Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ανώνυμοι εργοδότες

ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του 1990 τα πράγματα ήταν σχετικά απλά στον κόσμο των επιχειρήσεων. Είχαμε και τότε ένα κύμα εξαγορών και συγχωνεύσεων κυρίως ελληνικών επιχειρήσεων από ξένες του ίδιου κλάδου. Τα δάκρυα που είχαν τότε χυθεί αφορούσαν την εξαφάνιση παραδοσιακών επιχειρήσεων της χώρας- αν και οι περισσότερες επιβίωσαν και εξαφανίστηκαν απλώς οι επιχειρηματίες, με τα λεφτά στην τσέπη. Ήταν τότε που ήρθαν αρκετές μεγάλες ξένες πολυεθνικές στην Ελλάδα, καθώς αυτή κατελάμβανε μια θέση στον χάρτη της Ευρώπης.

Σήμερα οι επιχειρηματικές ανακατατάξεις είναι διαφορετικού χαρακτήρα. Δεν έρχεται ο Γάλλος επιχειρηματίας τροφίμων να εξαγοράσει τον Έλληνα επιχειρηματία τροφίμων, αλλά ένας ανώνυμος ξένος, ένα κεφάλαιο που δεν φιλοδοξεί να επεκτείνει την επιχείρησή του εδώ, αλλά να κάνει ένα πέρασμα, αποκομίζοντας κέρδη.

Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί για τη νέα αυτή τάση διεθνώς. Όσοι θέλουν να εμφανίζονται αμερόληπτοι υποστηρίζουν ότι δεν βλέπουν κανένα κακό στη νέα αυτή τάση. Όμως, δύσκολα ένας εργαζόμενος θα δηλώσει ότι προτιμά ως εργοδότη του το private equity fund από τον συγκεκριμένο επιχειρηματία του κλάδου. Κι αυτό λέει πολλά.

Ούτε και είναι πολλοί αυτοί που δικαιολογούν τον πλουτισμό των λεγόμενων hedge fund managers, που κερδοσκοπούν με τη βοήθεια της τεχνολογίας, χωρίς να παράγουν τίποτα χρήσιμο.

Τελευταίως πάντως πληθαίνουν η κριτική και οι εκτιμήσεις ότι το μέλλον αυτών των κερδοσκόπων δεν είναι μεγάλο.