[ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ] Εικόνα και εικονικότητα

Ο κ. Γρηγόρης Τεχλεμετζής, συγγραφέας, γράφει για την εικόνα και την εικονικότητα:

«Με όποιον και να συζητήσω, ακούω ένα ομόθυμο φερέφωνο της τηλεόρασης. Η “πραγματικότητα” σε μια ατελείωτη επανάληψη.

Κρίνουν, κατακρίνουν, αφορίζουν, συμπονούν, μηρυκάζουν τις φράσεις της, απεικάζουν τους μορφασμούς των δημοσιογράφων και των ηρώων της, καπνίζουν, ξεδίνουν και ζούνε όπως αυτοί και μέσα από αυτούς- ας παρακάμψω σκόπιμα τις προφανώς ακραίες στάσεις που προάγονται -, τρέφονται από τις ίντριγκες και τις πολυμασημένες ιστορίες της και ηδονίζονται από τον προβαλλόμενο πλούτο, τη “χτυπητή” απλοϊκότητα, την κίβδηλη εξυπνάδα και την κούφια ομορφιά της, ζούνε μέσα στο, και από το, πλανερό αυτό υποκατάστατο, ενώ με τις βερμπαλιστικές υποβολές της καταντήσαμε όλοι να μοιάζουμε μονότονα και απελπιστικά.

Φρικαλέες και συναισθηματικές σκηνές συσκοτίζουν τις κρίσεις και εγκληματικά δελτία και αναφορές πανικοβάλλουν και τελικά περιχαρακώνουν τις συνειδήσεις και τις συμπεριφορές, ενώ η φιλανθρωπία της δρα σαν εξιλεωτικό του κομφορμισμού μας.

Υπονόμευσε ανυπόληπτα τα ινδάλματα με το ισοπεδωτικό, σκανδαλοθηρικό ύφος της, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη προς οποιοδήποτε και οτιδήποτε, και προσπερνώντας τα πάντα με την επιδερμική ταχύτητά της και ουσιαστικά αποσοβώντας την ουσία τους, χωρίς την απαραίτητη μακρόπνοη εμβάθυνση.

Πόσο μέρος από τις ελεύθερες ώρες μας κλέβει η τηλεόραση και τι τις κάνει; Μήπως δεν ζούμε στον πραγματικό κόσμο, αλλά εγκάθειρκτοι στην εικονική πραγματικότητας της εικόνας;».