Δίκτυο

Εγκατάλειψη;

Η αφορμή μπορεί και να εμπεριέχει μια δόση υπερβολής, καθώς οι τοπικοί άρχοντες της Άρτας κατηγορούν το υπουργείο Πολιτισμού για «αυθαίρετη» αποψίλωση γύρω από το βυζαντινό κάστρο της πόλης, τακτική που ακολουθείται για την προστασία των μνημείων τόσο από τη φθορά που προκαλεί η χλωρίδα όσο και ως μέτρο που θα προστατεύσει τα μνημεία από τις φλόγες σε ενδεχόμενη πυρκαγιά. Η ουσία της διαμαρτυρίας τους είναι εκείνη που μετράει και που έχει να κάνει με την εγκατάλειψη του κάστρου από το ΥΠΠΟ παρά την προγραμματική σύμβαση που υπέγραψε με τον δήμο για την ανάδειξή του και παρά το γεγονός ότι έχουν βρεθεί πόροι και έχει προσληφθεί προσωπικό για το συγκεκριμένο έργο, σύμφωνα με τους διαμαρτυρόμενους Αρτινούς. Όταν δεν τηρούνται οι υποσχέσεις ούτε προεκλογικά, πόσες ελπίδες έχει το κάστρο στο μέλλον;

Εκτός κι αν δεν πιάνει η υπόσχεση, δεδομένου πως η σύμβαση υπεγράφη στη λήξη (24/2/2004) της προηγούμενης κυβέρνησης.


Ξεπούλησε η «Ηλέκτρα»

Έχει ξεκαθαρίσει από καιρό πως το φαβορί των φετινών Επιδαυρίων είναι η «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν, η πρώτη συμπαραγωγή του Εθνικού θεάτρου και του Φεστιβάλ Αθηνών. Τα ελκυστικά στοιχεία δεν είναι μόνο ο Γερμανός σκηνοθέτης, αλλά και η ελληνική θιασική ομάδα, που καλύπτει τρεις γενιές ηθοποιών, καταξιωμένων, λαμπερών αλλά και τηλεοπτικών. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως το Εθνικό Θέατρο έχει κοινό, το οποίο την τελευταία δεκαετία επί διευθύνσεως Νίκου Κούρκουλου αυξήθηκε αισθητά. Είναι όμως πρωτοφανής η φόρα που έχει η «Ηλέκτρα». Τα εισιτήρια και για τις δύο παραστάσεις στο αρχαίο αργολικό θέατρο έχουν ήδη προπωληθεί. Είναι δε η πρώτη φορά που και η παράσταση της Παρασκευής είναι sold out. Και μάλιστα μία εβδομάδα πριν.


Χάσαμε την μπάλα

Παρακολουθώ αυτές τις ημέρες τα τεκταινόμενα στο Φεστιβάλ Lollapalooza στο Σικάγο μέσα από τα μπλογκ των ανταποκριτών και με πιάνει το παράπονο. Για το πού τρέχει ήδη η μουσική παγκοσμίως- τι ονόματα παίζουν, τι στυλ ανακατεύονται και πώς εξελίσσονται τα λάιβ- και πώς εδώ χάσαμε την μπάλα. Γιατί για να δούμε εδώ τον Έλβις Πέρκινς για παράδειγμα, ή τους Ρolyphonic Spree θα πρέπει να έρθει ο κόσμος ανάποδα. Να τσιμπήσει κάπως η δισκογραφία (που δεν πουλάει γενικά), να ακουστεί ο καλλιτέχνης (πού τέτοια τύχη στα playlist ραδιόφωνα), να τον δουν στο γυαλί (εδώ γελάμε) κάποιοι και να τον μάθουν- μήπως και κάποια στιγμή τον φέρει ο προμότερ χωρίς να «μπουν» χοντρά μέσα. Για την ώρα πάντως, αν το Lollapalooza πέφτει μακριά (που κομμάτι μακριά πέφτει), πιάστε πόστο στα σάιτ (πχ http://www.

attblueroom. com/music/events/lolla. php) και κάποια γεύση θα πάρετε. Και μην πει κανείς πως βλέπουν Ίγκι Ποπ και Πάτι Σμιθ- που κι εμείς έχουμε-, τα άλλα, τα καινούργια να δείτε…


«Πρώτη προβολή»θεατές;

Ελάχιστες από τις νέες ταινίες που έκαναν πρεμιέρα τους θερινούς μήνες πήγαν καλά εισπρακτικά. Τότε θα πείτε, γιατί τις βγάζουν; Όχι, δεν χάνουν ούτε τα γραφεία διανομής που τις διακινούν ούτε οι αιθουσάρχες που τις παίζουν. Κατ΄ αρχήν οι πιο πολλές απ΄ αυτές τις νέες ταινίες του καλοκαιριού, αν έβγαιναν τη χειμερινή περίοδο δεν θα είχαν καλύτερη εισπρακτική τύχη, «στριμωγμένες» δίπλα σε σούπερ μπλοκμπάστερ. Ενώ τώρα το καλοκαίρι, όλο και περισσότερους θεατές μπορούν να βρουν, πουλώντας τους… μούρη ως «νέα ταινία».