Αυτοκράτορας των ΜΜΕ ο Ερντογάν

Η σχέση του πρωθυπουργού με τον Τύπο δεν ήταν ποτέ καλή. Μέχρι σήμερα έσυρε πολλές φορές στα δικαστήρια δημοσιογράφους και σκιτσογράφους. Η τελευταία του επίθεση ήταν κατά του αρθρογράφου της «Χουριέτ» Μπεκίρ Τσοσκούν. Το γεγονός όμως είναι ένα: ο Ταγίπ Ερντογάν έχει καταφέρει να θέσει υπό τον έλεγχό του το σύνολο σχεδόν των Μέσων Ενημέρωσης στην Τουρκία, δημιουργώντας τη δική του αυτοκρατορία!

«O Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας πολιτικός που απέδειξε ότι δεν ανέχεται την κριτική», μου λέει η πολιτική συντάκτρια της εφημερίδας «Τζουμχουριέτ» Λεϊλά Ταβσάνογλου. Θεωρεί ότι ο Μπεκίρ Τσοσκούν είχε απόλυτα το δημοκρατικό δικαίωμα να γράψει ότι δεν αποδέχεται τον Αμπντουλάχ Γκιουλ ως πρόεδρό του. «Με ποιο δικαίωμα ο πρωθυπουργός τον κάλεσε να απαρνηθεί την υπηκοότητά του και να φύγει; Μήπως στο τέλος ο πρωθυπουργός θα μας στείλει όλους εμάς που δεν τον ψηφίσαμε στην εξορία; Θα στείλει το 53% εξορία;», λέει αγανακτισμένη. Ακόμη και αρθρογράφοι, όπως ο Χασάν Τζεμάλ της «Μιλιέτ» που υπερασπίστηκε σε πολλές περιπτώσεις τη σημερινή κυβέρνηση, χαρακτηρίζει λάθος και υπερβολική την αντίδραση Ερντογάν. «Αυτού του είδους οι συμπεριφορές δεν αποτελούν μέρος μιας δημοκρατικής κουλτούρας», λέει αυστηρά. Θέμα πωλήσεων. Ωστόσο, ο Μπεκίρ Τσοσκούν όχι μόνον παραμένει στην «Χουριέτ», αλλά και στηρίζεται απόλυτα από την εφημερίδα. Η επίθεση που δέχτηκε από τον πρωθυπουργό έγινε πρωτοσέλιδος τίτλος και όλοι οι αρθρογράφοι της εφημερίδας επέκριναν έντονα τον Ερντογάν. Γιατί μας φαίνεται περίεργο; Γιατί ακριβώς μία εβδομάδα πριν είχε απολυθεί από την ίδια εφημερίδα ο επίσης κεμαλιστής και μία από τις πιο σημαντικές πένες στην Τουρκία, ο Εμίν Τσολασάν. Εκείνο το βράδυ, όταν μεταδόθηκε η είδηση, κανείς δεν μπορούσε να το πιστέψει. Έπαθαν όλοι σοκ! Ήταν όμως η απόδειξη για όσους επέμεναν ότι η «Χουριέτ» είχε παραδοθεί πλέον στα χέρια του Ταγίπ Ερντογάν. Οι φήμες είχαν αρχίσει να διαδίδονται από καιρό. Πριν ακόμη γίνουν οι εκλογές. Κανένας όμως δημοσιογράφος δεν τόλμησε να γράψει ούτε λέξη, γιατί κανείς δεν μπορούσε να τα βάλει με το Συγκρότημα Ντογάν στο οποίο ανήκουν τα περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων της «Χουριέτ» και της «Μιλιέτ». Υπάρχει όμως ενδιαφέρον παρασκήνιο: Ο ιδιοκτήτης του Συγκροτήματος, ο επιχειρηματίας Αϊντίν Ντογάν θα έπρεπε να πληρώσει ένα τεράστιο ποσό στο κράτος ως φόρο: 1,4 δισ. δολάρια! Με τους τόκους το ποσό θα έφθανε τα 2,8 δισ. δολάρια! Οι φήμες λένε ότι ένα μαγικό χέρι τον βοήθησε τελικά να μειωθεί ο φόρος στα 275 εκατ. δολάρια. «Οι φήμες λένε ότι η “Χουριέτ” είναι αναγκασμένη να τα έχει καλά με την κυβέρνηση», μου λέει και η Λεϊλά Ταβσάνογλου.

