Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τα μα λι, τα μα λο, τα μα λι, μα λι λο…

Ένα μικρό (και χαριτωμένο) κουίζ για τους αγαπητούς αναγνώστες: Με ποιο υπέρτατο δείγμα σύγχρονου ελληνικού εκ-πολιτισμού θα εγκαινιαστούν οι ημέτερες (εθνικώς!) εκδηλώσεις στην Κίνα;

Σωστά μαντέψατε (άλλωστε μέχρι τώρα αυτές οι κολληταριές με το πρωθυπουργικόν-ολέ!- ζεύγος και οι-σκανδαλώδεις, λένε κάποιοι- παραχωρήσεις αρχαίων ωδείων θα σας είχαν βάλει σε βαριές υποψίες). Με τον Σταμάτη Σπανουδάκη!

Ή με εκείνον που μιλούσε για πράσινα σκουλήκια όταν τον ήλεγξε ο ΣΔΟΕ (την εταιρεία παραγωγής των συναυλιών του, δηλαδή-διότι εκείνος είναι υπεράνω νόμου και ελέγχου φορολογικού) θα άνοιγαν οι εκδηλώσεις ή με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς (καλέ, τι έχει απογίνει ο συγγράψας γαλάζιους θούριους μουσουργός;). Δεν έχουμε-γαλάζια- εναλλακτική. Ούτε Μίκης ούτε Μάνος Χατζιδάκις! Σταμάτης Σπανουδάκης με μεγάλη συμφωνική ορχήστρα. Αυτό είναι σύγχρονος ελληνικός εκ-πολιτισμός στις ημέρες που διανύουμε.

Πώς αλλιώς θα συνεννοηθεί ο πολιτισμός μας με το Πεκίνο; Μόνο με τα ονειρικά «Τα μα λι, τα μα λο, τα μα λι, μα λι λο» (που άδει η καλλίφωνη και καλλίπυγος Ντόρη-η σύζυγος, ντε) θα βρει κοινό τόπο. Και σε μεγάλη συμφωνική ορχήστρα, για να ενισχυθεί σωστά ο εκ-πολιτισμός του σχεδόν κάτι, σχεδόν καθόλου, σχεδόν τίποτα, που προωθεί μετά μανίας η νέα διακυβέρνηση. Ακόμη και στην Κίνα.

Ιt΄s all chinese for me, που λέει και ο σοφός λαός. Ο οποίος μπορεί κάποτε να ξυπνήσει, να δει τον μέγα μουσουργό στο Πεκίνο και να του τραγουδήσει εν χορώ, παραφθαρμένο, το άσμα «Της καληνύχτας τα φιλιά» (των Χρήστου Νικολόπουλου, Λίνας Νικολακοπούλου): «Εκεί να μείνειςςςςςςς…».


Σε ποιον Θεό πιστεύουν;

Αγαπημένη Φοίβη, Παρακολουθώ και πάλι τα τερτίπια του ΚΚΕ για την επικράτηση της Δεξιάς στις εκλογές και χαμογελώ κι εγώ, σαν τον Ιονέσκο! Στην αυτοβιογραφία του, αναφέρει: «Χαμογελάω πάντα με τους κομμουνιστές της Δύσης! Ζουν απολαμβάνοντας όλα τα αγαθά του καπιταλισμού και παριστάνουν τους κομμουνιστές! Τους προσκαλώ να πάνε να ζήσουν στη χώρα μου» (Ρουμανία- τότε).

Μέγας συγγραφέας του παραλόγου ο Ιονέσκο, ταπεινή πολίτις του καναπέ εγώ, χαμογελάω με τη σειρά μου για το κόμμα των νιάτων μου. Χαφιέδες και απόλυτη φτώχεια ήταν γνωρίσματα του καπιταλισμού. Από την άλλη, ο παράδεισος! Και ήμασταν νέοι και τους πιστεύαμε. Ήμασταν νέοι και δεν ξέραμε. Και γεμίζαμε κόκκινο τις γειτονιές και τους δρόμους της Αθήνας. Απέναντι όπως και σήμερα στην Αστυνομία της τότε Δεξιάς… του θείου…. του ανιψιού…

με το χρυσό όνομα.

Ασέλγησαν οι άκαπνοι στη μνήμη του μεγάλου αγωνιστή Φαράκου! Ας είναι… Τους έμειναν κάποιοι άλλοι και η κυρία Κανέλλη, που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει. Χαίρομαι ωστόσο να την ακούω! Μου θυμίζει κάθε φορά δύο αγαπημένους συγγραφείς. Τον Αριστοφάνη (Νεφέλες) και τον Τσέχωφ (Ο Ρήτορας- Διηγήματα) και χαμογελάω για να μη δακρύσω. Να ελπίσω σε μια νέα ηγεσία; Ένα νέο κόμμα που θα αποφεύγει τις «υπόγειες διαδρομές» που πληγώνουν; Σε ένα κόμμα γεμάτο νιάτα, καθαρό μυαλό και λόγο- σ΄ αυτό να ελπίσω;

Ένας πολίτης… επί του καναπέως είμαι κι εγώ. Κάτι θα πρέπει να ονειρευτώ…

Καλό καλοκαίρι, Σάσα Βενιέρη Ας τους αφιερώσουμε λοιπόν, αγαπητή Σάσα, ολίγον Αριστοφάνη: «Άλλον κανένα δεν θα πιστεύεις πλέον ως θεό, εκτός από εκείνους που εμείς πιστεύουμε: την τριαδική θεότητα Χάος, Νεφέλες, Γλώσσα» («άλλο τι δήτ΄ ου νομιείς ήδη θεόν ουδένα πλην άπερ ημείς, το Χάος τουτί και τας Νεφέλας και την Γλώτταν, τρία ταυτί;» Γιατί «ουδ΄ εστίν Ζευς», Νεφέλες 360).


Γυριστή με σαγιονάρα

Αγαπητή Φοίβη, Την πρώτη ημέρα του καύσωνα ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης ευρισκόμενος σε διατεταγμένη υπηρεσία, σε όλα τα κανάλια τόνιζε ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουν γίνει έργα υποδομής στη ΔΕΗ και δεν υπάρχει θέμα διακοπών. Δυστυχώς, την ίδια ώρα σε συνοικίες των Αθηνών και σε επαρχιακές πόλεις υπήρχαν πολύωρες διακοπές. Μήπως είναι σοφό το «κρείττον σιγάν»; Με τι προπαγανδιστές έχουμε μπλέξει;

Βασίλης Αλεξ., Λαμία Την πρώτη ημέρα ούτε η Πάρνηθα θα έπαιρνε φωτιά ούτε θα καίγονταν 150.000 στρέμματα, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, αγαπητέ Βασίλη. Όλα ήταν υπό έλεγχο. Έπειτα τους ξέφυγαν και, αίφνης, έχασαν τον έλεγχο.

Πάλι καλά που ο ανώτατος άρχων τούτης της Μπανανίας δεν εθεάθη με σαγιονάρες, σορτ και τι-σερτ να παρακολουθεί στα κανάλια τον τόπο να καίγεται από καφετέρια της Ραφήνας, όπως-πιστέψτε με, υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες!- είχε συμβεί σε άλλες καταστροφές. Πάλι καλά που εκείνος τουλάχιστον έκανε πως ήταν στο πόστο του. Γιατί ο κύριος Πολύδωρας που είναι στα πόδια γρήγορας την έκανε… γυριστή με βήμα λαγού. Και μη ρωτάτε με τι προπαγανδιστές μπλέξαμε. Να ρωτάτε πώς θα ξεμπλέξουμε!