ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η «ωραία πολιτική» του Βάλτερ Βελτρόνι

«Βάλτερ, κάνε μας να ονειρευτούμε!». Μάλλον ήταν η καταλληλότερη υποδοχή για έναν πολιτικό που θα μιλούσε σε συνέδριο στην Πάντοβα με θέμα την «ωραία πολιτική». Στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση μετά την υποψηφιότητά του στην προεδρία του Δημοκρατικού Κόμματος, του πολιτικού σχηματισμού που γεννήθηκε από τη Μαργαρίτα (αριστερή πτέρυγα των Χριστιανοδημοκρατών) και τους Δημοκράτες της Αριστεράς (μακρινοί κληρονόμοι του Κομμουνιστικού Κόμματος), ο Βάλτερ Βελτρόνι είναι ο αναμφισβήτητος νέος κήρυκας μιας νέας ιταλικής Αριστεράς- έστω και αν δεν αποφεύγει πάντοτε τις κοινοτυπίες του τύπου «η πολιτική είναι στην υπηρεσία της ευτυχίας των πολιτών», «η ασφάλεια δεν έιναι ούτε αριστερή ούτε δεξιά» ή «χρειάζεται πάθος και λογική, ιδεαλισμός και πραγματισμός». Ο Βάλτερ Βελτρόνι μιλάει στο συνέδριο και πίσω του παρελαύνουν σε μια γιγαντιαία οθόνη οι μύθοι του: ο Τσάρλι Τσάπλιν στον «Δικτάτορα», οι Σάκο και Βαντζέτι, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Νέλσον Μαντέλα, ο Γκάντι και ο Ρόμπερτ Κέννεντυ.

Η «ωραία πολιτική», αυτή η αφθονία καλών συναισθημάτων που γέννησε τον πολιτικό νεολογισμό «buonismo» (από το επίθετο «buono» καλός) συγκινεί και ενθουσιάζει. Και απ΄ ό,τι φαίνεται όχι μόνο τους πιστούς οπαδούς. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του εκτόξευσε τα ποσοστά του Δημοκρατικού Κόμματος από το 28 στο 35%. Ίσως για πρώτη φορά οι Ιταλοί θα κληθούν να ψηφίσουν σε μια εκλογική αναμέτρηση όπου τα πρόσωπα θα παίξουν τον κεντρικό ρόλο. Ο 72χρονος Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν θα έχει απέναντι του στις επόμενες εκλογές τον καθηγητή Ρομάνο Πρόντι, αλλά έναν πολιτικό που πολιτεύεται από τα 21 του χρόνια και που πέρασε τις εξετάσεις της διοίκησης ως δήμαρχος της Ρώμης, πετυχαίνοντας το 2006 μια θριαμβευτική επανεκλογή.

Και αν ο μεγιστάνας των Μέσων Ενημέρωσης γοήτευσε μία μεσαία τάξη που ήθελε να καθρεφτίζεται στον επιτυχημένο «Καβαλιέρε», ο Βελτρόνι μπορεί να συγκινήσει αυτούς που βλέπουν έναν πολυπράγμονα «buonista» να περνάει με πολλή άνεση από τη δημοσιογραφία στην πολιτική και από τη λογοτεχνία στο ποδόσφαιρο. Ο δημοσιογράφος, που ως διευθυντής της ιστορικής «Ουνιτά» μοίραζε στους αναγνώστες του το ευαγγέλιο, ως δήμαρχος δεν αφιερώθηκε μόνο στην καθαριότητα των δρόμων και στα δημοτικά τέλη. Υιοθέτησε παιδιά από το Κόσοβο, ταξίδεψε στην Αφρική και το Άουσβιτς με σχολεία της Ρώμης, πραγματοποίησε τη συνεδρίαση ενός δημοτικού συμβουλίου στις φυλακές της Ρεμπίμπια, ανέπτυξε φιλοζωικές δραστηριότητες.

Στις 14 Οκτωβρίου ο νέος ηγέτης της ιταλικής Αριστεράς θα αναλάβει και επίσημα τα καθήκοντά του. Οι αντίπαλοί του, όμως, ψάχνουν εδώ και καιρό τα αδύνατα σημεία του. Για παράδειγμα, τον κατηγορούν για «επιλεκτική μνήμη», επειδή αν και κάποτε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, δήλωσε πρόσφατα ότι ποτέ δεν ήταν κομμουνιστής. Και στα κανάλια του Μπερλουσκόνι όλο και πυκνώνουν τα ρεπορτάζ για τα «χάλια στους δρόμους της αιώνιας πόλης».