Η Βουλγαρία διεκδικεί εννέα βυζαντινά πιάτα από την Ελλάδα

Ένα σπάνιο ασημένιο βυζαντινό σερβίτσιο, που βρίσκεται σε διαδικασία αγοράς από τρία ελληνικά μουσεία (Βυζαντινό και Χριστιανικό Αθήνας, Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και Μπενάκη), ζητά από την Ελλάδα μέσω των εισαγγελικών αρχών της η Βουλγαρία, θεωρώντας πως είναι προϊόν λαθρανασκαφής στο έδαφός της, βάσει και των ισχυρισμών ενός «μετανοημένου» Βούλγαρου αρχαιοκάπηλου, του Νάιντεν Μπλάγκνιεφ, ο οποίος είπε ότι βρήκε ανάλογα πιάτα το 2000 έξω από τη Φιλιππούπολη.

Για την αγορά του σπανιότατου σερβίτσιου, που αποτελείται από εννέα εγχάρακτα και κοσμημένα με χρυσό ασημένια πιάτα, έναντι 2.200.000 ευρώ, συνεισέφεραν στο πλαίσιο εθνικής καμπάνιας εκατοντάδες Έλληνες πολίτες, από μαθητές μέχρι και βουλευτές. Επίσης δόθηκαν τα έσοδα από συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις που έγιναν για τον σκοπό αυτό. Απέμενε δε μόνον η αποπληρωμή μέρους των χρημάτων (500.000 ευρώ) που θα έδινε το υπουργείο Πολιτισμού για να ολοκληρωθεί η αγορά.

«Έχουμε αποδείξεις ότι τα ασημένια πιάτα, του 13ου και 14ου αιώνα, που βρέθηκαν σε λαθρανασκαφές στη Βουλγαρία και φυγαδεύτηκαν το ΄90, βρίσκονται σε τρία ελληνικά μουσεία.

Περιμένουμε από την Ελλάδα να δείξει κατανόηση και να μας τα επιστρέψει, καθώς και η ίδια ταλανίζεται από τη λαθραία εξαγωγή αρχαιοτήτων» δήλωσε χθες ο Βούλγαρος εισαγγελέας Κάμεν Μίχοβ, δίχως να διευκρινίζει γιατί ήταν τόσο καθυστερημένη η αντίδραση της βουλγαρικής πλευράς, καθώς τα πιάτα είχαν διατεθεί προς πώληση πολύ καιρό τώρα. Πρόσθεσε πάντως πως εκτός από τα εννέα πιάτα υπάρχουν άλλα τέσσερα στη Βρετανία και θα συνεννοηθεί με τις βρετανικές αρχές για την επιστροφή τους.

Έξω από τη Φιλιππούπολη πιθανολογείται βρέθηκε το βυζαντινό σερβίτσιο που βρίσκεται σε διαδικασία αγοράς από την Ελλάδα με δωρεές ιδιωτών και με συμμετοχή 1,1 εκατ. ευρώ από το υπουργείο Πολιτισμού.

Σύμφωνα με την έρευνα που έκαναν η υπεύθυνη της ισλαμικής συλλογής του Μουσείου Μπενάκη Άννα Μπαλιάν και η βυζαντινολόγος Αναστασία Δρανδάκη για να διαπιστώσουν την αυθεντικότητα του σερβίτσιου, είχε βρεθεί το 1903 στην οθωμανοκρατούμενη τότε (βουλγαρική σήμερα) περιοχή, άλλαξε δύο φορές χέρια και από τον κληρονόμο του τελευταίου ιδιοκτήτη προσφέρθηκε για αγορά στην Ελλάδα μέσω Βρετανού εμπόρου. Ο ιδιοκτήτης κρατά στην κατοχή του το δέκατο κομμάτι του σερβίτσιου, ενώ κομμάτια του βρίσκονται σήμερα και στο Cabinet des Μedailles του Παρισιού, στη Μονή του Σινά και στο Μουσείο Ερμιτάζ της Πετρούπολης.