Το πνεύμα του τόνου 

Τελετές

Κάθε φορά που νοσηλεύεται σε νοσοκομείο κάποιος διάσημος, πολιτικός κυρίως, αρχίζει η τελετή των επισκέψεων.

Μόνο βλαξ θα αμφισβητούσε την πραγματική αγάπη, το ενδιαφέρον και τη συντριβή που έχουν ορισμένοι απ΄ αυτούς τους προσκυνητές για τον άτυχο ασθενή.

Οι περισσότεροι όμως πηγαίνουν για να τους πάρει η τηλεόραση και να κάνουν δηλώσεις στα ξενυχτισμένα συνεργεία που δεν έχουν τόπο μήτε να κατουρήσουν.

Τους βλέπεις που κρυφοκοιτάζουν, περιμένοντας, τις κάμερες λίγο πιο πίσω από εκείνον που ήδη μιλάει και περιμένουν τη σειρά τους με το τενεκεδάκι στο χέρι, σαν τα παιδιά της Κατοχής, για να πάρουν συσσίτιο. Ο ένας μετά τον άλλον, ο ένας πίσω από τον άλλον, με κατεβασμένα, λυπημένα μούτρα. Να φανεί η λύπη. Να φανεί η συντριβή. Να κάνει εντύπωση στους οπαδούς του ασθενούς, οι οποίοι ήδη προσεύχονται κρυφά και σιωπηρά για την υγεία του ειδώλου τους, ότι κι εκείνοι υποφέρουν στο αναπάντεχο κακό.

Πολλοί στέλνουν και πανάκριβες ανθοδέσμες και γλάστρες, που γεμίζουν τους διαδρόμους του ορόφου ή μετά στολίζουν τα γραφεία των γιατρών και των νοσοκόμων.

Ευτυχώς ένας διάσημος καλλιτέχνης που νοσηλεύθηκε τον τελευταίο καιρό πέρασε μόνος του, εν σιωπή, με την οικογένειά του το πρόβλημά του. Γλίτωσε, τουλάχιστον, από τις επισκέψεις διασήμων συναδέλφων και από όσα θα ξερνούσε ο στόμας τους μετά.