«Υπάρχει κοινό που ανταμείβει το καλό»

«Έχω Άνθρωπο» τραγουδάει η Γιώτα Νέγκα, μία νέα λαϊκή φωνή που αναδείχθηκε μέσα από τις υγιείς συνισταμένες του…
αποπροσανατολισμένου τραγουδιού μας
Αν ξαναγυριζόταν το «Ρεμπέτικο» ή αν φτιαχνόταν ένα νέο «Ρεμπέτικο», με σημερινή ματιά, η Γιώτα Νέγκα θα ήταν σίγουρα στο καστ. Φωνή απροσποίητα λαϊκή, χωρίς πόζα, χωρίς μπανάλ συναισθηματισμούς, χωρίς άμεση αναφορά σε κάποιο «εικόνισμα» της παλιάς στρατιάς των γυναικείων φωνών, μπορεί να είναι το ίδιο πειστική και συγκινητική όταν τραγουδάει «Αν είναι η αγάπη έγκλημα» ή «Με τα μάτια κλειστά», που έγραψε για εκείνην (πριν από τρία χρόνια) ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος. Αμέσως μετά την ίδια «οικογενειακή» δισκογραφική ετικέτα Cantini κυκλοφόρησε άλμπουμ της με τον πηγαίο λαϊκό συνθέτη Βαγγέλη Κορακάκη («Το βέλος»), με το οποίο έδωσε καθαρά το λαϊκό στίγμα της. Την ίδια αμεσότητα και συγκίνηση νιώσαμε και στις παραστάσεις που έκανε τον χειμώνα στο Ζoom με το «Έχω Άνθρωπο» (σε κείμενα και στίχους Θοδωρή Γκόνη και μουσικές Κώστα Λειβαδά), μελοποιημένα κείμενα-πορτρέτα που μιλούν για τον σημερινό άνθρωπο μέσα από μικρά πεζά και τραγούδια, μια συμπυκνωμένη και διεισδυτική ματιά στη μοναξιά και την αλλοτρίωση της «καλωδιωμένης» καθημερινότητάς μας. Η Γιώτα Νέγκα και η ηθοποιός Σύρμω Κεκέ αλληλοσυμπληρώνονταν πάνω στη σκηνή.

«Το τραγούδι είναι μια αλυσίδα που μας συνδέει με κάτι που έχουμε ζήσει, κάτι οικείο»

Το CD «Έχω Άνθρωπο» κυκλοφόρησε μέσα στο καλοκαίρι, αποτελώντας ένα ακόμη πειστήριο για το ότι η «λαϊκότητα» μπορεί να εκφραστεί κάλλιστα και με έναν «έντεχνο» τρόπο, πηγαίνοντας πλάι πλάι με την εποχή μας. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της Γιώτας: είναι μία λαϊκή τραγουδίστρια με έναν απόλυτα δικό της (σημερινό) τρόπο.

Μπήκατε σχετικά αργά στη δισκογραφία. Γ ιατί;

Θέμα συγκυριών καθαρά. Μπήκα στη δισκογραφία με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο, έπειτα από μια οντισιόν που έκανε στο Εθνικό Ωδείο.

Πηγαίνετε στο Ωδείο; Πηγαίνω… Πιστεύετε ότι θα σας βοηθήσει να γίνετε καλύτερη τραγουδίστρια; Η γνώση δεν βλάπτει κανέναν… Μπορεί να μη με βοηθάει άμεσα στο να γίνω καλύτερη τραγουδίστρια, αλλά σίγουρα βοηθάει να δω και άλλες διαστάσεις της μουσικής. Κι έπειτα, συνεννοούμαι καλύτερα με τους μουσικούς, μπορώ να έχω κοινούς κώδικες… Τη γνωρίσαμε από το «Με τα Μάτια Κλειστά» κι έπειτα. Προηγουμένως, όπως η ίδια λέει, «είχαμε με τον άνδρα μου ένα μαγαζί στο Παγκράτι και τραγουδούσαμε τα πάντα- επειδή ήταν μόνο δύο κιθάρες η ορχήστρα. Ευέλικτο σχήμα, πολύ καλή σχέση μεταξύ μας, ωραία ατμόσφαιρα… Μεγάλο σχολείο για μένα γιατί έλεγα από ροκ μέχρι λαϊκά, χωρίς ενοχές, χωρίς δεύτερες σκέψεις , χωρίς δεσμεύσεις».

Αισθάνεστε πιο κοντά στο λαϊκό τραγούδι;

Όλοι αναγνωρίζουν τον λαϊκό μου πυρήνα. Το σήμερα άρχισα να το βιώνω μέσα από τη δισκογραφία και σ΄ αυτό με βοήθησαν πάρα πολύ οι άνθρωποι που συνεργάστηκα. Και ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος και ο Κώστας Λειβαδάς και ο Θοδωρής Γ κόνης…. Στο τραγούδι «Με τα Μάτια Κλειστά» και στο «Έχω Άνθρωπο» υπάρχει έντονο το στοιχείο της νοσταλγίας. Θυμίζουν κάτι από τα παλιά…

Έτσι είναι. Είναι μια αλυσίδα το τραγούδι που μας συνδέει με κάτι που έχουμε ζήσει ή που έχουμε ακούσει… Αν δεν υπάρχει αυτό το αόριστα οικείο, δεν μπορείς να ταυτιστείς συναισθη ματικά.


Υπάρχουν κόντρα στο ρεύμα

Μια τραγουδίστρια που μπαίνει στη δισκογραφία καθυστερημένα, που έχει συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολα είναι σήμερα τα πράγματα στον χώρο, που όλοι- ακόμα και οι καθιερωμένοι τραγουδιστές- φοβούνται για την επιβίωσή τους, τι περιμένει;

Αυτό το «δύσκολα» είναι σχετικό. Δεν είναι ρόδινα τα πράγματα, αλλά εγώ βλέπω ότι υπάρχει ένα κοινόσταθερό κοινό- που ενδιαφέρεται, που ψάχνει, που ανταμείβει τα καλά πράγματα… Το Gazarte φέτος (στις παραστάσεις της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου όπου συμμετείχε) είναι η απόδειξη γι΄ αυτό που λέω. Μπορεί να μην προβάλλεται αυτό το κοινό ή μπορεί να μην έχουν την ίδια αντιμετώπιση από τα Μέσα παραστάσεις όπως το «Έχω Άνθρωπο», αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχουν.