[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Τρεις ώρες πάνω – κάτω…

Δευτέρα ώρα 8.30 το πρωί. Και ήρθε η μέρα να κάνω την επίσκεψη στην Εφορία Ζωγράφου. Δεν μπορούσα όμως να αντιληφθώ ότι όσα λένε για την ελληνική γραφειοκρατία, τις ουρές και τις εκατοντάδες υπογραφές θα τα ζούσα μέσα σε ένα πρωινό. Πράξη 1η:Δεν ήξερες,δεν ρώταγες; Ο δρόμος με βγάζει αρχικά στον τέταρτο όροφο, στο τμήμα Μητρώου. «Θέλω να κάνω διακοπή εργασίας, μπορείτε να μου πείτε τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσω;». Με κατανόηση η υπάλληλος μου δίνει δύο χαρτιά. «Σε αυτό θα σημειώσετε τα προσωπικά σας στοιχεία και στο άλλο αναγράφονται τα τμήματα από τα οποία πρέπει να περάσετε για να τελειώσετε από την Εφορία και να πάρετε το χαρτί διαγραφής». Βλέποντας το πρόσωπό μου να σκοτεινιάζει με το που διαβάζω το κατεβατό με τα τμήματα- τα οποία βέβαια είναι και σε διαφορετικούς ορόφους- με χαμόγελο μου επισημαίνει το απλό τής όλης υπόθεσης.

Πράξη 2η:Ο Γολγοθάς αρχίζει. Κατεβαίνω στον τρίτο και μετά στον δεύτερο. Μέτρησα όλα τα σκαλιά, έμαθα ακόμη και πού υπήρχαν ρωγμές στα πλακάκια. Στο πρώτο τμήμα ευτυχώς η ουρά δεν ήταν μεγάλη, δύο άτομα μόνο περίμεναν πριν από μένα. «Είμαι τυχερή». Αφού τελειώνω από αυτά, ανεβαίνω στον πέμπτο. «Πρέπει όμως πρώτα να ξανακατεβείτε στον δεύτερο όροφο στο τμήμα Εσόδων και μετά πάλι εδώ», λέει ο υπάλληλος. Ανεβοκατεβαίνω και μετά πάλι στον τρίτο. Δεν πειράζει, καμιά τριανταριά σκαλιά είναι μόνο. Άντε και τελειώνω. Αμ δε!

Πράξη 3η:Η τελική ευθεία. Έπειτα από ένα πάκο χαρτιά που μάζεψα στα χέρια και καμιά δεκαριά υπογραφές, ήρθε η ώρα να γευτώ σε όλο της το μεγαλείο την ελληνική, γραφειοκρατική… ουρά! Ξανά στον τέταρτο όροφο. Τουλάχιστον 15 ταλαίπωροι άνθρωποι περίμεναν πριν από μένα. Καλά θα τελειώσω αύριο… Τελικά έφυγα στις 12.20, δέκα λεπτά πριν κλείσω τρίωρο για μια υπόθεση… ρουτίνας!