Δίκτυο

Για ένα κοπάδι κατσίκια

Ένα κοπάδι κατσίκια ζήτησε ο Πέτερ Στάιν να ανοίξει την παράσταση της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλή στην Επίδαυρο. Την ίδια στιγμή που κάποιοι αναρωτιούνταν αν πρόκειται για αγροτική αντίληψη ή για άτυπη προσέγγιση προς την «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, που ζει στους αγρούς παντρεμένη με βοσκό, κάποιοι άλλοι δεν είχαν φιλολογικές ή αισθητικές απορίες, αλλά έναν μπελά στο κεφάλι τους. Είναι οι αρχαιολόγοι, οι υπεύθυνοι για την προστασία του μνημείου, που αρνούνται να δώσουν άδεια στα αιγοπρόβατα. Παρά τις διαβεβαιώσεις του σκηνογράφου της παράστασης, Διονύση Φωτόπουλου, ότι πρόκειται για ένα σύντομο πέρασμα του κοπαδιού από την ορχήστρα και ότι θα φροντίσουν ώστε να προστατευθεί το μνημείο, η άρνηση παρέμεινε.

Οπότε τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα, η διαδικασία είναι γνωστή. Ο σκηνοθέτης δεν θα υποχωρεί, η Αρχαιολογική Υπηρεσία δεν θα υποχωρεί, η πόλωση και η κινδυνολογία περί ματαίωσης της παράστασης θα προκαλέσει την υπουργική παρέμβαση και το θέμα θα λήξει. Μήπως το ίδιο δεν έγινε το 2005 και πάλι στην παράσταση του Πέτερ Στάιν, με τον γερανό της «Μήδειας», που έπρεπε να πλησιάσει στο αρχαίο θέατρο, αλλά το βάρος του ήταν απαγορευτικό; Τελικά με άνωθεν εντολή, βρέθηκε η κατάλληλη διαδρομή, ο γερανός οδηγήθηκε έξω από το θέατρο και άρπαξε με τις δαγκάνες του, ως από μηχανής θεός, τη Μήδεια. Θυμάμαι τις «Βάκχες» του Λάνκοφ, με τον Πενθέα να μπαίνει στην ορχήστρα καβάλα σ΄ ένα άλογο που κόπριζε. Αρκετά είναι τα παρόμοια περιστατικά και πάντα βρίσκεται λύση, χωρίς να κινδυνεύει το μνημείο. Είναι δυνατόν οι καλλιτέχνες που δουλεύουν σ΄ αυτό το θέατρο να μη φροντίζουν για την προστασία του;


«Ώς πότε πια με προσμονή»

Με επιθυμία της οικογένειάς του δεν θα πραγματοποιηθεί η συναυλία-αφιέρωμα στον Άκη Πάνου (που ήταν να γίνει στις 18 και 19 Ιουλίου στην «Τεχνόπολι» στο Γκάζι) από το Φεστιβάλ Αθηνών. Ουδείς από τους υπεύθυνους έκανε δηλώσεις, έγινε όμως γνωστό ότι τα παιδιά του διαφώνησαν στην επιλογή των προσώπων που θα συμμετείχαν στη συναυλία. Συγκεκριμένα, θεώρησαν ότι η Δήμητρα Γαλάνη (που θα ήταν η κεντρική ερμηνεύτρια) δεν ήταν αντιπροσωπευτική για το ρεπερτόριο του πατέρα τους, εφόσον η σχέση της με το ευρύτατο ρεπερτόριο του συνθέτη περιοριζόταν σε μια β΄ εκτέλεση του τραγουδιού «Η πιο μεγάλη ώρα». Οι ίδιοι πρότειναν κάποια ονόματα, μεταξύ αυτών και του Μανώλη Μητσιά, πρόταση όμως που δεν έγινε αποδεκτή. Ο γιος του μεγάλου λαϊκού συνθέτη, Δημήτρης Πάνου, έκανε κινήσεις να συναντήσει τον διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών Γιώργο Λούκο και όταν διαπίστωσε ότι αυτό δεν ήταν δυνατόν, ζήτησε με επιστολή του να μη γίνει το αφιέρωμα. «Ώς πότε πια υπομονή/ Ώς πότε με την προσμονή/Κάτι καινούριο να φανεί», που έλεγε και ο Άκης Πάνου. Όσοι είχαν αγοράσει εισιτήρια για τη συναυλία- αφιέρωμα στον Άκη Πάνου (18 και 19 Ιουλίου στην «Τεχνόπολι») που ματαιώθηκε, μπορούν να τα εξαργυρώσουν στα ταμεία του Φεστιβάλ Αθηνών (Πανεπιστημίου 39) έως το τέλος Ιουλίου.


Την ανάγκη φιλοτιμία…

Δεν το παίζει, τελικά, «ξυπόλητη ντίβα» η γελαστή Γαλλίδα μέτζο Μπεατρίς Ουριά- Μονζόν η οποία συμμετείχε- ξυπόλητη-, με Τζουν Άντερσον και Δημήτρη Καβράκο, στο γκαλά- αφιέρωμα στην Μαρία Κάλλας που οργάνωσε στο Ηρώδειο το Φεστιβάλ Αθηνών. Ούτε η υπεύθυνη Επικοινωνίας του Ελληνικού Φεστιβάλ κ. Γιούλη Παπαθεοδώρου την ενημέρωσε πως το ΚΑΣ απαγορεύει τα τακούνια στο Ηρώδειο κι εκείνη το πήρε τόσο στα σοβαρά ώστε να βγάλει τα παπούτσια της. Απλώς, βγαίνοντας από τα καμαρίνια και κατευθυνόμενη στη σκηνή- άνοιγε το γκαλά με «Κάρμεν»-, γλίστρησε κι έπεσε η δύστυχη. Και δεν χτύπησε άσχημα μεν αλλά έσπασε το τακούνι της. Οπότε, αφού συνήλθε και ανέκτησε την ψυχραιμία της- πέταξε τα παπούτσια της και αποφασιστικά βγήκε- λίγο καθυστέρησε η έναρξη- στη σκηνή ξυπόλητη. Και απέκτησε και στυλ!