«Ξεκίνησα ως ηθοποιός προς ενοικίαση»

Η Κέιτ Μπλάνσετ είναι σαν τον υδράργυρο. Δεν μπορείς να την προσδιορίσεις ως ηθοποιό- γλιστράει και σκορπίζει σε διαφορετικούς ρόλους ταυτόχρονα: είναι και πάλι βασίλισσα Ελισάβετ στη συνέχεια της πρώτης της επιτυχίας, με τίτλο «Ελίζαμπεθ- Ο Χρυσός Αιώνας». Ερμηνεύει έναν από τους Μπομπ Ντίλαν στη βιογραφική ταινία του Τοντ Χέινς για τον Αμερικανό μουσικό, που της έδωσε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Παίζει την κακιά Ρωσίδα στον τέταρτο «Ιντιάνα Τζόουνς». Ακόμα, συμπρωταγωνιστεί με τον Μπραντ Πιτ στην ταινία του Ντέιβιντ Φίντσερ «Η περίεργη περίπτωση του Μπένζαμιν Μπάτον».

Στη δεύτερη ταινία για τη βασίλισσα Ελισάβετ η πλοκή ξεκινάει με την ήττα της ισπανικής αρμάδας.

Η Μπλάνσετ υποδύεται μια γυναίκα που είναι ικανοποιημένη από την απόφασή της να θυσιάσει τη μητρότητα και τη γαμήλια ευτυχία για χάρη των καθηκόντων της στον θρόνο της Αγγλίας.

«Ανεξάρτητα από τον κυνισμό μας, θεωρούμε πως έχουμε δικαίωμα στην ευτυχία και μια αφελή πεποίθηση για ρομαντική αγάπη.

Όμως ο γάμος και η ανατροφή των παιδιών δεν έλεγαν και πολλά στην Ελισάβετ», λέει η Αυστραλέζα ηθοποιός στη συνέντευξή της στους «Sunday Τimes».

«Εκείνη την εποχή, η πλειονότητα των γυναικών πέθαινε στη γέννα. Μάλιστα θα έπρεπε να υποχωρήσει από την εξουσία του θρόνου της και, αν παντρευόταν, να γίνει η βασιλική σύζυγος. Όμως η Ελισάβετ έφτασε σε προχωρημένη ηλικία, χάρη στη σεξουαλική αποχή. Δεν είχε επαφές και σώθηκε από τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες». Εξηγεί με σοβαρότητα και χωρίς ίχνος χαμόγελου στο πρόσωπό της. Κάτι που τονίζει το ευθύ ύφος του αυστραλέζικου χιούμορ της.

Η Κέιτ Μπλάνσετ πρόκειται να εγκαταλείψει το Μπράιτον όπου ζει με τον σύζυγό της θεατρικό συγγραφέα, Άντριου Άπτον, και τα δύο παιδιά τους, για να επιστρέψουν στο Σίντνεϊ. Εκεί, στις αρχές του 2008 το ζεύγος ΜπλάνσετΆπτον πρόκειται να αναλάβουν από κοινού τη διεύθυνση του Θεατρικού Οργανισμού του Σίντνεϊ- από όπου άλλωστε ξεκίνησε το 1993 παίζοντας την Κάρολ στην «Ολεάνα» του Ντέιβιντ Μάμετ. Ο ρόλος της στην πρώτη «Ελίζαμπεθ», όπως λέει η ίδια, δεν την ανέδειξε σε μεγάλη σταρ, αλλά «σε καλή πιθανότητα για έναν σκηνοθέτη. Σε μια ηθοποιό προς ενοικίαση. Όταν ξεκινάς από την Αυστραλία, όπου υπάρχει μια ικανή αλλά μικρή κινηματογραφική βιομηχανία, το βιογραφικό σου είναι μικρό. Νομίζω ότι ήταν οι επόμενες κινήσεις μου που καθόρισαν το αν θα παρέμενα ή θα είχα ημερομηνία λήξης».