Η παρέα της Παιανίας

Τα παιδιά της Παιανίας φαίνεται ότι ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της «παλιάς ομάδας» και γυρίζουν στη βάση, έχοντας στόχο να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό στους τίτλους!

Ο Γιώργος Καραγκούνης ήταν ο πρώτος που σήκωσε το λάβαρο της επιστροφής και το έργο παίχθηκε πρόσφατα σε δεύτερη προβολή, με τον αριστερό οπισθοφύλακα της εθνικής μας ομάδας Τάκη Φύσσα.

Για τη συγκεκριμένη γενιά των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού, την οποία αποτελούσαν εκτός από τους προαναφερθέντες και οι Γκούμας, Μπασινάς, Λυμπερόπουλος, Νικοπολίδης, Κωνσταντίνου, Σεϊταρίδης, Κυργιάκος, έχουν γραφτεί πολλά και διάφορα, και έχουν γίνει αναλύσεις επί αναλύσεων.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι όλοι αυτοί οι παίκτες έχουν ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την απώλεια του τίτλου της Ριζούπολης, όταν ο Ολυμπιακός κατάφερε να πετύχει τη νίκη με 3-0 και να κατακτήσει (το έβδομο τότε) πρωτάθλημα. ΤΗΝ ΑΜΕΣΩΣ επόμενη χρονιά όμως, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το νταμπλ με τους παίκτες αυτούς να παίρνουν τη ρεβάνς όχι μόνο με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά και με την επικράτησή τους εις βάρος του Ολυμπιακού στον τελικό του Κυπέλλου με 3-1.

Και το πιο σημαντικό; Το καλοκαίρι του 2004 (αμέσως δηλαδή μετά την κατάκτηση του «πράσινου» νταμπλ), οι περισσότεροι από αυτούς αποτέλεσαν τον κορμό της ομάδας που συγκρότησε ο Ότο Ρεχάγκελ και με την οποία έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης.

Τι αποδεικνύουν όλα αυτά; Ότι εν τέλει το (βασικό) ζητούμενο σε μια ομάδα είναι η χημεία που θα έχουν οι παίκτες κυρίως με τον προπονητή και στη συνέχεια με τη διοίκηση.

Τα μεγάλα ονόματα είναι βεβαίως απαραίτητα και η ποδοσφαιρική κλάση ποτέ δεν πάει… χαμένη, αλλά όταν η (κάθε) ομάδα καταφέρει και γίνει μια παρέα, τότε μάλλον αποκτά περισσότερες πιθανότητες για να φτάσει στον στόχο της, όσο υψηλός κι αν είναι αυτός.

Και στην περίπτωση του Παναθηναϊκού, η παρέα της Παιανίας έχει να διηγείται και άσχημες στιγμές, αλλά και καλές. Και μεγάλες διακρίσεις όπως η κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, αλλά και καριέρα σε ομάδες της Ευρώπης.

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ αν η συγκεκριμένη παρέα της Παιανίας θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Η πρόσφατη απόκτηση του Βάσκου κε ντρικού αμυντικού Χοσού Σαριέγκι δεν προδίδει ότι θα μετρήσουμε σύντομα και τρίτο μέλος (από… Γερμανία μεριά), αλλά, όπως και να ΄χει, το αντάμωμα του Γιώργου Καραγκούνη με τον Γιάννη Γκούμα (ο οποίος σε αντίθεση με τους άλλους δεν άλλαξε ούτε λεπτό την «πράσινη» φανέλα) και τον Τάκη Φύσσα αποτελεί σίγουρα μια πρόκληση, τόσο για τον Παναθηναϊκό όσο και για τους ίδιους τους παίκτες του. Ο Παναθηναϊκός που πήρε το νταμπλ την περίοδο 2003-04 και έκανε ιδιαίτερα καλές παρουσίες στο Τσάμπιονς Λιγκ, επιστρέφει για να διεκδικήσει αυτά που τα τελευταία χρόνια έχασε. Η εμπειρία των συγκεκριμένων παικτών στον αγωνιστικό χώρο θα του χρειαστεί σίγουρα, αλλά πάνω απ΄ όλα θα απαιτηθεί και η προσφορά των «τριών σωματοφυλάκων» σε ό,τι αφορά τη σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ των παικτών και τη δημιουργία της παρέας.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ δηλαδή από το σύστημα που θα εφαρμόσει ο Πεσέιρο και αν η μπάλα θα πάει ή όχι στο πλεκτό, ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από παίκτες που θα αγαπήσουν τη φανέλα του και δεν θα μπούνε στη λίστα με τους «χαμένους ηγέτες». Γιατί είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια ήρθαν πολλοί ξένοι ποδοσφαιριστές με τιμές Μεσσία στην ομάδα του «τριφυλλιού», αλλά υποχρεώθηκαν σε άτακτη φυγή. Προφανώς γιατί δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα, αλλά ίσως και γιατί δεν αγάπησαν (δεν πρόλαβαν ή δεν μπόρεσαν) αυτή την ομάδα…