[ Διαστάσεις ] Μετενσάρκωση με άδεια

Ο βουδισμός και ο κομφουκιανισμός ήταν οι βασικοί εχθροί της Πολιτιστικής Επανάστασης.
Σαράντα χρόνια αργότερα, ο βουδισμός επαινείται από επίσημα χείλη για «τον αποφασιστικό του ρόλο στην επίτευξη μιας αρμονικής κοινωνίας».

Τον περασμένο Αύγουστο, η Κρατική Διοίκηση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Κίνας εξήγγειλε το Διάταγμα υπ΄ αριθμόν 5, έναν νόμο που διέπει τη μετενσάρκωση των βουδιστών μοναχών στο Θιβέτ. Το νόημα αυτού του διατάγματος είναι ότι οι μοναχοί δεν μπορούν να επιστρέφουν από τον κόσμο των νεκρών χωρίς κυβερνητική άδεια. Και την άδεια αυτή μπορούν να την παίρνουν, ύστερα από σχετική αίτηση, μόνο τα μοναστήρια στην Κίνα.

Τέτοιου είδους μέτρα δεν είναι άγνωστα στην ευρωπαϊκή ιστορία, γράφει στη Χέραλντ Τρίμπιουν ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ, που τον ακούσαμε πρόσφατα και στην Αθήνα. Η Ειρήνη των Αψβούργων (1555), το πρώτο βήμα προς την Ειρήνη της Βεστφαλίας (1648) με την οποία τερματίστηκε ο Τριακονταετής Πόλεμος, όριζε πως η θρησκεία του τοπικού πρίγκιπα είναι το επίσημο θρήσκευμα της περιοχής ή της χώρας («cuius region, eius religio»). Κάθε φορά που αναλάμβανε την εξουσία ένας πρίγκιπας που πίστευε σ΄ έναν άλλον θεό, έπρεπε να αλλαξοπιστήσει ολόκληρος ο πληθυσμός. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός παύουν έτσι να αποτελούν ιδιωτική του υπόθεση και περνούν στη δικαιοδοσία του κοσμικού άρχοντα. Αυτό ακριβώς πιστεύει και η σημερινή κινεζική ηγεσία.

Αντίθετα με αυτό που πολλοί νομίζουν, λέει ο Ζίζεκ, η κινεζική κυβέρνηση δεν διάκειται εχθρικά απέναντι στη θρησκεία. Προκειμένου να αποτραπεί η κοινωνική αποσύνθεση που προκαλεί η έκρηξη του καπιταλισμού, ενισχύονται οι θρησκείες που συμβάλλουν στην κοινωνική σταθερότητα. «Η θρησκεία είναι μία από τις σημαντικές δυνάμεις από τις οποίες αντλεί δύναμη η Κίνα», έλεγε πέρυσι ο Γε Σιαοουέν, ο ανώτατος θρησκευτικός αξιωματούχος της χώρας. Αυτό που ανησυχεί τους Κινέζους είναι αιρέσεις, όπως η Φαλούν Γκονγκ, που ξεφεύγουν από τον κρατικό έλεγχο, καθώς και ο θεοκρατικός χαρακτήρας του Θιβέτ. Εδώ έχουν αλλάξει στρατηγική τα τελευταία χρόνια. Εκτός από την καταστολή, προωθούν και μια αμερικανικού τύπου κοινωνικοοικονομική μεταμόρφωση της περιοχής, που έχει γεμίσει καραόκε μπαρ και βουδιστικές Ντίσνεϋλαντ. Σε λίγα χρόνια, οι Θιβετιανοί θα είναι κάτι σαν τους Ινδιάνους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Όσο περισσότερο ενισχύεται ο ρόλος του Χου Τζιντάο, τόσο συχνότερα θα ακούμε περί «κοινωνικής αρμονίας». Εκεί αποσκοπεί και ο νόμος για τη μετενσάρκωση. Ο εχθρός της Κίνας- όπως και της Δύσης – είναι οι φονταμενταλιστές της θρησκείας, εκείνοι που παίρνουν τη θρησκεία τους υπερβολικά στα σοβαρά και θέλουν να καταστρέψουν οτιδήποτε θεωρούν ξένο προς αυτήν. Με το Διάταγμα υπ΄ αριθμόν 5, οι Κινέζοι απλώς ξεσκεπάζουν αυτό που επί τόσα χρόνια έκανε συγκαλυμμένα και η κοσμική Δύση: σέβεται και ανέχεται κάτι που δεν θεωρεί σοβαρό, προσπαθώντας ταυτόχρονα να περιορίσει διά νόμου τις πολιτικές του επιπτώσεις.

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com