[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Πρώτοι σε φυσικό πλούτο, πρώτοι και σε βλακεία

Με όλη την Ελλάδα μια «λαμπάδα», περπατώ- σαν ψητό αυγό- μέσα στην Αθήνα του καύσωνα και «μυρίζω» πάντα στη μύτη μου την απαίσια εκείνη «τσίκνα» από το ολοκαύτωμα της Πάρνηθας και του Καρέα. Και πάνω στα αυτοκίνητα το πρωί, «βλέπω» ακόμα τη μαύρη στάχτη να μου θυμίζει ότι η κόλαση είναι μόλις δίπλα μου.

Το «βουνό», όπως αποκαλούσαν πάντα την Πάρνηθα με ενθουσιασμό ο έφηβος βλαστός μου και οι φίλοι του, δεν υπάρχει πια (μετά την… «επιτυχή έκβαση της πυρκαγιάς»)… Η Πάρνηθα, χιονισμένη τον Φλεβάρη ή ολάνθιστη τον Απρίλη, ήταν το μόνο κίνητρο που μπορούσε να κάνει τα δεκαεξάχρονα να πετάγονται τα χαράματα από το ζεστό χουζούρι τους τα Σάββατα και τις Κυριακές, για να σκαρφαλώσουν στα πράσινα μονοπάτια της, να διασκελίσουν τα γεφυράκια της και να πιουν τσάι του βουνού στο καταφύγιό της. Η μόνη πραγματική απόδρασή τους από το τοπίο των πολυκατοικιών…

Ένα e-mail, που μου ήρθε προ ημερών από μια φίλη επιστήμονα, ήταν συγκλονιστικό: Μέσα από ονειρεμένες εικόνες της Πάρνηθας (πριν) και άλλες εφιαλτικά γκρίζες (μετά), διαβάζεις πράγματα που δεν ήξερες για τον «κήπο» της πόλης: Για τα είκοσι τρία είδη πουλιών, τα δεκαεπτά είδη θηλαστικών και τα δεκατρία είδη ερπετών που ζούσαν στην Πάρνηθα και περιλαμβάνονταν στα «αυστηρώς προστατευόμενα» είδη πανίδας από τη Σύμβαση της Βέρνης. Επίσης, για τα δεκαπέντε απειλούμενα ζωικά είδη και τα εννέα τρωτά.

Μαθαίνεις, ακόμα, ότι η χλωρίδα της Ελλάδας είναι μοναδική γιατί περιλαμβάνει 6.000 είδη και υποείδη φυτών, τα 1.110 από τα οποία είναι ενδημικά (δεν υπάρχουν, δηλαδή, πουθενά αλλού στη Γη). Όταν η Γερμανία, με τριπλάσια έκταση από τη δική μας, έχει 2.400 είδη, τα 6 μόνο από τα οποία ενδημικά. Και η Αγγλία, με διπλάσια έκταση, έχει 2.300 είδη, με τα 16 μόνο ενδημικά.

Πρώτοι σε φυσικό πλούτο λοιπόν στην Ευρώπη, πρώτοι και σε βλακεία. Εάν ψάχνεις για το «τις πταίει;», γράφει ο συγγραφέας του μηνύματος, σκέψου και τις δικές σου- ενεργητικές ή παθητικές- επιλογές.

Σκέψου…