Το παρασκήνιο. Γιατί όμως η «Χουριέτ» απέλυσε τον Εμίν Τσολασάν, ενώ τον Μπεκίρ Τσοσκούν τον στήριξε; Στο παρασκήνιο δίνεται και αυτή η απάντηση: Μετά την απόλυση του Εμίν Τσολασάν οι πωλήσεις της «Χουριέτ» έπεσαν από την επόμενη κιόλας ημέρα κατά 62 χιλιάδες φύλλα. Η εφημερίδα έχασε το 10% της κυκλοφορίας της! Αυτή ήταν η αντίδραση των αναγνωστών της. «Τώρα με τον Μπεκίρ Τσοσκούν η “Χουριέτ” άρπαξε την ευκαιρία για να κερδίσει ξανά τους χαμένους αναγνώστες της», μου έλεγε ένας συνάδελφος που γνωρίζει καλά το παρασκήνιο. Μάλιστα δεν αποκλείει όλη αυτή η ιστορία να «είναι ένα καλοστημένο σχέδιο» για να υποστηριχθεί η εφημερίδα του Συγκροτήματος Ντογάν! «Είναι όλα μια βιτρίνα», μου έλεγε. Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν δεν κατάφερε να βάλει χέρι μόνο στο Συγκρότημα Ντογάν. Κατάφερε να θέσει υπό τον έλεγχό του και την εφημερίδα «Σαμπάχ» και το τηλεοπτικό κανάλι ΑΤV στο άλλο στρατόπεδο. «Δεν είναι φήμες, είναι γεγονός ότι ο πρωθυπουργός ελέγχει πλέον όλα σχεδόν τα Μέσα Ενημέρωσης στην Τουρκία», μου λέει η Λεϊλά Ταβσάνογλου. Τον περασμένο Απρίλιο, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, ο κρατικός οργανισμός ΤΜSF (Ασφαλιστικό Ταμείο Αποταμιευτικών Καταθέσεων) που ελέγχεται από την κυβέρνηση είχε κάνει κατάσχεση της «Σαμπάχ» και του ΑΤV. Ο λόγος ήταν πως ο ιδιοκτήτης είχε προβεί σε παράνομες πράξεις κατά την αγορά του Συγκροτήματος. Η αυτοκρατορία των μίντια ολοκληρώθηκε!


Σίγουρη πλέον η εκλογή Γκιουλ

O Αμπντουλάχ Γκιουλ συγκέντρωσε 337 ψήφους κατά τη χθεσινή δεύτερη ψηφοφορία στο Τουρκικό Κοινοβούλιο για την εκλογή προέδρου, λιγότερες δηλαδή από τις 367 (ή τα δύο τρίτα) που χρειάζονταν για να εκλεγεί. Ο τρίτος γύρος θα πραγματοποιηθεί στις 28 Αυγούστου, οπότε χρειάζεται απλή πλειοψηφία, δηλαδή 276 ψήφοι, τις οποίες ο πρώην υπουργός Εξωτερικών θεωρείται βέβαιο ότι θα συγκεντρώσει από τους βουλευτές του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). «Η εκλογή του ως προέδρου είναι τόσο καλή όσο και σίγουρη. Την επόμενη εβδομάδα θα πετύχει τον απαραίτητο αριθμό ψήφων και θα ορκιστεί με αστραπιαία ταχύτητα το ίδιο απόγευμα», έγραψε στην εφημερίδα «Τurkish Daily Νews» ο γνωστός Τούρκος αρθρογράφος Μεχμέτ Αλί Μπιράντ.

Η απάντηση. Απέναντι στους φόβους αυτών που δηλώνουν υπερασπιστές του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους ότι ένας ισλαμιστής θα γίνει όχι μόνο πρόεδρος, αλλά και αρχηγός του στρατού, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ αντιτείνει ότι θα πρέπει να κριθεί από τη θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών, στη διάρκεια της οποίας άρχισαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε., και από τη συμβολή του στη βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα του. Υποστηρίζει επιπλέον ότι θα είναι πρόεδρος όλων των Τούρκων και ότι θα κόψει κάθε δεσμό με το κόμμα του. Το μόνο που δεν φαίνεται να διαπραγματεύεται ο Γκιουλ είναι το δικαίωμα της συζύγου του να φοράει ακόμη και στο προεδρικό μέγαρο τη μαντίλα. Αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι εάν η εκλογή του θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στους κεμαλιστές και τους ισλαμιστές. «Ο Γκιουλ θα πρέπει να ακροβατεί ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. Θα περπατάει στην κυριολεξία πάνω σε τεντωμένο σκοινί», προβλέπει ο Αλί Μπιράντ.


Έχασε την ψυχολογική του ισορροπία

Η πολιτική συντάκτρια της «Τζουμχουριέτ» Λεϊλά Ταβσάνογλου πιστεύει ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έχασε την ψυχολογική του ισορροπία. «Το βλέμμα του δεν μου εμπνέει εμπιστοσύνη», λέει. Της φαίνεται ανήσυχος και πιστεύει πως δεν αποκλείεται να είναι εξαιτίας της επιμονής του Αμπντουλάχ Γκιουλ να διεκδικήσει για δεύτερη φορά την προεδρία της χώρας. «Για ένα πράγμα φοβάμαι, ότι μια μέρα μπορεί να πει σε όλους εμάς που βρισκόμαστε στην αντιπολίτευση: στο καλό, φύγετε», λέει με ανησυχία.