Κόλπα με τις ελιές στα καμένα

«Έμποροι φυτωρίων έρχονται εδώ στα καμένα και μας προτείνουν να καλλιεργήσουμε ισπανικές ποικιλίες ελιάς, τις λεγόμενες και ελιές – νάνους. Λένε ότι δίνουν καρπό σε τρία χρόνια. Κάποιοι μάλιστα προσέφεραν 1.000 ρίζες και αποπληρωμή έπειτα από τρία χρόνια», λέει ο κ. Αρ. Φωτακόπουλος, 40χρονος αγρότης από το Γούμερο τού Δήμου Ωλένης Ηλείας, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών.

«Εμφανίστηκαν και έμποροι ζώων που προσπαθούν να μας πείσουν να αγοράσουμε φυλές προβάτων από τη Γαλλία, κυρίως τα Λακόν, προς 400- 500 ευρώ το ένα, τη στιγμή που τα ελληνικά κοστίζουν λιγότερο από τα μισά», προσθέτει.

Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ενδεχόμενη αντικατάσταση της καλλιέργειας της κορωναίικης ελιάς από τις ελιές- νάνους αλλά και άλλες ξένες ποικιλίες

ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ

«Δεν έχει περάσει κανείς να μας πει τι μπορούμε να καλλιεργήσουμε στα καμένα μετά την καταστροφή που μας βρήκε», λένε οι αγρότες

που προτείνουν οι έμποροι στους ελαιοπαραγωγούς. «Οι ελαιοπαραγωγοί της περιοχής θα πάθουν ό,τι έπαθαν και οι παραγωγοί πορτοκαλιών τη δεκαετία του ΄80. Τότε ξερίζωναν τις τοπικές ποικιλίες και έβαζαν ισπανικές, τις Βαλέντσια. Έπειτα από λίγο καταστράφηκαν οικονομικά αφού αυτές οι ποικιλίες αποδίδουν καλύτερα στην Ισπανία, που έχει σήμερα και το εμπόριο των εσπεριδοειδών», λέει ο κ. Μπιλάλης, καθηγητής Βιολογικής Γεωργίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετράει τις πληγές
Από την πλευρά του, ο κ. Φωτακόπουλος μετράει τις πληγές στο εισόδημά του: «Από τα 330 πρόβατα και κατσίκια απέμειναν 80. Και από τις 900 ελιές δεν έμεινε καμία. Όλα κάηκαν, ακόμη και οι στάβλοι», λέει. «Η περιοχή μοιάζει σαν να είναι βομβαρδισμένη με ατομική βόμβα. Τα ζώα ψοφάνε από την πείνα και τις αρρώστιες που θερίζουν. Και όσα αντέξουν τα περιμένουμε να γεννήσουν μέσα σε 10 μέρες νηστικά, χωρίς να έχει μείνει όρθια καμία κτηνοτροφική εγκατάσταση. Η κατάσταση είναι τραγική. Αυτή τη στιγμή, αυτό που προέχει είναι να εξασφαλίσω ένα μεροκάματο για να ζήσω την οικογένειά μου. Και είμαι έτοιμος να γυρίσω έπειτα από 14 χρόνια στην Αθήνα να δουλέψω στην οικοδομή…».

«Δεν έχει περάσει κανείς να μας πει τι μπορούμε να καλλιεργήσουμε στα καμένα μετά την καταστροφή που μας βρήκε. Όσο για τα ζώα, οι τροφές που μας έδωσαν δεν φτάνουν», λέει από την πλευρά του ο κ. Γιάννης Βλάχος, από τη Μάκιστο.


Το βιοτικό επίπεδο πήγε πίσω 15 χρόνια

Η ΓΕΩΠΟΝΟΣ κ. Γεωργία Γκομόλη, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Γεωπόνων Ηλείας, σημειώνει ότι «το βιοτικό επίπεδο όσων επλήγησαν από τις πυρκαγιές πήγε πίσω μία 15ετία. Μία καμένη ελιά για να δώσει ικανοποιητικό εισόδημα αν χρειαστεί να ξαναφυτευτεί, πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 7 χρόνια. Αυτή τη στιγμή μόνο όσοι έχουν ζώα μπορούν να εξασφαλίσουν ένα μικρό εισόδημα. Οι ζωοτροφές όμως δεν επαρκούν…».

Όπως εξηγεί ο επίκουρος καθηγητής Βιολογικής Γεωργίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Δημήτρης Μπιλάλης αυτή τη στιγμή το πρώτο μέλημα πρέπει να είναι η εξασφάλιση της τροφής των ζώων. «Αν δεν εξασφαλιστεί τροφή για τα ζώα, τότε και οι αγρότες θα καταστραφούν και τα ζώα θα φάνε ό,τι απέμεινε από τα καμένα», λέει.

Ώς τώρα οι ζωοτροφές που διατίθενται στους κτηνοτρόφους της Ηλείας προέρχονται από δωρεές κτηνοτρόφων από διάφορα μέρη της Ελλάδας και από τη Νομαρχία Ηλείας. Ωστόσο η τροφοδοσία δεν είναι συνεχόμενη, καθυστερεί και τα ζώα δεν μπορούν να τρέφονται μόνο με καρπούς. Χρειάζονται και σανό. «Και πώς μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες 4.000 ζώων που απέμειναν στην περιοχή 30 δέματα τον μήνα; Και σαν να μην έφταναν τα προβλήματά μας, οι τιμές των ζωοτροφών αυξήθηκαν έως 89% σε σχέση με πέρυσι. Από 9 ευρώ που κόστιζαν τα 40 κιλά αραβόσιτος, έφτασαν να πωλούνται από 14 έως 17 ευρώ», παρατηρούν αγρότες και κτηνοτρόφοι.