Μετεκλογικά

ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ εκτάκτου ανάγκης, είμαι σε μια φάση τραγική! Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Διακατέχομαι από τα πλείστα όσα φιλοσοφικά ερωτήματα: Ο γιαλός είναι στραβός ή στραβά αρμενίζουμε; Εγώ είμαι ξανθιά και δεν καταλαβαίνω τους 300; Ή οι 300 είναι ξανθοί και δεν καταλαβαίνουν εμένα;

Τι γίνεται; Τι παίζει; Να πάθω μια ανασφάλεια τώρα ή να το αναβάλω από Δευτέρα;

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται.

Η κακή επίσης. Ανοίγεις, το πρωί, το παντζούρι και τρως το σύννεφο το κατίμαυρο στη μάπα! Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα: Η κυβέρνηση επελαύνει στη ζωή μας με άγριες διαθέσεις και με βαρομετρικό επικινδύνως χαμηλό!

Ήδη έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν χαρωπά οι πρώτες φήμες περί του προσφιλούς ΦΠΑ. Τέλη του χρόνου, λέγεται, ο Αϊ-Βασίλης θα μας κάνει μποναμά: θα τον αυξήσει αυτόν τώρα 2%. Ακριβώς αυτό που ΔΕΝ επρόκειτο να κάνουν; Ακριβώς αυτό που «ΔΕΝ ήταν στις προθέσεις τους»- όπως επί λέξει το έθεσε προεκλογικά ο υπουργός Οικονομικών; Α γεια σου, αυτό ακριβώς!

Επίσης τα (καρκινογόνα) αγαθά στα σούπερ μάρκετ ήδη πήραν φόρα- φόρα, ανηφόρα!

Όποιος πρόλαβε, το μαρούλι είδε! Έτσι όπως αυξάνονται ανέμελα κι αγέρωχα, κοντεύουν να πάνε ίσα βάρκα ίσα νερά με τα τιμαλφή και τα μαλάματα: Αντί για δαχτυλίδι γάμου, θα σου παίρνει ο καλός σου μισό κιλό σπανάκι!

Το βιβλίο Ιστορίας μην το πιάσω στο στόμα μου! Νύχτα το μπάζουνε, νύχτα το βγάζουμε, τι έχει το έρμο και ψοφάει; Ξαναγυρίσαμε λέει, στο βιβλίο του 1990. Αν υποψιαστώ ότι αυτό είναι το ίδιο που έκανε, πριν από τέσσερα χρόνια, ο γιος μου, θα την κόψω τη φλέβα (και δεν μου ΄χουν μείνει και πολλές). Ξέρετε εκείνο το κλασικό αριστούργημα της παγκόσμιας βιβλιογραφίας; Που έπιανε από Άλωση και κατέληγε- μέσα σε ένα ασύλληπτο συμπούρδουκλο- στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ;

Κι αν θέλετε την ταπεινότατη γνώμη μου, η κυρία Γιαννάκου δεν πλήρωσε ΜΟΝΟΝ το βιβλίο. Γιατί δεν ήταν ΜΟΝΟΝ το βιβλίο. Ήταν οι φοιτητικές κινητοποιήσεις. Ήταν η απαξίωση στις απεργίες των εκπαιδευτικών. Ήταν η οίηση και η αλαζονεία. Ήταν τελικά, το ύφος, ρε παιδάκι μου: αυτό το υφάκι που, κρατώντας παραμάσχαλα την τσάντα την Ηermes, απευθυνόταν σε καθηγητές που δουλεύουνε παράλληλα και γκαρσόνια για να τα βγάλουν πέρα. Αυτή η αλαζονεία! Που την καμάρωσα εκ νέου την ημέρα της ορκωμοσίας, όταν οι 300 ποζάρανε συν γυναιξί και τέκνοις.

Και καλά… Η κυβέρνηση τη δουλειά της κάνει: Μου σπάει τα νεύρα! Η αξιωματική αντιπολίτευση; Τι έγινε, παιδιά; Το κλείσαμε το μαγαζί; «Επιστρέφω αμέσως, ρίψατε σημείωμα»; Δε λεω, έχετε κι εσείς τα βάσανά σας. Τα εσωκομματικά σας, τις ζυμώσεις σας, τις κόντρες σας, τις συγκρούσεις, τους νταλκάδες σας, βρε αδελφέ. Το κατανοώ! Το σέβομαι!

Και άριστα πράττετε που δεν την περνάτε ντούκου τη συντριβή (όχι ότι σας παίρνει και να το κάνετε, αλλά λέμε τώρα!). Καθίστε, μιλήστε, ψαχτείτε, εκλέξτε! Αλλά μήπως- λέω μήπως- στον ελεύθερο χρόνο σας να κάνετε και ολίγη από αντιπολίτευση; Μήπως να μη βλέπω τα στελέχη σας στην τηλεόραση με αυτό το βλέμμα της σχιζοειδούς προσωπικότητας; Στο δεξί μάτι Παπανδρέου, στο αριστερό Βενιζέλο και στις έξτρα παροχές ο τρίτος πόλος; Που είναι ποιος- στην τελική; Ο Νότιος; Ο Βόρειος; Κάνει ψόφο ή εγώ ψοφάω; Κύριοι, του ΠΑΣΟΚ, το 38% που σας ψήφισε είναι λίγο για τα κυβικά σας. Δεν παύει όμως- σε αντικειμενικά μεγέθη- να είναι θηριώδες: 38%! Που μπορεί να σας ήθελε κυβέρνηση. Και που τουλάχιστον, έχει μια στοιχειώδη απαίτηση: Στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κάνετε ακριβώς αυτό: Αξιωματική Αντιπολίτευση!

Λύστε τα εσωκομματικά σας, συζητήστε, αναλύστε, ψηφίστε- αλλά τελειώνετε κάποτε. Άντε να σας χαρούν οι μανούλες σας! Γιατί η 11η Νοεμβρίου είναι μακριά κι αλάργα! Και μέχρι τότε η κυβέρνηση θα αλωνίζει. Θα αλέθει κι αλεστικά δεν θα δίνει!

Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, είμαι σε μια φάση τραγική. Κι άντε κι εγώ είμαι ξανθιά!

Εσείς όμως; Που δεν έχετε αυτό το άλλοθι; Μήπως την Αντιπολίτευση να τη σκουραίνατε δύο τόνους; Ή θα παραμείνετε στο ντεκαπάζ του τρίτου πόλου; Καταλήξτε σε μια απόχρωση, κυρίες και κύριοι! Το χρωματολόγιο είναι εδώ! Εδώ και τώρα! Όπως ήταν το πάλαι ποτέ και το ΠΑΣΟΚ!