[ ΡΙΠΕΣ ] Πρόκληση

Η χθεσινή- ομόφωνη και πάλι- απόφαση στο ΠΑΣΟΚ για τις διαδικασίες εκλογής προέδρου του κόμματος αποτελεί ασφαλώς την καλύτερη απάντηση σε όσους καλόπιστα ή όχι εξέφραζαν ανησυχίες για την ενότητα του κόμματος.

ΟΙ πολιτικές διαφωνίες ασφαλώς παραμένουν. Όχι μόνο για τα αίτια της ήττας αλλά και για την αντιπολιτευτική τακτική του κόμματος. Στο ΠΑΣΟΚ ωστόσο πάντοτε συνυπήρχαν διαφορετικά ρεύματα. Αυτή ήταν και είναι η δύναμή του.

ΚΑΙ είναι βέβαιο ότι οι πολιτικές αντιπαραθέσεις θα συνεχιστούν και μετά την εκλογή. Άλλωστε διαπερνούν οριζόντια το κόμμα, σε πολλές περιπτώσεις ανεξάρτητα από προτιμήσεις για το πρόσωπο του νέου αρχηγού.

ΑΠΟ τη στιγμή όμως που διαμορφώνεται ένα απόλυτα συναινετικό πλαίσιο για τις διαδικασίες είναι φανερό ότι κρίσιμα ζητήματα, και μάλιστα αυτά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αμφισβήτηση της νομιμότητας του νέου προέδρου, διευθετούνται. ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ βέβαια πολλές παγίδες. Ελάχιστα κόμματα στον κόσμο εκλέγουν αρχηγό με τόσο ανοικτές διαδικασίες. Και είναι πάντοτε πιθανή, ακόμα και μετά τη χθεσινή συμφωνία, η δημιουργία συνθηκών πόλωσης, αυτή τη φορά μεταξύ των μελών και των ψηφοφόρων. Κάτι που μπορεί από μόνο του να τραυματίσει την ενότητα.

ΜΕ αυτή την έννοια η εκλογή παραμένει μια μεγάλη δημοκρατική πρόκληση. Από την οποία ωστόσο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ελπίζει ότι θα εξέλθει πολιτικά πιο ισχυρό και ικανό να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του ως αντιπολίτευση.

ΓΙΑΤΙ βέβαια από μόνη της η κινητοποίηση δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για την αναζωογόνηση της πολιτικής στο κόμμα και για την ουσιαστική συμμετοχή των μελών- τελικώς δηλαδή για τη δημιουργία των προϋποθέσεων που θα επιφέρουν μια ουσιαστική ανανέωση.

ΑΥΤΟ ας μην ξεχνάμε ήταν και το αίτημα της βάσης ήδη από το 2004!