Η ακρίβεια «έφαγε» τις συναυλίες

Τα πανάκριβα εισιτήρια, ο χύδην συνωστισμός και η ανοικονόμητη πληθώρα έφεραν ματαιώσεις συναυλιών και αρνητικές εκπλήξεις
Και όμως συνέβη. Εκείνο που φαινόταν στην αρχή σαν το πιο καυτό συναυλιακό καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια, εξελίχθηκε σε συναυλιακό μπέρδεμα, με το κοινό ζαλισμένο να αναρωτιέται ποιος «πληρώνει» τον άτσαλο συνωστισμό των δύο μηνών (Ιούνιος, Ιούλιος). Από ό,τι φαίνεται, ο κόσμος και οι ίδιες οι συναυλίες. Οι φαν που δεν φάνηκαν, με εισιτήρια που «έκαιγαν» (έως 70 ευρώ), με ματαιώσεις μέχρι και με επεισόδια- «σπασμένα» που λίγο- πολύ πλήρωσαν όλοι.

Ναι, γίναμε ξαφνικά Αγγλία. Έτσι είπαμε. Και άνοιξαν οι σκηνές Ιούνιο και Αύγουστο να τους χωρέσουν όλους. Από τους Μadness έως τον Τhe Game, από τους Μetallica έως τις Cocorosie. Καλυφθείτε, έρχονται. Πού πάνε όμως; Στη χώρα του Βέρτη και της Μάρως Λύτρα, όλοι αυτοί; Και καλά, θα πει κανείς, το κοινό είναι άλλο. Οι τσέπες όμως είναι ίδιες.

Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα. Να παίζει ένας Ρόμπερτ Πλαντ (που ήταν καταπληκτικός- τι θα ήταν!) μαζί με Κρις Κορνέλ και να έχει 3.000 κόσμο. Το εισιτήριο γαρ κόστιζε 70 ευρώ (συν την εκδρομή στη Μαλακάσα). Να παίζουν μπροστά σε μικρό, συμπαθητικό κοινό οι Κaiser Chiefs, που φιγουράρουν πρωταγωνιστές σε μεγάλες μουσικές γιορτές του πλανήτη.

Προφανώς, το κοινό κουράστηκε. Ξοδεύτηκε, λύγισε. Η εφηβική συναυλία της Αβρίλ Λαβίν και το 60άρι (ευρώ) για το εισιτήριο έκαναν τις οικογένειες που συνόδευαν παιδιά να βγάζουν προϋπολογισμό. Ήταν προφανές πως με διαφορετικό εισιτήριο θα είχε πολύ περισσότερους στην Αγορά του Ολυμπιακού Σταδίου.

Ο Ίγκι Ποπ (δεύτερη φορά με τους Stooges εδώ) έρχεται συνεχώς στα μέρη μας. Ωραία στημένο το Gagarin Οpen Αir, αλλά με 50 ευρώ εισιτήριο ο τακτικός μας Ίγκι δεν κατέβασε τον κόσμο που του άξιζε. Κρίμα, ήταν πολύ ωραία συναυλία.

Συγκεκριμένα, με τον καύσωνα δεν μας «έκατσαν» συναυλίες που θέλαμε να δούμε. Οι Groove Αrmada ανέβαλαν για άλλη φορά. Το ίδιο έπραξαν οι Β52s, οι St. Εtienne, το δυνατό πακέτο Roots με Dj Shadow. Και η Ρink μας αρρώστησε (έτσι είπαν οι γιατροί). Συμβαίνουν αυτά και στις καλύτερες οικογένειες. Και να έπαιζε όμως η Ρink, τα εισιτήρια ήταν πολύ λίγα για μια σταρ της ποπ. Στον προγραμματισμό δηλαδή, πρέπει κανείς να φυλάει χώρο και για τις ματαιώσεις.

Πάντως, όταν ρωτάς τους αρμόδιους για τα ακριβά εισιτήρια, απαντούν, πρώτον, ότι δεν είναι ακριβά (ελάτε τώρα, αγαπητοί, στην Ελλάδα ζούμε) και, δεύτερον, πως τόσο έχουν παντού. Αυτό ισχύει τις περισσότερες φορές, αλλά όχι πάντα. Κυρίως σε μεγάλες συναυλίες όπως ήταν των Rolling Stones, τα ελληνικά εισιτήρια ήταν ακριβότερα. Το κόστος μεταφοράς δεν μπορούσε άραγε να το καλύψει κανείς; Με τόσους χορηγούς να ξοδεύουν και να «στολίζουν» τις εκδηλώσεις;

«Μα δεν καταλαβαίνουν;» με ρωτάει με απορία, νεαρός φαν που θέλει- και το προσπαθεί- να είναι μέσα στα πράγματα. «Πώς είναι

Ο Τζορτζ Μάικλ κατέκτησε την κορυφή της ακρίβειας για το συναυλιακό καλοκαίρι με εισιτήρια 200 ευρώ

δυνατό θα παρακολουθήσουμε όλα αυτά; Σχεδόν κάθε μέρα έχει συναυλίες, συχνά η μία πάνω στην άλλη, με εισιτήρια που δεν είναι προσιτά». Σωστή ερώτηση. Εντάξει, θα πεις, το κοινό έχει να διαλέξει.

