[ ΑΙΧΜΕΣ ] Συγγνώμη, δεν φταίμε

ΕΠΕΙΔΗ ο Θεός ή η Φύση (για να θυμηθούμε τον Σπινόζα) δεν απολογούνται, συγγνώμη για τις καταστροφές από τις πυρκαγιές ανέλαβε να ζητήσει ο Προκόπης Παυλόπουλος. «Η Πολιτεία είναι εκείνη που αναλαμβάνει τις ευθύνες και για θέματα που ανήκουν στη σφαίρα της ανωτέρας βίας» δήλωσε ο υπουργός. Πρόκειται, όπως επισήμανε, για «αντικειμενική ευθύνη». Θα μπορούσε να είναι μια θαρραλέα πολιτική πράξη, αν ο κ. Παυλόπουλος δεν είχε σπεύσει, μέσα στην ίδια φράση, να την απονευρώσει, κινούμενος στα όρια της αντίφασης: «Δεν ρίχνω ευθύνες πουθενά». Ενδεχομένως, για τον υπουργό, η Πολιτεία είναι ουτοπία. Αυτή είναι η ιδεαλιστική εξήγηση της παυλοπουλικής ακροβασίας. Η πιο πραγματιστική εξήγηση είναι πως στην κυβέρνηση σκοπίμως παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται την έννοια της αντικειμενικής ευθύνης καθώς και τις αναγκαίες προεκτάσεις της. Διότι, πέρα από την απρόσωπη «Πολιτεία», σε επίπεδο κυβέρνησης, η αντικειμενική ευθύνη συνεπάγεται πολιτική ευθύνη. Και αντίστροφα, η πολιτική ευθύνη είναι κατ΄ εξοχήν αντικειμενική. Ως τέτοια, θα έπρεπε να αναληφθεί, για παράδειγμα, και στην υπόθεση του σκανδάλου των ομολόγων, για το οποίο δεν ευθύνονται ο Θεός ή η Φύση.

Δεν είναι όμως ώρα, λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, να ανοίξουμε τέτοια φάμπρικα. Προτιμότερο να πετάξουμε ένα δωρεάν και ανώδυνο «δεν φταίμε, αλλά συγγνώμη» με ύφος συμπονετικό, μπας και κατευνάσουμε την οργή των πληγέντων, ορισμένοι από τους οποίους έχασαν τα πάντα εκτός από την ψήφο τους. Και να διασωθούμε πολιτικά μέσα στο όχημα της ανευθυνοϋπεύθυνης «Πολιτείας», στο οποίο επιβαίνουν από κοινού υπηρεσιακοί και κυβερνητικοί παράγοντες, χωρίς επιμερισμό ευθύνης. Άλλωστε, μετά την επανίδρυση του κράτους και ιδιαίτερα της Πυροσβεστικής, τα όρια έχουν καταστεί δισδιάκριτα και για να σου ανατεθεί να σβήσεις μια φωτιά χρειάζεσαι «συστατική επιστολή» από τον κυβερνητικό βουλευτή της περιοχής σου.