[ ΑΙΧΜΕΣ ] Η σφραγίδα

Είχαμε προετοιμαστεί για το κακό, αλλά όχι για το χειρότερο. Έγραφε αυτή η στήλη σε χρόνο σχεδόν ανύποπτο (20/9/2007) για τον κίνδυνο «να στηθεί ένα σκηνικό σύγκρουσης με προκλήσεις προς την πλευρά που υπερτερεί, με στόχο τον εκτροχιασμό και την έξοδό της από το παιχνίδι». Είχαμε υποτιμήσει την κατάσταση διπλά: δεν φανταζόμασταν τότε ότι «η πλευρά που μειονεκτεί» θεωρεί ότι το παιχνίδι δεν έχει κανόνες και ότι επιδιώκει την έξοδο των άλλων από το παιχνίδι μέσω της πολιτικής τους εξόντωσης, δηλαδή της εκδίωξής τους από το ΠΑΣΟΚ. Οι χρησμοί του Γιώργου Παπανδρέου («να πάνε να ξεδιψάσουν αλλού») ερμηνεύονται πέραν πάσης αμφιβολίας από τους εντεταλμένους κήρυκες του ενδοκομματικού μίσους που τον εκπροσωπούν στα τηλεπαράθυρα. Οι ίδιοι δηλώνουν απροκάλυπτα ότι η αθέτηση των συμπεφωνημένων που άρχισε με το πραξικόπημα-οπερέτα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα έχει συνέχεια.

Η πρόβλεψη του αρθρογράφου έχει πολύ μικρότερη σημασία από την πρόνοια του πολιτικού. Στο εξής απαιτείται η αδιάλειπτη επαγρύπνηση όσων στελεχών πιστεύουν στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη (και εδώ οι συνήθεις προσδιορισμοί «μεγάλη» και «δημοκρατική» αποκτούν ένα νέο βάρος, γιατί προσδιορίζουν πλέον το διακύβευμα του ΠΑΣΟΚ που αφορά την υπόστασή του). Τα αντανακλαστικά που δοκιμάστηκαν με επιτυχία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα πρέπει να διατηρηθούν σε απόλυτη ετοιμότητα. Είναι πιθανό να χρειαστεί να ενεργοποιηθούν ξανά μπροστά στο απρόβλεπτο, ακόμα και μπροστά στο αδιανόητο.

Η σθεναρή και αδιαπραγμάτευτη προσήλωση στην ενότητα, στις αρχές και στις θεσμικές λειτουργίες του Κινήματος είναι η μόνη οδός για όσους δεν πάσχουν από την εγκεφαλική νόσο που διέγνωσε ο Απόστολος Κακλαμάνης. Ένα πράγμα πρέπει να γίνει σαφές: η σφραγίδα του κόμματος δεν ανήκει προσωπικά σε κανέναν. Πόσω μάλλον- πρέπει να γίνεται σαφές ανά πάσα στιγμή – όσο την έχουν στα χέρια τους εκείνοι που δεν θα δίσταζαν να μετατρέψουν το ΠΑΣΟΚ σε απλή σφραγίδα για να εξακολουθήσουν να την κρατούν.