ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΛΙΜΑ
Στα παιδικά του χρόνια, γράφει ο Μέιλερ, ο μικρός Αδόλφος (στην πάνω φωτογραφία) έβγαζε μια απαίσια μυρωδιά, όσο κι αν πλενόταν. Ήταν η μυρωδιά των «πελατών» του Σατανά, μας εξηγεί ο αφηγητής του «Κάστρου στο δάσος», δαίμονας κι αυτός. Δεξιά, μία από τις σπάνιες έγχρωμες φωτογραφίες του Χίτλερ
Ο Μέιλερ εξακολουθεί, παρ΄ όλες τις αφέλειές του, να είναι ένας χορταστικός αφηγητής που ξέρει να ζωντανεύει εικόνες και να δημιουργεί κλίμα. Ακόμα και οι 50 σελίδες κατά τις οποίες, εν είδει ιντερμέδιου, μας ταξιδεύει στη Ρωσία, στην τελετή της στέψης του τσάρου Νικολάου Β΄ (η οποία πήρε τραγική τροπή όταν ποδοπατήθηκαν 1.300 χωρικοί), διαβάζονται μονορούφι. Αρκεί να ξεχάσει κανείς ότι ο αφηγητής τις συνδέει με την απόδειξη της αδυναμίας του Θεού. Αξίζει από την άλλη να παρατηρήσουμε τη δύναμη των παρομοιώσεων του Μέιλερ και το υποδόριο σχόλιό του στη σημερινή Αμερική.
Γράφει λ.χ. με αφορμή τη δύναμη του Χίτλερ να εξοντώνει πλήθη ανθρώπων χωρίς να φοβάται το τίμημα, ότι: «Οι περισσότεροι πολιτικοί που γίνονται επιτυχημένοι ηγέτες μιας χώρας σε περίοδο πολέμου, κατέχουν τον ισχυρότερο απ΄ όλους τους κοινωνικούς μηχανισμούς ψυχικής παράλυσης: τον πατριωτισμό».











