[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Φωτεινοί σηματοδότες

Στην πλατεία Βικτωρίας, τρεις μέρες είναι τα φανάρια χαλασμένα.

Παίρνεις μια γεύση, για να περάσεις απέναντι, του νόμου της ζούγκλας, που ίσως τον ξεχνάμε ζώντας σε τόσο ευνομούμενη και γαλήνια πόλη… Χτες το πρωί ήταν ένα αστυνομικό αυτοκίνητο παρκαρισμένο μπροστά στη διάβαση, πώς μου μπήκε η ιδέα, της αφελούς, ότι θα είχαν έρθει οι αρχές να ρυθμίσουν την κυκλοφορία; Με κάποιον τρόπο τη διευκόλυναν βέβαια, όπως είχαν παρκάρει κι αποκλείσει τη μια λωρίδα, βρίσκαμε ευκαιρία οι πεζοί να περνάμε τρεχάλα μέχρι να ξεμπλεχτεί πίσω τους η μακαρονάδα της λαμαρίνας. Κι έτσι βιαστικά έριξα μια ματιά στο παράθυρο του τζιποειδούς, επιβλητικού, αστυνομικού αυτοκινήτου, κι είδα πίσω καθισμένη μια έντονα βαμμένη ξανθιά γυναίκα με αξιοθαύμαστα αγέρωχο και σαρκαστικό ύφος. Απλή εκδιδόμενη ή επικεφαλής οίκου ανοχής; Λίγο πιο κάτω είναι η Φυλής, με τα δικά της φανάρια αναμμένα μέρανύχτα για άλλη σηματοδότηση, αντί να φτιάξουν τους πράσινους και κόκκινους σηματοδότες οι αρχές, είχαν έρθει μάλλον για κάτι σαν «επιχείρηση αρετή» ή ίσως μια έφοδο ρουτίνας που πάντα αποκαλύπτει παραβάτες σε τέτοια μέρη. Σε ποια χώρα είναι που καθιέρωσαν να διώκονται οι πελάτες των επί χρήμασι εκδιδομένων γυναικών, να πληρώνουν πρόστιμο επί τόπου; Όχι σε τούτη εδώ μάλλον. «Τα χαρτιά σου» άκουσα τους αστυνομικούς να λένε σε κάποιον, καθώς απομακρυνόμουν, προφανώς επιδιδόμενοι σε κάτι πιο σύνθετο. Λίγο πιο κάτω το άγαλμα της Ιπποδάμειας που τη σώζει ο Θησέας, αλλά εκείνη αν και σώζεται έχει μια φοβερή γκριμάτσα πόνου στο πρόσωπο, και το στρώμα από κουτσουλιές που το σκεπάζει δεν την κρύβει την γκριμάτσα, σα να συμπλήρωνε το εφήμερο έργο τέχνης με τίτλο:

«γυναίκες σωζόμενες από άνδρες ακαταμάχητους». Να δούμε ποιος θα σώσει και τα φανάρια.