[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Προφήτες του φθινοπώρου

Θαυμάζω τους διακοσμητές βιτρίνας. Τι ψυχικό σθένος πρέπει να έχουν!

Μέσα στην ντάλα που δεν καταλαβαίνει από φθινόπωρο, κατάφεραν να στήσουν χαριτωμένα μάλλινα, να διαφημίζουν παλτά, κάλτσες, μπότες, μπουφάν… Μόνο που όταν περνάς απ΄ έξω και βλέπεις τη χνουδωτή τους σύνθεση να αγκαλιάζει τις πλαστικές κούκλες, σε πιάνουν εξάψεις. Με το ξεμανίκωτο ακόμη και με το πέδιλο, σε μια ατμόσφαιρα που στέγνωσε ακόμη περισσότερο από αυτό το μακρύ καλοκαίρι, αναρωτιέται κανείς αν υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διάθεση να ψωνίσουν αυτή τη στιγμή πουλόβερ.

Θα το αποφασίσει να κοπιάσει καμιά ώρα αυτό το φθινόπωρο, να μπορέσει το δέρμα να ακουμπήσει ζεστά υλικά; Οι βιτρίνες είναι μια τολμηρή υπόσχεση, μα ναι, μας λένε, θα χειμωνιάσει, μην αμφιβάλλετε, έχει ξαναγίνει. Ας αλλάζει το κλίμα, ας ανεβαίνει η θερμοκρασία σε όλον τον κόσμο, ας λειώνουν οι πάγοι, ας κάνει βουτιά ο τρελός βουτηχτής στον Βόρειο Πόλο και ας τσακώνονται οι Ρώσοι με τους Αμερικανούς για τα πετρέλαιά του, ας πουλάνε οι Αυστραλοί οικόπεδα στην Ανταρκτική, το φθινόπωρο αναμένεται στην Αθήνα κανονικά, έχουν γίνει εισαγωγές ζεστών ρούχων, οι σχεδιαστές φέτος προτείνουν γούνες… Γούνες; Καλύτερα σκέτα τα ράμματα, για τον ημίγυμνο καλοκαιρινό άνθρωπο που δεν λέει να δροσιστεί.

Επιμένουν οι βιτρίνες, δικτυωμένες με τον κόσμο, με τους χειμώνες του Παρισιού και του Πεκίνου, με τη σιγουριά των Βορείων και τις προσδοκίες των Νοτίων. Ανήκουμε στον πλανήτη, μας ψιθυρίζουν παρηγορητικά, καθώς περνάμε από μπροστά τους μπαϊλντισμένοι, αν όχι στη Δύση, κάποιο σύννεφο θα ξεφύγει και προς τα ΄δώ, πού θα πάει; Κάποια βροχή θα γελαστεί και θα μας ευλογήσει τους ανάδελφους και ερημοποιημένους. Αμήν.