[ ΓΝΩΜΗ ] Επιτέλους, μια παραίτηση!

Ε πιτέλους, μια παραίτηση! Στη χώρα όπου:

● Τα ασφαλιστικά ταμεία ληστεύονται… ερήμην της πολιτικής ηγεσίας. ● Τα σκάνδαλα διώκονται μόνο όταν και εφόσον αποκαλύπτονται (από τρίτους).

● Η κατάχρηση δημοσίου χρήματος μένει… ορφανή από πολιτικές ευθύνες. ● Οι μίζες εκατομμυρίων ευρώ περνούν απαρατήρητες κάτω από τη μύτη των αρμόδιων υπουργών.

● Ογκόλιθοι αποδεδειγμένων σκανδάλων ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε παρόντα χρόνο συμψηφίζονται με ήσσονος σημασίας, αναπόδεικτες καταγγελίες παρελθόντων ετών.

● Σύσσωμη η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος παρακολουθείται τηλεφωνικά, χωρίς όμως ποτέ να γίνεται γνωστό ποιοι παρακολουθούν ποιους. ● Οι υπουργοί αλληλοσυγχαίρονται μετά τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή των τελευταίων χρόνων, επειδή τα χειρότερα αποφεύχθηκαν, χωρίς… ιδιαίτερη προσπάθεια.

Σ΄ αυτήν ακριβώς τη χώρα της κυβερνητικής ανευθυνότητας, της ατιμωρησίας και της συγκάλυψης, εμφανίστηκε επιτέλους η πρώτη εκδήλωση ευθιξίας!

Όχι όμως από την πλευρά κάποιου κυβερνητικού στελέχους, στον τομέα ευθύνης του οποίου διαπιστώθηκαν ατασθαλίες.

Η παραίτηση ανήκει στον γενικό διευθυντή του… κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Ο οποίος ούτε θέση κρατικής ευθύνης κατέχει ούτε δημόσιο χρήμα διαχειρίζεται ούτε όμως και εις βάρος του έχει για την ώρα τίποτε αποδειχθεί.

Απλώς έπεσε θύμα… αναδρομικών κατηγοριών, στο πλαίσιο επιχείρησης κυβερνητικού αντιπερισπασμού. Η προσπάθεια συμψηφισμού έγινε πάντως κατά παράβαση της γνωστής νομικής ρήσης που διδάσκει ότι: «Ένοχος ένοχον ου ποιεί»!

Αυτά συμβαίνουν εκεί όπου η κυβέρνηση αντιδρά ακόμη ως εάν ήταν (ανεύθυνη) αντιπολίτευση.

Κι η αντιπολίτευση εξακολουθεί να πολιτεύεται ως εάν ήταν… (υπεύθυνη) κυβέρνηση!

Ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος είναι καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