Βουβή οργή στο Φανάρι

Στην επίδειξη δύναμης στην οποία προβαίνει το βαθύ κράτος της Άγκυρας εν όψει των εκλογών, επιχειρούν να αποδώσουν διπλωματικές πηγές την απόφαση του ανωτάτου Εφετείου της Τουρκίας που αφενός απορρίπτει την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου, αφετέρου τη νομική του προσωπικότητα.

Την ίδια άποψη εκφράζουν και κύκλοι του Πατριαρχείου, οι οποίοι- όπως ακριβώς και η ελληνική κυβέρνηση- έχουν επενδύσει πολλά στην επανεκλογή του κόμματος του κ. Ερντογάν, ως της μόνης δύναμης που αντιμάχεται το βαθύ κράτος.

Έτσι ερμηνεύεται και η ηπιότητα της δήλωσης του εκπροσώπου του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, Γιώργου Κουμουτσάκου, που αναφέρθηκε αποκλειστικά και μόνο στο θέμα της οικουμενικότητας: «Η αναγνώριση του Οικουμενικού

ΚΑΜΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗ

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο Ερντογάν ακόμη κι αν κερδίσει τις εκλογές θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική

Πατριάρχη ως πνευματικού ηγέτη είναι- επί αιώνες τώρα- βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση εκατοντάδων εκατομμυρίων Χριστιανών, ορθοδόξων και μη, σε όλον τον κόσμο. Αυτά δεν μεταβάλλονται ούτε αλλοιώνονται με δικαστικές αποφάσεις βασισμένες σε παρερμηνείες της Συνθήκης της Λωζάννης».

Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Πέτρος Ευθυμίου, δήλωσε πως «είναι λυπηρό αλλά χαρακτηριστικό ότι ο Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής απέφυγε να θέσει το θέμα στον κ. Ερντογάν κατά την πρόσφατη συνάντησή τους, έτσι ώστε να επηρεάσει τις εξελίξεις, παρά το ότι είχε προειδοποιηθεί για τις τουρκικές διαθέσεις από τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη».

Από την πλευρά της, η Κεζμπάν Χατεμί, δικηγόρος του Πατριαρχείου, χαρακτήρισε «πολιτική» την απόφαση του δικαστηρίου και προσέθεσε: «Υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία, ιδρύματα και εκκλησίες καταγεγραμμένα στο Πατριαρχείο. Πώς δεν έχει νομική υπόσταση;».

Είχαν την ευκαιρία
Ωστόσο, διπλωμάτες του υπουργείου Εξωτερικών, σχολιάζοντας την αμέριστη υποστήριξη που η Αθήνα προσφέρει στον κ. Ερντογάν- και την επιθυμία της να μην τον ενοχλήσει, λόγου χάρη, αναφέροντας το θέμα της Χάλκης στη συνάντηση των πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη- υπενθύμιζαν πως τα τελευταία χρόνια η κυβέρνησή του είχε την απόλυτη πλειοψηφία στην τουρκική Βουλή. Κι έτσι, εφόσον το επιθυμούσε, θα μπορούσε να μεταβάλει το νομικό πλαίσιο για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης- κάτι που αποτελεί εξάλλου και δέσμευση της Άγκυρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τμήμα των υπεσχημένων της μεταρρυθμίσεων.

Με την έννοια αυτή, προσέθεταν, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο κ. Ερντογάν, ακόμη κι αν κερδίσει τις εκλογές, θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Πολύ περισσότερο που το «φιλοευρωπαϊκό πνεύμα» στην τουρκική κοινή γνώμη έχει εξασθενήσει σημαντικά.