[ ΓΝΩΜΗ ] Η Θεωρία της Επιστροφής

Λοιπόν οι τζιχαντιστές που πανηγύρισαν την 7η Ιουλίου του 2005 επέστρεψαν, θέλοντας να μετατρέψουν την «εβδομάδα Μπράουν» σε μαύρη εβδομάδα. Μόνο από τύχη μετέτρεψε η ανικανότητά τους τις απόπειρες να προκαλέσουν μαζική καταστροφή στο Λονδίνο και τη Γλασκώβη σε σκηνή από την ταινία «Συνεχίστε το τζιχάντ». Καθώς καθόμαστε, ωστόσο, σε αναμμένα κάρβουνα, με το επίπεδο του συναγερμού στο κόκκινο, η παλιά ερώτηση επιστρέφει. Γιατί;

Ο Γάλλος διανοούμενος Ρεζίς Ντεμπρέ χαρακτήρισε κάποτε τα παγιδευμένα αυτοκίνητα «μανιφέστο γραμμένο με το αίμα άλλων». Τι λέει, λοιπόν, αυτό το μανιφέστο; Ας εξετάσουμε τις δύο εξηγήσεις που δίνονται συχνότερα για το σπιτικό τζιχάντ, διότι και οι δύο εμπεριέχουν μερίδιο αλήθειας.

Μπορούμε να ονομάσουμε την πρώτη Θεωρία της Επιστροφής (Βlowback). Ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τη CΙΑ τη δεκαετία του 1950, για να περιγραφούν οι ακούσιες συνέπειες που θα είχαν για τις ΗΠΑ οι παρεμβάσεις της σε άλλες χώρες. Η εφαρμογή του εδώ είναι προφανής: μετάτρεψε το Ιράκ σε πεδίο θανάτου και κάποιοι μουσουλμάνοι πίσω στη Βρετανία θα εξοργιστούν τόσο που θα φέρουν τον πόλεμο μέσα στο σπίτι σου. Η θεωρία αυτή, όμως, έχει κάποια κενά. Καταρχήν, κάνει τους τζιχαντιστές να φαίνονται πολύ περισσότερο ανθρωπιστές από ό,τι πραγματικά είναι. Κι έπειτα, οι ισλαμιστές έχουν βάλει στο στόχαστρο και χώρες που αντιτάχθηκαν σθεναρά στον πόλεμο του Ιράκ.

Η θεωρία της επιστροφής, λοιπόν, προσφέρει μία απαραίτητη αλλά όχι επαρκή εξήγηση. Τι καλύπτει τα κενά; Μπορούμε να αποκαλέσουμε τη δεύτερη εξήγηση Θεωρία του Απολυταρχισμού: το τζιχάντ δεν είναι απλώς ένα αντεστραμμένο είδωλο των όσων κάνουν οι κυβερνήσεις μας στους μουσουλμάνους. Έχει το δικό του όραμα ενός ισλαμικού χαλιφάτου με βάση τον νόμο της σαρίας, το οποίο θέλει να επιβάλει στη Μέση Ανατολή- και τελικά, σε ολόκληρο τον κόσμο. Αφού δεν μπορούν να επιτύχουν αυτόν τον αδύνατο στόχο, οι τζιχαντιστές επιδιώκουν άπληστα να προκαλέσουν κακό. Δεν χτυπούν μόνο ό,τι χειρότερο αλλά και ό,τι καλύτερο διαθέτει το σύστημα διακυβέρνησής μας. Σε όλα τα μέτωπα, η λύση δεν είναι φυσικά να απαρνηθούμε τις αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αλλά να τις ενστερνιστούμε πολύ πιο σχολαστικά.