Διαφθορά και αδιέξοδα

Λερναία Ύδρα οι νέες ταινίες, που όσο τις… αποκεφαλίζεις τόσες περισσότερες πετιούνται κι αυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα έξι και μία επανάληψη!

«Η Πολίν στην παραλία»

Καλοκαιρινά μαθήματα πετυχημένης αστικής συμπεριφοράς: Μάθετε να μετατρέπετε τις εκ βαθέων ανθρώπινες σχέσεις σε λόγια, λόγια, λόγια.

ΒΑΘΜΟΙ: 8

(η διαφθορά είναι μεταδοτική)

Μόνο λίγες μέρες στις διακοπές του καλοκαιριού αρκούν για την έφηβη και αθώα ηρωίδα της ταινίας του Ερίκ Ρομέρ «Η Πολίν στην παραλία» (Ρauline a la plage), για να μάθει να ψεύδεται, να υποκρίνεται, να διαφθαρεί επαρκώς ώστε να γίνει μια ωραία, κενή και γνήσια αστή με πρέπον σαβουάρ βιβρ για να είναι με τη μεριά των νικητών και ποθητών κι όχι των χαμένων. Λίγα απλά μαθήματα υποκρισίας και διαφθοράς στην πλαζ, αρκούν για να χάσει την ειλικρίνειά της και την κακή συνήθεια να κοιτάζει τους άλλους κατευθείαν στα μάτια. Και ο Ερίκ Ρομέρ εδώ- παραγωγής 1983 τιμημένη με Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου- γυρίζει μια από τις ταινίες της «σειράς» του «Κωμωδίες και παροιμίες». Και κάνει μία από τις καλύτερες της πλούσιας καριέρας του με τις πάνω από 40 ταινίες του που συνεχίζει να γυρίζει και σήμερα παρά τα 87του χρόνια!

Υπάρχουν πολλοί σινεφίλ που βαριούνται τον πολυλογά Ερίκ Ρομέρ, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτός ο πρωτεργάτης της θρυλικής νουβέλ βαγκ διαθέτει το χάρισμα της παράδοσης των ρομαντικών συγγραφέων του 18ου αιώνα της γαλλικής λογοτεχνίας και όλο το έργο του στοχάζεται πάνω στην ηθική υπόσταση του ανθρώπου ατομικά και ταξικά. Και στην «Πολίν…» είναι σε εμπνευσμένες στιγμές δημιουργίας με ένα σεξτέτο εγχόρδων που παίζει μουσική δωματίου στο… ύπαιθρο. Πρόκειται για τους έξι χαρακτήρες της ταινίας που βρίσκονται σε θερινές διακοπές. Η μια είναι η ωραία… γλάστρα, ο άλλος ο ζηλιάρης και ανέραστος, ο τρίτος ο κυνικός διανοούμενος που ξέρει μόνο να «ξενοπηδάει», η τέταρτη είναι μια λούμπεν προλετάρια, ο πέμπτος ένας έφηβος και εκπαιδευόμενος ψεύτης, η αρσενική… Πολίν. Κι όλοι ξέρουμε ότι η φύση και η ραστώνη σώματος και μυαλού καταργούν τις ταξικές διαφορές, κάνουν τους ανθρώπους να αφήνουν πιο ελεύθερα τα ένστικτα και τα σώματά τους. Γι΄ αυτό και οι έρωτες των διακοπών δεν κρατούν, σχεδόν, ποτέ. Γιατί; Επειδή, απλά, επιστρέφουμε στο αστικό περιβάλλον, στην «ταξική πάλη» που βασιλεύει σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής συμπεριφοράς μας και αποτελεί τον μοναδικό νόμο και τάξη πραγμάτων και συναισθημάτων. Αυτό ακριβώς το μάθημα διαφθοράς παίρνει η Πολίν αυτές τις λίγες μέρες των διακοπών της ως όπλα ζωής.

«Νext». Θα θέλατε να έχετε το χάρισμα να «βλέπετε» το μέλλον σας για τα επόμενα δυο λεπτά και να φυλαγόσαστε από τις κακές στιγμές; Ένας τέτοιος τύπος είναι ο Νίκολας Κέιτζ στο «Νext» του Λι Ταμαχόρι ερμηνεύοντας έναν ταχυδακτυλουργό που με παρακμιακό στυλ δουλεύει σε ένα καζίνο του Λας Βέγκας θέλοντας να αποφύγει τη σύγκρουσή του με τη μοίρα του. Ο Ταμαχόρι είναι ένας Νεοζηλανδός σκηνοθέτης που μετά την πολύ καλή ταινία του «Ήταν κάποτε πολεμιστές», τον «άρπαξε» το Χόλιγουντ. Και η τύχη του; Γνωστή, όπως δεκάδων και δεκάδων Ευρωπαίων σκηνοθετών που μεταπήδησαν από ιδρύσεως του Χόλιγουντ – για να μην πούμε ότι αυτοί το ίδρυσαν… – στη Μέκκα του κινηματογράφου: τον «έστυψε» το σύστημα βάζοντάς τον να κάνει τον τελευταίο Τζέιμς Μποντ με τον Πιρς Μπρόσναν και την Χάλι Μπέρι («Πέθανε μια άλλη μέρα»), και τώρα τον «πετά». Κι όμως, το «Νext» δεν είναι κακή ταινία, δεν «δένει» απλώς η συνταγή της, κυρίως γιατί δεν την πίστεψαν και επενέβησαν στην κατασκευή της οι ίδιοι οι παραγωγοί της. Το σενάριο βασίζεται σε διήγημα του Φιλιπ Ντικ («Μπλέιντ Ράνερ»), αλλά ο σεναριογράφος Γκάρι Γκόλντμαν («Τotal recall») του αλλάζει τα φώτα ώσπου το κάνει σωστή… αμερικανιά (βλέπε: τρομοκρατική οργάνωση απειλεί να πυροδοτήσει μια πυρηνική συσκευή στο Λος Άντζελες και να σκοτώσει 8 εκατομμύρια αθώους Αμερικανούς πολίτες)!

Αν η σεναριακή ιδέα είχε αναπτυχθεί με άλλη «ματιά», σαν ένα μελλοντολογικό φιλμ νουάρ, θα είχε φανεί η σκηνοθετική ικανότητα του Λι Ταμαχόρι γιατί και ο Νίκολας Κέιτζ- πράγμα… παράδοξοφαίνεται να πιστεύει στον ρόλο κι έχει καταφέρει

«Νext»

Αν μπορείς να δεις το μέλλον, δεν πάει να πει ότι μπορείς και να το αλλάξεις Ας ελπίσουμε ότι στην «επόμενη» ταινία θα είναι πιο τυχερός ο Λι

Ταχαμόρι

ΒΑΘΜΟΙ: 4

(θυσία στον βωμό της αμερικανοτρομοκρατίας)

να «τσαλακωθεί» και να πείθει ως μάντης!