ΑΙΧΜΕΣ Το βάθος του εκλογικού ορίζοντα

Αλογοσκούφης και Σουφλιάς είναι τα δύο άλογα που θα σύρουν το άρμα του Πρωθυπουργού έως τις εκλογές. Οι άσπονδοι φίλοι, μέσα στο πύρινο καλοκαίρι, επιδίδονται σε μπαράζ εξαγγελιών που αποσκοπούν να δημιουργήσουν την εντύπωση κυβερνητικής υπερδραστηριότητας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ξαναζεσταμένο φαγητό. Από το μητροπολιτικό πάρκο του Ελληνικού μέχρι τα περιλάλητα μέτρα κατά της φτώχειας, έχουμε να κάνουμε είτε με συνέχεια έργων του ΠΑΣΟΚ είτε με επανάληψη νεοδημοκρατικών προεκλογικών εξαγγελιών.

Η επίσπευση των εκλογών βολεύει τον Πρωθυπουργό κατά τούτο: Οι οικονομικές παροχές της (πρώτης) κυβερνητικής θητείας του μετατίθενται στην (προσδοκώμενη) δεύτερη χωρίς να αλλάζει το χρονικό τους πλαίσιο. Ο κ. Καραμανλής μπορεί να ξαναϋποσχεθεί για τις αρχές του 2008 αυτά που είχε υποσχεθεί για το τέλος της τετραετίας του, εφόσον θα την εξαντλούσε. Ωστόσο, αν δεν είχε μεσολαβήσει το δύσκολο τελευταίο τετράμηνο, από την αποκάλυψη του σκανδάλου των ομολόγων και δώθε, ο Πρωθυπουργός υπολόγιζε πράγματι να εξαντλήσει την τετραετία.

Ο κ. Καραμανλής προεξοφλεί ότι θα κερδίσει τις ερχόμενες εκλογές. Θα προτιμούσε αυτό να γίνει τον Μάρτιο 2008. Στους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς της Ρηγίλλης το κυριότερο ορόσημο τοποθετείται ακριβώς δύο χρόνια μετά, δηλαδή τον Μάρτιο 2010. Θεωρείται βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ που, αν όλα έρθουν δεξιά για τη Ν.Δ., θα μετράει ήδη έξι χρόνια στην αξιωματική αντιπολίτευση, δεν πρόκειται να συναινέσει τότε στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Συνεπώς, πιθανολογείται σφόδρα ότι την άνοιξη του 2010 θα έχουμε βουλευτικές εκλογές.

Αυτόν τον εκλογικό ορίζοντα ατενίζει, με το αγέρωχο βλέμμα του, ο κ. Καραμανλής. Είναι εύλογο ότι θα προτιμούσε να φτάσει εκεί όπου θα εμφανιστεί να εξαναγκάζεται σε εκλογές με μια όσο το δυνατόν νωπή λαϊκή εντολή. Και θα το επιτύγχανε ευχερέστερα με μια κυβέρνηση στο μέσον ακριβώς της κανονικής της θητείας, από ό,τι με μια κυβέρνηση που θα έχει εισέλθει για τα καλά στην τελευταία διετία της. Με όρους παραμονής στην εξουσία (δηλαδή με το μόνο κριτήριο που φαίνεται να μετράει για τον κ. Καραμανλή), θα συμπλήρωνε δέκα χρόνια πρωθυπουργίας και, το πιθανότερο, θα παρέδιδε την ηγεσία του κόμματος, α λα Σημίτη, αρχές του 2014. Από το τίποτα και το πουθενά, θα έπιανε στατιστική Μπλερ και Θάτσερ. Έξι ή δέκα χρόνια με τον Κώστα Καραμανλή στο πηδάλιο της χώρας; Η καλύτερη απάντηση είναι τριάμισι και πολλά του.