Ο δολοφόνος μέσα μας
«Μr. Βrooks». Οι Κέβιν Κόστνερ- Γουίλιαμ Χαρτ δεν πείθουν ως... Τζέκιλ και Χάιντ
Θρίλερ έξυπνο, σατανικό και μοχθηρό που πάση θυσία θα σοκάρει τον θεατή ήθελαν να κάνουν με τον «Μr. Βrooks» ο σκηνοθέτης Μπρους Α. Έβανς και ο σεναριογράφος του Ράινολντ Γκιντεόν. Αλλά αυτό το «πάση θυσία να σοκάρει» είναι που κάνει την ταινία πολύ βαρυφορτωμένη και δήθεν ακραία σε σημείο που να την παρακολουθείς αδιάφορα και ψυχρά, ούτε καν με αγωνία. Κι ας πρόκειται για ένα διαβολικό και αιμοσταγές θρίλερ. Με ήρωα έναν άψογο οικογενειάρχη και πρότυπο επιχειρηματία στην τοπική του κοινωνία που έχει, όμως, ένα σοβαρό… ελάττωμα, είναι εθισμένος στον φόνο που όσο και να προσπαθεί να κατανικήσει αυτή την «αδυναμία» του, δεν τα καταφέρνει. Γιατί, βλέπεις, σαν να μην του έφτανε ο ίδιος, έχει και τον «άλλο του εαυτό» που γλεντάει αυτή την πλευρά του χαρακτήρα του και τον παρακινεί να γίνει πιο σπεσιαλίστας και εξπέρ στους φόνους! Το παραπάνω δίδυμο, καλούνται να το ερμηνεύσουν ο Κέβιν Κόστνερ ως «ο άψογος οικογενειάρχης δολοφόνος» και ο Γουίλιαμ Χαρτ ως «ο αιμοσταγής εαυτός του». Επειδή είναι καλοί ηθοποιοί και οι δυο τους- ο Χαρτ είχε πάρει Όσκαρ α΄ ερμηνείας στο «Φιλί της γυναίκας αράχνης» και ο Κόστνερ είχε πάρει Όσκαρ σκηνοθεσίας για το «Χορεύοντας με τους λύκους»- καταφέρνουν να ερμηνεύουν πειστικά τους ρόλους τους, αλλά δεν παρασύρουν τον θεατή, τον αφήνουν, πάντα, «απέξω».
«Μr. Βrooks»
Απ΄ έξω άγγελος, από μέσα διάβολος Εθισμένος… στον φόνο και στην ανοησία
ΒΑΘΜΟΙ: 3
(σταρ που τους «σκέπασε» ο χρόνος)