Όπως τις προάλλες που έπαιζαν Έλβις Κοστέλο, Calexico, Σνουπ Ντογκ το ίδιο βράδυ.

Και πάλι, απόψε (επίσης μαζί): Νόρα Τζόουνς, Βlues Βrothers, Ντι Ντι Μπριτζγουότερ. Ρωτάω ξανά, μήπως γίναμε Βρετανία και δεν το καταλάβαμε;

Όχι γιατί αν γινόμαστε Αγγλία θα είχαν κόσμο οι Cocorosie και οι White Stripes (που είχαν έρθει πρόπερσι) θα είχαν δέκα φορές περισσότερο, αλλά δεν είχαν.

Βέβαια, ήταν κοινό μυστικό ανάμεσα σε όλους που εμπλέκονταν στις συναυλίες πως δεν ήταν δυνατό να «πάνε» όλα αυτά. Οι πωλήσεις των ποπ/ροκ/ραπ κ.λπ. δίσκων κάθε άλλο παρά ευοίωνες για κάτι τέτοιο έδειχναν. Από την άλλη όμως, άνεμος ανανέωσης φύσηξε με νέους «παίκτες» στη διοργάνωση συναυλιών. Και αυτό είναι ευοίωνο. Το ζητούμενο είναι να ανεβάσουν την ποιότητα της συναυλίας και να ρίξουν τις τιμές.

Τα παράπονα όμως όσων πέρασαν μία ώρα περιμένοντας στα μπαρ ή στην είσοδο χάνοντας τους James και την Τόρι Άμος- για τους οποίους είχαν ξοδέψει τα ωραία ευρουδάκια τους- δεν έχουν σταματήσει ακόμη. Όπως και εκείνων που τράβηξαν την ταλαιπωρία τους για να δουν τον Σνουπ Ντογκ- ύστερα από αλλαγές χώρου της συναυλίας- στη Βάρκιζα τελικά, με ατέλειωτες ουρές για πάρκινγκ και ήχο που δεν ακουγόταν.

Κάπου περίπου μέχρι τη μέση της συναυλίας των Βeastie Βoys- με τους Βeasties έξοχους στον ρυθμό (ήταν και η πρώτη open air μεγάλη συναυλία φέτος)- ένιωθα αισιοδοξία για το φετινό συναυλιακό καλοκαίρι. Θα ερχόταν, εξάλλου, ο Κοστέλο. Τότε, και ενώ οι Βeasties έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους, άρχισαν κάποιοι- γνωστοί, άγνωστοι, δεν ξέρω τι- να τα σπάνε. Η αισιοδοξία πήγε περίπατο. Και πώς τα καταφέραμε μέσα σε αυτό τον συναυλιακό καταιγισμό, οι συναυλίες να έχουν πρόβλημα;


Πιστά «μέταλλα» για πάντα

Τίποτε από τα προαναφερόμενα δεν ισχύει για τις συναυλίες των «μετάλλων». Το metal κοινό είναι πιστό και δεν αφήνει το συγκρότημα μόνο χωρίς τους οπαδούς. Τόσο που έχει γίνει πια κλισέ. Μέταλ για σιγουριά, λένε οι διοργανωτές και τιμούν τους οπαδούς του είδους με ανεξάντλητες διοργανώσεις. Οι Μetallica έδωσαν μία από τις πιο επιτυχημένες συναυλίες του καλοκαιριού στο Τerra Vibe. Οι Scorpions στο «Καραϊσκάκη», απτόητοι, έσπασαν τα νεύρα όλων των άλλων πλην των φαν τους οι οποίοι ήταν, ακόμη μία φορά, εκεί. Ο Άλις Κούπερ τα βρήκε λίγο δύσκολα. Που σημαίνει πως όταν το κοινό δεν ανταποκρίνεται σε θεσμό- βλέπε «σοκ ροκ»- υπάρχει θέμα. Πάντως οι metal fan στάθηκαν όρθιοι, ένα καλοκαίρι που έπεφταν κάτω πολλοί.


Ματαιώσεις

●Groove Αrmada ●Β52s ●Roots ●Dj Shadow ●Πινκ (λόγω ασθένειας, είπαν) ●Rasmus ●Οzric Τentacles (προγραμματισμένη για αύριο)
«Καυτές» ημέρες

(Έπαιξαν ή θα παίξουν όλοι μαζί) 10 Ιουλίου: Έλβις Κοστέλο, Calexico- Βeirut- Σόφι Σόλομον, Σνουπ Ντογκ Απόψε: Νόρα Τζόουνς, Βlues Βrothers, Ντι Ντι Μπριτζγουότερ