[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ένα ακόμα διεθνές «εύσημο»…

Λάβαμε ένα ακόμα διεθνές «εύσημο», έτσι για να ΄χουμε, λες και δεν το νιώθαμε στο πετσί μας κάθε στιγμή και ώρα. Εξηκοστή τρίτη στη λίστα του «Ρίντερς Ντάιτζεστ» για τις καθαρές πόλεις η Αθήνα, λίγο πιο πάνω από την Μπανγκόκ, τη Βομβάη και το Γκουανγκζού, βλέποντας με κιάλια την πεντακάθαρη Στοκχόλμη, το πολιτισμένο Παρίσι, την ευρωπαϊκή Φρανκφούρτη.

Με 3,5 εκατομμύρια μετακινήσεις την ημέρα από ένα εκατομμύριο και πλέον Ι.Χ., πέρα-δώθε όλη τη μέρα πάνω σε ένα τιμόνι… Με στρατιές καρκινογόνα μικροσωματίδια, που καταπίνουμε μαζί με τον καφέ μας στο Κολωνάκι, στο Σύνταγμα και στου Ψυρή. Με οξείδια, διοξείδια, βενζόλια και λοιπούς τρισχαριτωμένους ρύπους, να έχουν σκαρφαλώσει μόλις το περασμένο καλοκαίρι δώδεκα φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια και να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας, βγάζοντάς μας κοροϊδευτικά τη γλώσσα.

Σε εμάς τα κουτά ανθρωπάκια, που εξακολουθούμε να ζούμε σε αυτό το χωροταξικό συνονθύλευμα, αρκεί να περπατάμε στα ρημαγμένα ή ανύπαρκτα πεζοδρόμια με «ντόλτσε-καμπάνα» σαγιονάρες και να κρύβουμε τα ερεθισμένα από το νέφος μάτια μας με «πράντα» γυαλί. Που ανεχόμαστε να μην έχουμε υπουργείο Περιβάλλοντος.

Βρώμικη πόλη η Αθήνα. Στα σκουπίδια, στον αέρα, στη νοοτροπία των ανθρώπων της… Που δεν πλένουν καν τα χέρια τους- ακόμα και νέες γυναίκες- όταν βγαίνουν από την τουαλέτα (κάπου κάπου κάνω αυθόρμητα κάποια τέτοια μικρά γκάλοπ, περιμένοντας τάχα να βάλω κραγιόν στους νιπτήρες- συντριπτικά τα αρνητικά ποσοστά…). Που πετάνε το πακέτο το μάλμπορο από το παράθυρο του «Τσερόκι» και της «Μπε-εμ-βε» και σε κοιτάνε χλευαστικά εάν τους κάνεις παρατήρηση…

Που επιμένουν να βάζουν τα χρήματα στον φούρνο, πάνω στο χαρτί όπου θα τυλιχθεί το ψωμί και όχι στο ειδικό πιατάκι- κι ας γράφει αυτό επάνω με μεγάλα μαύρα γράμματα και ένα απεγνωσμένο θαυμαστικό: «Εδώ τα λεφτά!»…

Αθήνα, χαρά της γης και της αυγής, μικρό γαλάζιο κρίνο…