[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ο εκτελεστής μιλούσε υπέροχα

«ΜΕΡΑ με τη μέρα κάνουμε πράξη τις δεσμεύσεις μας- Ολέ, ολέ, ολέ. Επίκεντρο της πολιτικής μας είναι ο άνθρωπος- Ολέ, ολέ… Αυτή είναι η πυξίδα μας. Αυτοί είναι οι βασικοί άξονες της πορείας μας: ο ρεαλισμός, οι ξεκάθαρες θέσεις που δίνουν στέρεες λύσεις- Ολέ, ολέ ολέ…. Αυτή είναι η εξέλιξη της μεταρρυθμιστικής στρατηγικής μας- Ολέ, ολέ». Το παραπάνω απόσπασμα διαλόγου του Πρωθυπουργού με την πρωτοπόρο νεολαία του κόμματός του, στο πλαίσιο του συνεδρίου της Ν.Δ., είναι ενδεικτικό του (ανάξιου λόγου) πολιτικού περιεχομένου του πρωθυπουργικής ομιλίας, αλλά όχι και του τόνου με τον οποίο οι σύνεδροι την υποδέχθηκαν. Οι ποδοσφαιρικές επευφημίες ήταν ξεθυμασμένες. Την Παρασκευή, ο αρχηγός κατάφερε να αποκοιμίσει ένα ακροατήριο χιλιάδων ανθρώπων που προσήλθε διψασμένο για πολιτικό αίμα, ντοπαρισμένο από την αμέσως προηγούμενη πρωθυπουργική εμφάνιση. Ο κ. Καραμανλής φάνηκε σαν να έμπλεξε τα ακροατήρια. Μίλησε στη Βουλή σαν χουλιγκάνος και στο Συνέδριο σαν πρόσκοπος.

Η μεταστροφή στο πρωθυπουργικό ύφος θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένοχη παραδοχή της αθλιότητας που διαπράχθηκε από το βήμα της Βουλής. Είναι, όμως, προφανές ότι η μετάπτωση του Πρωθυπουργού στο βήμα του Συνεδρίου εκπέμπει ένα μήνυμα για ομερτά προς το αντίπαλο κόμμα. Η «εκτέλεση» ενός μεσαίου εξωκοινοβουλευτικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό μέσα στη Βουλή των Ελλήνων ήταν μια προειδοποίηση ότι η ενάρετη νέα διακυβέρνηση δεν θα διστάσει να ανοίξει τους οχετούς και να κατακλύσει την κοινωνία με πολιτικά λύματα, αν εξακολουθήσει να πιέζεται για τα εν εξελίξει σκάνδαλα και τις τρέχουσες καταστροφικές πράξεις και παραλείψεις του κυβερνητικού μηχανισμού.

Από την άποψη αυτή, ο χαρακτηρισμός που απέδωσε στον Πρωθυπουργό ο πρόεδρος του Συνασπισμού δικαιώνεται. Η στάση του Πρωθυπουργού στο Συνέδριο του κόμματός του τον επιβεβαιώνει. Άλλωστε, ο κ. Αλαβάνος τον στοιχειοθέτησε επαρκώς, με εκφραστικά άρτιο λόγο και διαυγή πολιτική επιχειρηματολογία. Ορθώς, ο πρόεδρος του Συνασπισμού δεν δέχθηκε «μαθήματα πολιτικής συμπεριφοράς από τη Δεξιά» και δεν ενέδωσε στην απαίτηση του προεδρείου της Βουλής να αποσύρει τον χαρακτηρισμό. Και είναι λυπηρό ότι από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκαν πολλές σεμνές παρθένες, ειδικευόμενες στην πολιτική ορθότητα. Είπαμε, να μην ακολουθήσουν τον κ. Καραμανλή στον κατήφορο της λάσπης. Όμως, να μη ρωτούν μήπως ψιχαλίζει, όταν τους φτύνουν.