[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ομολογία ενοχής

ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ότι ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είναι…

«περήφανος» στ΄ αυτιά;

Ακούει! Αλλά με καθυστέρηση! Μήνες και μήνες το ΠΑΣΟΚ, κατήγγελλε όσους εμπλέκονται στο σκάνδαλο με τα ομόλογα, αλλά εκείνος όχι μόνο δεν έκανε το παραμικρό για να τιμωρήσει – έστω πολιτικάτους εμπλεκόμενους αλλά έβγαινε και στην αντεπίθεση. Άναυδη η κοινή γνώμη τον είχε παρακολουθήσει από το βήμα της Βουλής να κατακεραυνώνει δίκην εισαγγελέα τον άτυχο Γιάννη Παπακωνσταντίνου, τέως διευθυντή των κεντρικών γραφείων του ΠΑΣΟΚ, για μια αμφίσημη απόφασή του το 2004, που εκείνος έσπευσε να την καταγγείλει και να καταδικάσει ως σκάνδαλο. Για τους δικούς του, ούτε λέξη. Κουβέντα. Τσιμουδιά. Και μόλις πήρε τη δεύτερη ευκαιρία για να κυβερνήσει ξανά τη χώρα, θυμήθηκε ξαφνικά πως είχε και Δούκα, και Κουρή, και Τσουπίδη. Τον μεν πρώτο τον «εξόρισε» στον Απόδημο Ελληνισμό. Τους άλλους δυο τους ξωπέταξε από τις θέσεις τους. Ωραία όλα αυτά, γιατί δείχνουν, έστω και αργά ότι αποκωδικοποίησε σωστά το μήνυμα των εκλογών.

Όμως, η πλειοψηφία των πολιτών, ακόμη και αυτών που τον ψήφισαν, εκλαμβάνει την απομάκρυνση των εμπλεκομένων στα ομόλογα ως ομολογία (δικής του) ενοχής! Και θα περίμενε μια συγγνώμη, επειδή τόσο καιρό τους κάλυπτε, ενώ γνώριζε…