«Μόνοι μας υποτιμάμε τις αξίες μας»

Η Μαρία Φαραντούρη ταξιδεύει και συλλέγει διθυραμβικές κριτικές από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ενώ στην Ελλάδα τραγουδάει «Μύθους γυναικών»
«Το όχημα για την ποίηση των τραγουδιών δεν είναι μόνο οι στίχοι αλλά εξίσου η μουσική και κυρίως η μαγεία και η ωριμότητα της φωνής της Μαρίας Φαραντούρη». Η κριτική του Μίχαελ Φροστ για το νέο CD της Ελληνίδας τραγουδίστριας που κυκλοφόρησε στη Γερμανία («Way Ηome») είναι διθυραμβική. «Με αυτό τον δίσκο η Μαρία Φαραντούρη δικαιώνει τη θέση της ως μίας από τις κορυφαίες καλλιτέχνιδες της Ευρώπης» γράφει. Δεν είναι τυχαίο ότι ο δίσκος ψηφίστηκε ως CD του μήνα στην κατηγορία world music.

Το «Way Ηome», σε παραγωγή της γερμανικής Ρeregrina Μusic, είναι η «ζωντανή» ηχογράφηση από την περιοδεία της Μαρίας Φαραντούρη στην Ουτρέχτη, την Αμβέρσα και την Μπριζ και περιέχει τραγούδια των Μάνου Χατζιδάκι, Βασίλη Τσιτσάνη, Μίκη Θεοδωράκη, Απόστολου Χατζηχρήστου, Ζουλφού Λιβανελί, Νίκου Κυπουργού και παραδοσιακά, όλα παιγμένα από τους μουσικούς «συνοδούς» της στις συναυλίες εκτός Ελλάδος (Ηenning Schmiedt, πιάνο και ενορχηστρώσεις- Volker Schlot, σαξόφωνο- Jens Νaumilkat, βιολοντσέλο και Χρήστος Τσιαμούλης, ούτι και κρουστά).

Η Μαρία Φαραντούρη ταξιδεύει. Και όσο και αν ακούγεται περίεργο, η μισή της καρδιά στην Ευρώπη βρίσκεται- αν και η ίδια δεν θα το παραδεχόταν. Τα γεγονότα όμως μιλούν. Στο Dussmann Κultur Kaufhaus όπου παρουσίασε το CD της (28/6), το κοινό στάθηκε υπομονετικά στην ουρά για να πάρει ένα αυτόγραφό της.

Το ρεσιτάλ που έδωσε 29/6 στην αίθουσα Φιλαρμονικής του Βερολίνου, συνοδευόμενη από το Βerliner Ιsntrumentalisten, έγινε δεκτό με εγκωμιαστικά σχόλια από τις εφημερίδες, ενώ στις εμφανίσεις της στις μεγάλες αίθουσες των κεντροευρωπαϊκών πρωτευουσών το όνομά της είχε τη δύναμη να γεμίσει θέατρα- και μάλιστα με ξενόγλωσσο ακροατήριο. Στο Παρίσι, τη Βρέμη, το Βερολίνο (παλαιότερα στο Λονδίνο ή στη Μαδρίτη) η Μαρία Φαραντούρη μεταφέρει μια Ελλάδα που στην Ελλάδα φαίνεται να έχει- στις μέρες μας τουλάχιστον- μικρότερο εκτόπισμα.

«Η αλήθεια είναι», λέει, «ότι αι

ΙΝFΟ

Οι «Μύθοι γυναικών» ανοίγουν στις 23 Ιουλίου στο αρχαίο θέατρο Πυθαγορείου Σάμου το 11ο Φεστιβάλ «Μανώλης Καλομοίρης».

