Χαμηλές πτήσεις

Η προσθήκη ενός turbo στον ήδη υπάρχοντα κινητήρα του 1,4 λ ίτρου αναπτερώνει το ηθικό του Grande Ρunto, που πλέον ανακτά το χαμένο έδαφος
έναντι του ανταγωνισμού
Είναι γεγονός ότι το πάλαι ποτέ best seller της Fiat, στην τρίτη του γενιά, την «Grande», δεν απέφερε τα αναμενόμενα από εμπορικής απόψεως. Και αυτό όχι γιατί υστερεί σε διαστάσεις ή σχεδιασμό, ούτε βεβαίως λόγω τιμής, που διατηρείται σε απόλυτα ανταγωνιστικά επίπεδα. Τα αίτια θα πρέπει να αναζητηθούν στους αναιμικούς, κατά βάση, βενζινοκινητήρες, καθώς η ιταλική εταιρεία έδωσε αρχικά βάρος μόνο στους diesel. Ευτυχώς, όμως, η κατάσταση αυτή δείχνει να αλλάζει, με την παρουσίαση του νέου κινητήρα Τ-Jet. Η προσθήκη ενός turbo με intercooler στο ήδη υπάρχον μηχανικό σύνολο των 1,4 λίτρων ανέβασε την ισχύ στους 120 ίππους, βελτιώνοντας παράλληλα τη ροπή στα 206 Νm, τα οποία αποδίδονται μόλις από τις 2.000 σ.α.λ.

Στην πράξη, η μικρή αδράνεια του υπερτροφοδότη εξασφαλίζει μία ευπρόσδεκτη αμεσότητα στις εντολές του δεξιού πεντάλ, σε όλο σχεδόν το φάσμα των στροφών.

Η ελαστικότητα του συνόλου ευνοεί τις επιταχύνσεις, από στάση και εν κινήσει, χωρίς να απαιτεί από τον οδηγό να καταφεύγει συχνά στον- μέτριο σε αίσθηση- επιλογέα των έξι σχέσεων. Τα πρώτα 100 χλμ. /ώρα αναγράφονται σε 8,9 δευτερόλεπτα, με τη βελόνα του κοντέρ να ανεβαίνει μέχρι την ένδειξη των 195 χλμ./ώρα. Όλα αυτά μάλιστα τη στιγμή που ο «περιορισμένος» κυβισμός των 1.368 κ. εκ. διατηρεί την κατανάλωση σε σχετικά χαμηλά επίπεδα.

Από άποψης οδικής συμπεριφοράς, ο χαρακτήρας του Grande Ρunto Τ-Jet δεν διαφοροποιείται από αυτόν των υπολοίπων εκδόσεων, με εξαίρεση την έκδοση Sport, που φέρει τροχούς 17 ιντσών και σκληρότερες αναρτήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση οι κλίσεις του αυτοκινήτου είναι ελαφρά μειωμένες, ενώ ο τρόπος που κινείται στις στροφές και με υψηλές ταχύτητες είναι σαφώς καλύτερος. Δυστυχώς όμως και εδώ το σύστημα διεύθυνσης παραμένει αδιάφορο, μεταφέροντας ελλιπή πληροφόρηση στα χέρια του οδηγού.

Η συγκεκριμένη έκδοση διαφοροποιείται και στο εσωτερικό, σε μικρολεπτομέρειες που αναδεικνύουν τον σπορτίφ χαρακτήρα του αυτοκινήτου. Κατά τα άλλα, πάντως, πρόκειται για ένα μοντέρνο και πολιτισμένο όχημα, που δύσκολα θα αναμοχλεύσει μνήμες από εκείνο το πρώτο υπερτροφοδοτούμενο Ρunto GΤ. Για τους «ρομαντικούς», η Fiat ετοιμάζει μία ακόμα πιο γρήγορη έκδοση, 155 ίππων, η οποία όμως θα κυκλοφορήσει αργότερα, βάζοντας μάλιστα στο παιχνίδι και το όνομα της Αbarth.