ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΩ- ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Με την επιστροφή στην Ουάσιγκτον, η έρευνα και οι δημοσιεύσεις φουντώνουν. Ο Βάτζελος και η ομάδα του εστιάζουν στη διαδικασία του μεταβολισμού των λιπαρών οξέων (μάλιστα, είναι οι πρώτοι που θα καταφέρουν στη συνέχεια να καταγράψουν με χημικές εξισώσεις αυτή την πολύπλοκη διαδικασία). Η περίοδος αυτή στέκεται καθοριστική και για τη μετέπειτα καριέρα του στη Μerck, όπου θα φέρει τα πάνω- κάτω στον τομέα της έρευνας της φαρμακοβιομηχανίας.

Προς το παρόν όμως, ο Ρόι συνεχίζει την πορεία του ως ερευνητής και αργότερα ως επικεφαλής του τμήματος Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον στο Σεν Λούις. Ο Βάτζελος, που μόλις στα σαράντα τρία του έχει εκλεγεί στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών καθώς και στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών, περνάει στην αναδιοργάνωση της εργαστηριακής έρευνας του πανεπιστημίου, αλλά και σε ριζικές αλλαγές στην ακαδημαϊκή δομή του προγράμματος. Ο κλάδος της Βιοχημείας συγχωνεύεται με αυτόν της Ιατρικής, με αποτέλεσμα την ενασχόληση ολοένα και περισσότερων ταλαντούχων φοιτητών με την έρευνα. Καταφέρνει επίσης, πολεμώντας τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και τις μικρότητες, εμφυσώντας στους συναδέλφους του το συναίσθημα της αλληλεγγύης και οργανώνοντας κοινωνικές δραστηριότητες, να δημιουργήσει μια δυναμική ακαδημαϊκή κοινότητα. Όταν ο Ρόι ανακοινώνει στους συναδέλφους του ότι θα αναλάβει τη διοίκηση του εργαστηριακού τμήματος της Μerck, η αντίδρασή τους είναι χαρακτηριστική: «Δηλαδή θα δουλέψεις για μια εταιρεία που πουλάει οδοντόβουρτσες;». Κι όμως, αυτό είναι το νέο ρίσκο: να περάσει από τη θεωρία στην πράξη, να αξιοποιήσει τις επιστημονικές γνώσεις του προς όφελος του ευρύτερου κοινού.

Τότε στη φαρμακοβιομηχανία η έρευνα βασιζόταν κυρίως στον παράγοντα τύχη: εκατομμύρια χημικές ουσίες «κοσκινίζονταν» από τους επιστήμονες στα εργαστήρια ώσπου να βρεθεί η κατάλληλη σύνθεση. Ο Ρόι με την πολύχρονη πείρα του στα εργαστήρια, καταφέρνει σιγά σιγά να αλλάξει τη διαδικασία αποσκοπώντας στην απομόνωση των συγκεκριμένων ενζύμων που πρωτοστατούν στην κάθε ασθένεια και την παρασκευή φαρμάκων για την άμεση αντιμετώπισή τους. Η έρευνα εστιάζεται περισσότερο σε καρδιαγγειακές ασθένειες και ο Βάτζελος, σε ρόλο συντονιστή τώρα, προσπαθεί να μετατρέψει τις μικροβιολογικές γνώσεις του για τη βιοσύνθεση σε νέα φάρμακα για τους καρδιοπαθείς. Η τεράστια συμβολή του στη φαρμακοβιομηχανία έρχεται με την ανακάλυψη από το επιτελείο του μιας ομάδας σύνθετων υλών, των στατινών, που δρουν ανασταλτικά στην αύξηση της χοληστερίνης. Έτσι παρασκευάζεται το Μevacor και αργότερα το Ζocor, οι πωλήσεις των οποίων φτάνουν στα ύψη. Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά για εκατομμύρια ασθενείς (οι στατίνες είναι έως σήμερα ο καλύτερος σύμμαχός των καρδιοπαθών).