπρακτο, την «Προσμονή» του Άρνολντ Σένμπεργκ η σοπράνο Έλενα Νεμπέρα αναζητά τον ιδανικό άντρα. «Καμιά γυναίκα δεν μπορεί να τον βρει τον ιδανικό άντρα. Άλλη φθάνει πιο κοντά, άλλη πιο μακριά από το ιδεώδες της», λέει η Ρωσίδα σοπράνο.

Στην «Προσμονή», μια μισότρελη γυναίκα τριγυρίζει σε ένα δάσος αναζητώντας τον εραστή της (Πέτρος Γάλλιας), παλεύοντας με τις σκιές και τη φαντασία της. Στον «Νάνο» (βασίζεται στη νουβέλα του Όσκαρ Ουάιλντ «Τα γενέθλια

ΙΝFΟ

Στις 23, 25, 27, 29 Οκτωβρίου στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εισιτήρια: 14 ευρώ (φοιτητικά), 26, 45, 65, 90 ευρώ.

της Ινφάντας») ετοιμάζονται τα 18α γενέθλια της Δόνας Κλάρα, της Ινφάντα της Ισπανίας. Σε μια κοινωνία που ζει με πολλούς καθρέφτες στο περιβάλλον της, εμφανίζεται ένας νάνος ο οποίος ταράζει τα ύδατα της ασφάλειας που προσφέρει ο ναρκισσισμός. Ο νάνος δεν έχει συναίσθηση της ασχήμιας του και εκδηλώνει τον έρωτά του για την πριγκίπισσα, γεγονός που καταλήγει να αποσυντονίσει τη νεαρή και τις βεβαιότητές της.

«Τα δύο μονόπρακτα δεί χνουν διαφορετικά, αλλά στην πραγματικότητα αλληλοσυμπληρώνονται», λέει ο σκηνοθέτης Άικε Γκραμς. «Όταν ο Σένμπεργκ διάβασε το λιμπρέτο της “Προσμονής” υπογράμμισε το σημείο που η γυναίκα δολοφονεί τον άντρα. Αλλά αυτό είναι το αστυνομικό μέρος. Ο Σένμπεργκ θέλει να δείξει τα ρευστά όρια της πραγματικότητας. Η πρωταγωνίστρια κινείται σε έναν αμφιθυμικό κόσμο που δεν ξέρουμε αν είναι όνειρο ή εφιάλτης. Στον “Νάνο”, οι άνθρωποι κοιτάζονται συνεχώς σε καθρέφτες και ελέγχουν τον εαυτό τους. Το κοίταγμα στον καθρέφτη είναι ο έλεγχος που ασκούν οι ίδιοι πάνω στα πράγματα. Όλα αυτά είναι πολύπλοκα, αλλά και άκρως θεατρικά. Ο νάνος δεν έχει κοιτάξει ποτέ τον εαυτό του σε καθρέφτη και όταν τυχαίνει να τον κοιτάζει δεν ξέρει ότι βλέπει τον εαυτό του. Έχει όμως εσωτερική ομορφιά. Και πεθαίνει ακριβώς γιατί ο κόσμος στον οποίο βρέθηκε να ζει δεν του δίνει τη δυνατότητα να εκφράσει τον εσωτερικό του κόσμο. Το έργο αυτό, όπως και η “Προσμονή” με άλλο τρόπο, θέλει να πει ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε δεν είναι ξεκάθαρος. Ότι αυτά που κρύβουμε μέσα μας είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μπορεί να απεικονίσει ένας καθρέφτης».

«Ο καθρέφτης είναι το αρχαίο “γνώθι σαυτόν”, λέει και ο υπεύθυνος για τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης, Γκότφριντ Πιλτς. «Δείχνει αυτό που οι άλλοι βλέπουν σ΄ εμάς, ενώ διευκολύνει τον δημιουργό να χρησιμοποιήσει και το μοτίβο της ταπείνωσης, στη σχέση της πριγκίπισσας με τον νάνο».


Το στοίχημα του τενόρου

Δίπλα στην «πριγκίπισσα» Μαρλίζ Πέτερσεν παίζει τον ρόλο του Νάνου ο Βούλγαρος τενόρος Μπόικο Τσβετάνοφ ο οποίος είναι, πράγματι, πολύ κοντός. «Είναι ένα τεράστιο στοίχημα για κείνον», λέει ο αρχιμουσικός Νίκος Τσούχλος, ο οποίος θα διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Πράγας. «Ο ρόλος του Νάνου έχει όλες τις απαιτήσεις ενός ηρωικού βαγκνερικού τενόρου και όλες τις απαιτήσεις ενός λυρικού τενόρου». Γκίτα θα είναι η υψίφωνος Μάτα Κατσούλη και Αυλάρχης Δον Εστομπάν ο βαρύτονος Βόλφγκανγκ Σένε.