«Κι όμως, τα παιδιά φιλοσοφούν»

Μια κάμπια μεταμορφώνεται σε πεταλούδα και πετάει ψηλά, αφήνοντας πίσω της τις δύσκολες μέρες που έζησε σαν ξένη, στη χώρα των σκουληκιών. Ένα γουρούνι βλέπει μέσα στη λάσπη σχήματα που το εμπνέουν να δημιουργήσει… Ένα ψάρι που μεγαλώνει στη γυάλα (και ονειρεύεται το βαθύ γαλάζιο) βρίσκεται ξαφνικά στον ωκεανό αλλά φοβάται να κολυμπήσει μόνο.

Ιστορίες για παιδιά. Ιστορίες με μολύβι και νερομπογιά που μαγεύουν τα παιδικά μάτια, έτσι όπως δεν θα μαγευτούν ξανά- γιατί τεσσάρων και πέντε χρόνων μόνο μία φορά υπάρχεις στη ζωή σου! Η Λήδα Βαρβαρούση, εικονογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων, φαίνεται να έχει κρατήσει ζωντανό εκείνο το κομμάτι που εμείς (οι ενήλικοι) χάνουμε με την πάροδο των χρόνων. Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 στον χώρο του παιδικού βιβλίου, με πάνω από 110 Εκδόσεις στο ενεργητικό της (οι περισσότερες στις εκδόσεις Πατάκη και Παπαδόπουλος)- εκ των οποίων ο «Τριγωνοψαρούλης», με περισσότερα από 250.000 αντίτυπα- τιμήθηκε φέτος με το πρώτο βραβείο εικονογράφησης στον διαγωνισμό που οργανώνει το Κέντρο Νοτιοανατολικής Ευρώπης Για την Παιδική Λογοτεχνία στην Βankya της Βουλγαρίας για το βιβλίο της «Ένα Σκουλήκι Με Φτερά». Το συγκεκριμένο βιβλίο ανήκει στη σειρά «Τρελοδαγκωνίτσες»- έντεκα βιβλία, σε δικά της κείμενα και εικονογραφήσεις που απευθύνονται σε παιδιά της προσχολικής ηλικίας και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού, βασισμένα σε ερωτήματα «ζωής» που απασχολούν και τους μεγάλους. Ο φόβος, η ζήλεια, η αγάπη, ο πόνος, η δημιουργικότητα κ.ά. είναι το υλικό πάνω στο οποίο δουλεύει, ανιχνεύοντας την εσώτερη στιβάδα των συναισθημάτων. Το παιδί, λέει, ακόμη και σε μικρή ηλικία είναι έτοιμο να νιώσει και να επεξεργαστεί ό,τι θα συναντήσει και αργότερα στη ζωή του. «Δεν έχω σκοπό να διδάξω κανέναν» λέει. «Απλά θέλω να περνάω μηνύματα…».

Και τα παιδιά σ΄ αυτήν την ηλικία είναι σε θέση να επεξεργαστούν τόσο δύσκολα θέματα; «Νομίζω ότι τα παιδιά γεννιούνται ολόκληρες οντότητες, ψυχικά, και το μόνο που πρέπει να κάνουμε οι μεγάλοι είναι να τους δώσουμε κάποιες κατευθύνσεις. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ο ανθρώπινος χαρακτήρας “κλειδώνει” στα τέσσερα χρόνια… Μετά, μπορείς να κάνεις μικρές διορθωτικές κινήσεις».

Εκφραστικές φατσούλες που «επικοινωνούν» τα συναισθήματά τους, φτιάχνοντας αναγνωρίσιμους χαρακτήρες, κάνουν τους ήρωές της αναγνωρίσιμους με την πρώτη ματιά. Αυτό το «παιχνίδι» όμως, μεταξύ φαντασίας και

ΙΝFΟ

Λήδα Βαρβαρούση, «Ένα σκουλήκι με φτερά», Εκδ.
Παπαδόπουλος, τιμή: 7,70 ευρώ

πραγματικότητας, πρέπει να αρέσει και στους μεγάλους. Να τους γοητεύει πρωτίστως…«Η αλήθεια είναι», λέει, «ότι τα χρόνια που είμαι στον χώρο, έχω δει διαφορές. Οι μητέρες σήμερα έχουν την κουλτούρα να διαλέξουν σωστά. Αναρωτιούνται και τις απασχολούν πράγματα που παλιότερα δεν τις απασχολούσαν».

Η κάμπια που έβγαλε φτερά έγινε κάποτε πεταλούδα και πέταξε ψηλά. Όταν ζούσε ανάμεσα σε σκουλήκια αισθανόταν μόνη. Διαφορετική. Ήταν ξένη, ανάμεσα σε ξένους. Μεταμορφώθηκε, «όπως πρέπει να μεταμορφώνονται οι άνθρωποι, καθώς μεγαλώνουν, να γίνονται περισσότερο ο εαυτός τους». Και το ψάρι που φοβόταν να κολυμπήσει, βρήκε τελικά τον τρόπο να τα βάλει με τους φόβους του και να κολυμπήσει στ΄ ανοιχτά. Αν το φανταστείς αυτό και με χρώματα…