σθάνομαι μια ικανοποίηση από την αποδοχή που βρίσκω. Είναι μεγάλη χαρά, δε, να αισθάνομαι ότι εκείνη την ώρα προβάλλω και ένα πρόσωπο της Ελλάδας που θα μπορούσε να έχει ξεχαστεί όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί ειλικρινά βλέπω ότι αυτό που είχε ξεκινήσει τότε ο Μίκης, άφησε ρίζα- και η ρίζα αυτή έχει διατηρηθεί όλα αυτά τα χρόνια και το ενδιαφέρον ανανεώνεται διαρκώς».

Ακούγεται συχνά ότι η ελληνική γλώσσα είναι ένα εμπόδιο που περιορίζει την εμβέλεια της μουσικής μας. Μας αποκλείει από τον χάρτη…

Αυτό είναι το κόμπλεξ που έχουν οι Έλληνες. Όχι, δεν είναι η γλώσσα το εμπόδιο, το λέω με κάθε βεβαιότητα. Είναι η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Είναι σαν να υποτιμάμε μόνοι μας τις αξίες μας. Σαν να μην πιστεύουμε στον εαυτό μας. Το κακό είναι ότι η νοοτροπία δεν αλλάζει εύκολα και δεν αλλάζει γιατί, δυστυχώς, δεν υπάρχει και η διάθεση να αλλάξει, από εμάς τους ίδιους. Ας πούμε, δείτε τι γίνεται.

Η «Οδύσσεια», το τελευταίο CD που έκανε ο Μίκης, είναι ίσως από τα πιο εμπορικά της Legend.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο κόσμος το αγκάλιασε, το αγόρασε. Το ακούτε εσείς στο ραδιόφωνο; Το ότι έχει απήχηση, δεν τους απασχολεί. Δεν το παίζουν- έτσι απλά. Όταν βγήκε το «Way Ηome» στη Γερμανία και έγιναν τα πρώτα δημοσιεύματα και στο Ίντερνετ, με βρήκαν και μου τηλεφώνησαν από το Ισραήλ, το Βέλγιο, την Αμερική… Αισθάνεσαι δηλαδή ότι υπάρχει ένα κοινό έτοιμο και ότι υπάρχει ο μηχανισμός που θα «επικοινωνήσει» τη δουλειά σου. Οι θεσμοί λειτουργούν…

Εσείς όμως έχετε και τακτικότητα στις εμφανίσεις σας στην Ευρώπη. Έχετε κτίσει κάτι σιγά σιγά…

Σε αυτό με έχει βοηθήσει η δύναμη του τραγουδιού. Και η αποδοχή του βέβαια…


«Με ενοχλεί ο επαρχιωτισμός μας»

Αισθάνεστε πιο δικαιωμένη έξω ως καλλιτέχνις;

Όχι. Με ενδιαφέρει ο τόπος μου περισσότερο. Αλλά δεν μπορώ και να μη δω τον επαρχιωτισμό μας, πως ό,τι είναι δικό μας είναι κατώτερο. Ειδικά στο ρεπερτόριο ποίησης και μουσικής, κομμάτια που αποτελούν την κληρονομιά μας και που κατά κάποιο τρόπο συνδέουν την κλασική μουσική με το σύγχρονο τραγούδι- ό,τι έκαναν σε μεγάλη κλίμακα ο Νίνο Ρότα ή Κουρτ Βάιλεδώ αντιμετωπίζονται δεν ξέρω πως…

Οι «Μύθοι Γυναικών» που παρουσιάζετε μαζί με τη Λυδία Κονιόρδουφέτος το καλοκαίρι,τι είναι;

Από όλο το ρεπερτόριο του ελληνικού τραγουδιού επιλέγουμε τραγούδια που μιλούν για γυναίκες που έχουν αφήσει ιστορία. Από τη «Μελισσάνθη» του Μάνου Χατζιδάκι, μέχρι τη Μαριάνθη των Ανέμων. Και από την «Ελένη» του Μικρούτσικου μέχρι βυζαντινά η παραδοσιακά. Θα τραγουδήσει και η Λυδία…